قطره های بارون روی صورتم که میفته روحم از تنم جدا میشه

سبک میشم و اروم

کاش دغدغه درس باعث نمیشد دور باشم از بارون:))))

یه دختر خوش ذوقی رو می‌شناختم که یه متن در مورد بارون نوشته بود:) اینقدررر خوندمش که میتونم بگم حفظ شدم؛ الان براتون مینویسمش:))

باران به تندی محبت می‌کند و من پوزخند میزنم به مردی که به پاهایش شتاب می‌دهد، برای زود تر طی کردن مسیر و پناه بردن به ماشین؛ و دختری که کیفش را بالای سرش میگیرد که محبت رنگ های روی صورتش را در هم نیامیزد. پیر زنی که پسرش خود را ستون و چتر را پناه مادر کرده برای در امان ماندن از خیس شدن و من تشنه ی محبتم:) صورتم را سمت آسمان میگیرم . درست همانند درخت وسط میدان؛ که شاخه هایش، آغوش باز کردند برای درآغوش کشیدن و لمس باران.

ادامه داشت ولی من این قسمتشو واقعا دوست داشتم:)))

از جان و جسم و روح ِ خودت مراقبت کن! در برابرِ آدم هایی که غمگینت می کنند در برابرِ جامعه در برابرِ هر آنچه آرامشت را پریشان میکند، از خودت مراقبت کن.🌱 لبخند بزن! از خیلی امور و آدم ها ، تنها باید عبور کرد! قرار نیست همه ما را دوست داشته باشند و ما هم همینطور...! مراقب ِ خودت باش🥺✨ #معصومه_صابر برای سدنای قشنگم و چنلِ رونا

وای خدای من:)))) الان ذوق زدمممممم شدت قشنگیِ تو و احساساتت>>>>

زیر باران که به من زل بزنی خواهی دید؛ فن تشخیص نم از چهره گریان، سخت است:)

ناودان‌ها شرشر باران بی‌ صبری ست آسمان بی ‌حوصله، حجمِ هوا ابری ست کفش‌هایی منتظر در چارچوب در کوله‌ باری مختصر لبریز بی صبری ست پشت شیشه می‌تپد پیشانی یک مرد در تب دردی که مثل زندگی جبری ست و سرانگشتی به روی شیشه‌های مات بار دیگر می‌نویسد: «خانه‌ام ابری ست»

https://eitaa.com/im_afraa/9968 :))))) آخ تو چقدر خوبی دختر؛ چقدر قشنگی و چقدر دوست داشتنی ای کاش بتونم لطفتو جبران کنمممم♡