#تفسیر_قرآن
🌸نکته تفسیری صفحه ۵۵۵ قرآن کریم 🌸
قدر فرصت را بدان که عمر کوتاه است:
افرادی را در نظر بگیرید که سفری طولانی در پیش دارند. هر یک قدری پول دارند تا توشه ی مسافرتشان را با آن فراهم کنند. برخی، آذوقه و لباس و چیزهای لازم دیگر را با دقّت تمام تهیّه می کنند تا سفری راحت و بی دردسر داشته باشند؛ ولی بعضی دیگر، پول خود را صرف خوش گذرانی و تفریح می کنند. سرانجام فرصتِ خرید به پایان می رسد و سفر آغاز می شود. وضعیت افرادِ هر یک از این دو گروه در طول سفر، روشن است. همه ی ما انسانها، سفری طولانی در پیش داریم. این سفر، نیازمند توشه است. خدای بزرگ، از روی مهربانی خود، به وسیله ی پیامبرانش، ما را از سفر طولانیمان باخبر کرده و توشه ی مورد نیازمان را نیز به ما معرّفی کرده است. او سرمایه ی مهمّی در اختیار ما گذاشته تا از بازار دنیا توشه برگیریم. آن سرمایه ی مهم، «عمر» ماست. توشه ی مورد نیازمان نیز ایمان، تقوا و عمل صالح است. آری، عمر هر یک از ما، بزرگترین سرمایه ی ما برای کسب توشه ی سفر آخرت است؛ امّا این سرمایه، هم محدود است و هم معلوم نیست که در چه زمانی به پایان میرسد.
گروهی از انسانها، بیشترین استفاده را از این سرمایه می کنند و در این فرصت کوتاه، صاحب خانه می شوند؛ البته نه خانه ای معمول؛ بلکه خانه ای به وسعت آسمانها و زمین، در همسایگی پیامبران و امامان، و در کنار لطف و رضایت خدای جهان؛ خانه ای که هر آنچه بخواهند، در آن وجود دارد. گروه دیگر امّا آنقدر سرگرم مال و ثروت و جاذبه های مادیِ دیگر می شوند که به کلّی سفر دور و درازشان را فراموش می کنند، و با اعلام زمان حرکت، حتّی توشه ی مسافرت یک روزه را هم همراه خود ندارند! خداوند در این آیات به یاد ما می آورد که مبادا اموال و فرزندانمان، ما را از یاد او غافل کند. حقیقت این است که مال و فرزند، به خودی خود، چیز بدی نیست؛ بلکه نعمت و لطف خدا بر انسان است؛ اما اگر این نعمت، انسان را از یاد خدا باز دارد، باعث زیانکاری و بدبختی او می شود. سپس خداوند بر ضرورت استفاده ی مناسب از فرصت عمر تأکید می کند و بیان می فرماید که یکی از بهترین توشه های سفر آخرت، «انفاق و صدقه» است. خدا می فرماید که پیش از فرا رسیدن مرگ انفاق کنیم. در آن زمان، کسانی که فرصت طلایی عمر را از دست داده اند، با زاری و التماس می گویند: پروردگارا، ایکاش مرگ ما را اندکی تأخیر می انداختی تا صدقه دهیم و از رستگاران شویم؛ ولی هنگامی که مرگ افراد فرا می رسد، خداوند آن را به تأخیر نمی اندازد و در آن هنگام، او به خوبی میداند که هر کس برای سفر طولانی اش چه زاد و توشه ای فراهم کرده است.
https://eitaa.com/dokhtaranebeheshtiy
🏴