بِنْمای رُخ که باغ و گلستانم آرزوست بُگْشای لَبْ که قند فراوانم آرزوست. جان گفتار و رفتارمان به گونه‌ای باشد که دیگران با دیدن چهرۀ ما به یاد باغ و گلستان بیافتند؛ و با شنیدن کلام ما جانشان شیرین شود. https://eitaa.com/TAMASHAGAH