زمان ایستاده. من مات و مبهوتم. فکر کن در راه آرامستان باشی و خبر رفتن دیگری را به تو برسانند. دلم میسوزد. دلم برای مایی که در این دنیایی که هربار میزند زیر گوشت که ثابت کند ماندنی نیست، گیر افتادهایم، میسوزد. دلم برای عشق، این موجود لطیف، که با هر تولدی ریشه میکند و با هر مرگی بیجان میشود میسوزد. دیگر بلد نیستم چه کار کنم. چه بگویم. قبلا هم بلد نبودم اما حالا خیلی بیشتر بلد نیستم. چه بگویم که آدمها آرام شوند؟ چه بگویم که از خدا دفاع کنم؟ بله. گاهی وقتها باید از خدا دفاع کنی. خدایی که جان میدهد و جان میگیرد. تو وابستهٔ آدمها میشوی و سفر میکنند. باید چه کار کنم؟ خدایا خودت بگو، باید چه کار کنم؟
برای آرامش قلب بازماندههای عزیزِ ازدست رفتهٔ ما صلوات میفرستید؟
و برای خودش فاتحه...
دلم میخواد تموم تجربههایی که یه آدم به صورت مثبت میتونه تو زندگیش داشته باشه رو داشته باشم.
نمیدونم. نمیدونم. شاید مثلا زندگی همین لحظههاییه که عادی میدونیمشون و نیازی به دویدن برای رسیدن به زندگی نباشه، ولی من واقعا میترسم!
خیلی جدی در جواب اخبار رو از کجا دنبال میکنی موثقه یا نه، گفت آره از اینترنشنال و خندش هم نگرفت!
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا مَن يَرتَدَّ مِنكُم عَن دينِهِ فَسَوفَ يَأتِي اللَّهُ بِقَومٍ يُحِبُّهُم وَيُحِبّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الكافِرينَ يُجاهِدونَ في سَبيلِ اللَّهِ وَلا يَخافونَ لَومَةَ لائِمٍ ۚ ذٰلِكَ فَضلُ اللَّهِ يُؤتيهِ مَن يَشاءُ ۚ وَاللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ
ای کسانی که ایمان آوردهاید! هر کس از شما، از آیین خود بازگردد، (به خدا زیانی نمیرساند؛ خداوند جمعیّتی را میآورد که آنها را دوست دارد و آنان (نیز) او را دوست دارند، در برابر مؤمنان متواضع، و در برابر کافران سرسخت و نیرومندند؛ آنها در راه خدا جهاد میکنند، و از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند. این، فضل خداست که به هر کس بخواهد (و شایسته ببیند) میدهد؛ و (فضل) خدا وسیع، و خداوند داناست.
سوره مائده، آیه۵۴
هی با خودم تکرار میکنم؛
از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند
از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند
از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند...