مامان که این دیالوگ رو نشنیده بود بعدتر وقتی داشت با بغض از ناهم‌وطن‌های وطن‌فروش می‌گفت، به خود همون آدم گفت: آره معلومه دیگه! اینا همون احمقایی‌ان که پایه شبکه فلان می‌شینن:) نقطه‌زن و دقیق.

در هر گوشه‌ای از ایران یه خونه از خونهٔ خانواده موسی‌بن‌جعفر هست که ملجأ باشه. حتی اگه هر اتفاقی بیوفته پناه امنشون آرومت می‌کنه. و مثل همیشه مدیون خانوادهٔ موسی‌بن جعفریم...

به جمهوری اسلامی ایران گفته‌ایم آری به هرچه غیر جمهوری اسلامی ایران، نه! _محمدحسین ملکیان

خدایا لطفا رعایت حال ما جنگ‌دیده‌هارو بکن و کمی کمتر آسمان‌هارو در حال غرش قرار بده. واقعا هر دو ثانیه با یه رعد و برق داره کل اتاق روشن و خاموش میشه‌. نمی‌دونیم موشکه یا صاعقه الهی.

خدایا پدافند از توست، موشک از توست شلیک از توست سرباز از توست سردار از توست سپاه از توست ارتش از توست فرمانده از توست رهبر از توست تویی که می‌زنی تویی که شکار می‌کنی تویی که شکست می‌دهی ما هیچ نیستیم جز تو هیچ نیست همه چیز تویی؛ ما را در این نبرد نابرابر پیروز کن که پیروزی و عزت از توست.

ما زنده‌ایم مثل امید؟؟

سر کلاس کارگاه شعر خوندم: بانوی گل! لطیفِ پراحساس زنده باش! زیرا به روی دوشِ زنان است زندگی... استاد گفت: ما مردا هم بریم بمیریم دیگه!😅 حیف صدامو بسته بودن. وگرنه می‌خواستم بگم مگه شک دارید که به روی دوش زنان است زندگی؟ بله خلاصه. اینطوریاست.

آن‌چنان کز رفتن گل، خار می‌ماند به‌جا از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به‌جا

آه افسوس و سرشک گرم و داغ حسرت است آنچه از عمر سبک‌رفتار می‌ماند به‌جا

نیست غیر از رشتۀ طول امل چون عنکبوت آنچه از ما بر در و دیوار می‌ماند به‌جا

کام‌جویی غیر ناکامی ندارد حاصلی در کف گلچین ز گلشن خار می‌ماند به‌جا

رنگ و بوی عاریت پا در رکاب رحلت است خارخاری در دل از گلزار می‌ماند به‌جا