؟! ‏گفت: به چه کار آمده‌ای؟ ‏گفت: تا از تو آسایشی یابم و مؤانستی. #‏عطار ، در این مکالمهٔ ساده، رازِ دوست داشتن را برملا می‌کند. در دوست‌داشتن اُنسی هست که آسایش به ارمغان می‌آورد. به همین‌خاطر، وقتی، به تعبیر عطار، طویل داریم، سراغ خانهٔ دوست را می‌گیریم: به امیدِ انس و آسایش. @TAMASHAGAH