قرآن ترجمه المیزان سوره 45 سوره مبارکه الجاثية صفحه 500 قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (14) به آنان که ايمان آورده اند بگو: تا از کسانى که انتظار و توقّع روزهاى [عقوبت] خدا را ندارند، بگذرند تا [خداوند] هر قومى را [چه شما و چه آنان ]در برابر آنچه کسب مى کرده اند جزا دهد. (14) مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ (15) هر کس کار شايسته کند به سود خود او است و هر کس کار بد انجام دهد به زيان خود او است، سپس به سوى پروردگارتان بازگردانده مى شويد. (15) وَلَقَدْ آتَيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ (16) و همانا ما به بنى اسرائيل کتاب و حکم و نبوّت داديم و از چيزهاى مطبوع به آنان عطا کرديم و بر اهل زمانه برترشان ساختيم. (16) وَآتَيْنَاهُمْ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْأَمْرِ ۖ فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ (17) و دليل هايى روشن از امر [دين] به آنان داديم، پس اختلاف نکردند، مگر پس از آن که علم [به حقيقت] برايشان حاصل شد [و اين اختلاف] از روى تجاوزطلبى [بود] که در ميان آنان وجود داشت، همانا پروردگار تو روز قيامت ميان آنها درباره آنچه در آن اختلاف مى کردند قضاوت خواهد کرد. (17) ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ (18) سپس تو را بر راهى از امر [و شرع اِلهى] قرار داديم; پسْ از آن پيروى کن و از هوس هاى آنان که نمى دانند پيروى مکن. (18) إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۚ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۖ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ (19) زيرا آنان هرگز در برابر مؤاخذه خدا کارى هر چند اندک براى تو نمى توانند بکنند; و همانا ظالمان بعضيشان ياور بعضى ديگرند و خدا ياور تقواپيشگان است. (19) هَٰذَا بَصَائِرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ (20) اين [قرآن، موجب] بصيرت هايى است براى مردم و مايه هدايت و رحمتى است براى مردمى که اهل يقين اند. (20) أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاءً مَحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ (21) آيا کسانى که مرتکب بدى ها شده اند، پنداشته اند که آنان را مانند کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته انجام داده اند، قرار مى دهيم که زندگى و مرگشان مساوى باشد [و همان طور که در زندگى يکسان بهره مند بودند بعد از مرگ هم يکسان باشند]؟ چه بد حکمى مى کنند! (21) وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ (22) و خدا آسمان ها و زمين را به حقّ آفريد [که هدف خلقت تحقّق يابد] و تا هر کسى در برابر آنچه کسب کرده است جزا داده شود و آنان ظلم نخواهند ديد. (22) 🕊👇 به کانال منتظر هرگز نمی میرد بپیوندید 👇 @motazer_zohor_113