درباره نیکی کردن
ادامه
پيامها
1- به جاى محتواى دين، به سراغ ظاهر نرويم و از اهداف اصلى باز نمانيم. «لَيْسَ الْبِرَّ ... وَ لكِنَّ الْبِرَّ»
2- يكى از وظايف انبيا وكتب آسمانى، تغيير فرهنگ مردم است. «لَيْسَ الْبِرَّ ... وَ لكِنَّ الْبِرَّ»
3- ايمان، مقدّم بر عمل است. «مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ ... آتَى الْمالَ»
4- ايمان به خدا و روز قيامت همراه با ايمان به همهى انبيا و ملائكه لازم است. «آمَنَ بِاللَّهِ ... وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ»
5- ارتباط با خدا در كنار ارتباط با مردم و تعاون اجتماعى در حوادث و گرفتارىها مطرح است. «آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ... وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ»
6- تمام كارهاى نيك، درسايه ايمان به خدا شكل مىگيرد. «آمَنَ بِاللَّهِ ... آتَى الْمالَ»
7- هدف اسلام از انفاق، تنها سير كردن گرسنگان نيست، بلكه دل كندن صاحب مال از مال نيز هست. «عَلى حُبِّهِ»
8- نيكوكاران، مال و دارايى خود را با رغبت و علاقه در راه خدا انفاق مىكنند. «آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ»
9- در انفاق، بستگان نيازمند بر ساير گروههاى مستمند، اولويّت دارند. «ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى ...»
10- سائل را ردّ نكنيد، گرچه فقير، مسكين، در راه مانده و فاميل نباشد. كلمهى «السائلين» به صورت مستقل مطرح شده است. «وَ الْمَساكِينَ وَ ... السَّائِلِينَ»
منبع
برگرفته از تفسير نور، ج1، ص: 268 الی 272
#نیکی_کردن
#نیکوکار
@Quran_Me