آنچه دیشب قلم زد . به نامِ تو خدایِ مهربونم ... دشوار است که انسان از خویشتنِ خویش راضی نباشد و مدام به غیرِ آن‌چه که موجباتِ عاقبت بخیری او را فراهم می‌آورد مشغولیت یابد ‌‌. برای انسانی که درگیر روزمرگی‌های زندگانی شده است ؛ رسیدن به جهاد و مجاهدت ، بسی دشوار و گاهی ناممکن است . در این میان اما باید به خداوند عزوجل توکل کرد ؛ به ائمه علیه السلام و شهدای افتخار آفرینِ اسلام متوسل شد ...! تلاش نکردن و یکجا نشستن و گذرِ زمان را تماشا کردن ، ناپسند است و ناامیدی از آن ناپسندتر و گناهی عظیم‌تر . همه‌ی دشواری‌ها را می‌توان پشت سر گذاشت به شرطِ آن‌که انسان ، امید را در زندگانی چنان رودی زلال جاری کند . دیگر حوصله‌ی نوشتن ندارم . اما درست در میانِ امتحانات و روزهایی بسیار شلوغ ، هوای نوشتن به سرم زد ‌..... بامدادِ یکی از شب‌های خردادِ عزیز