🍁✨الطَّبْرِسِيُّ فِي الْمَكَارِمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي الْخَضِيبِ قَالَ كَانَتْ عَيْنِي قَدِ ابْيَضَّتْ وَ لَمْ أَكُنْ أُبْصِرُ بِهَا شَيْئاً فَرَأَيْتُ علیا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ع فِي الْمَنَامِ فَقُلْتُ يَا سَيِّدِي عَيْنِي قَدْ آلَتْ إِلَى مَا تَرَى فَقَالَ خُذِ الْعُنَّابَ فَدُقَّهُ وَ اكْتَحِلْ بِهِ فَأَخَذْتُ الْعُنَّابَ فَدَقَقْتُهُ بِنَوَاهُ وَ كَحَلْتُهَا [بِهِ] فَانْجَلَتْ عَنْ عَيْنِي الظُّلْمَةُ وَ نَظَرْتُ أَنَا إِلَيْهَا فَإِذَا هِيَ صَحِيحَةٌ
🍁ابن ابی الخضیب گفت:
چشم من سفید شد و جایی را نمیدیدم که در خواب حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام را زیارت کردم.
گفتم:
ای آقایِ من، چشمم بیمار است، مشاهده میکنی؟
حضرت فرمود:
«عنّاب را کوبیده و بر چشم خود بکش.»
من هم عنّاب را کوبیدم و چونان سُرمه بر چشم کشیدم، تاریکی از چشم من رخت بَر بست و بینائی خود را باز یافتم، و هم اکنون چشمان من سالم است.
📚مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری، ج16، ص441، حدیث1.
مشاوره و تهیه محصولات @sniper_511@teb1400islami