(۲۶) روایت سوم از مجلس بیست و سوم عَنِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : إِنَّ لِلْمَرْءِ اَلْمُسْلِمِ ثَلاَثَةَ أَخِلاَّءَ فَخَلِيلٌ يَقُولُ لَهُ أَنَا مَعَكَ حَيّاً وَ مَيِّتاً وَ هُوَ عَمَلُهُ وَ خَلِيلٌ يَقُولُ لَهُ أَنَا مَعَكَ حَتَّى تَمُوتَ وَ هُوَ مَالُهُ فَإِذَا مَاتَ صَارَ لِلْوَرَثَةِ وَ خَلِيلٌ يَقُولُ لَهُ أَنَا مَعَكَ إِلَى بَابِ قَبْرِكَ ثُمَّ أُخَلِّيكَ وَ هُوَ وَلَدُهُ. هر مسلمان سه رفيق دارد كه با او همراه مى‌باشند. رفيق اول،عمل اوست كه مى‌گويد:من در زندگى و وفات،همراه تو خواهم بود. رفيق دوم،ثروت اوست كه مى‌گويد:تا هنگام مرگ همراه تو خواهم ماند.از آن پس به وارثش مى‌رسد. رفيق سوم،فرزند و عیال اوست كه مى‌گويد تا لب گور همراه تو خواهم بود و از آن پس تو را رها خواهم كرد.