«هَجود»، به معناى خوابيدن است و «تَهجّد»، به معناى برطرف كردن خواب با عبادت مى باشد. نماز شب از نمازهاى بسيار با فضيلت است و در سوره هاى مزّمل و مدّثر آمده است: «قم اللّيل الاّ قليلاً» در روايات بيش از 30 فضيلت براى نمازشب برشمرده شده است كه به برخى از فضايل آن اشاره مى شود: * تمام انبيا نمازشب داشتند. نماز شب، رمز سلامتى بدن وروشنايى قبر است. نماز شب، در اخلاق، رزق، برطرف شدن اندوه، اداى دين و نورچشم مؤثّر است.(180) * نماز شب، گناه روز را محو مى كند و نور قيامت است.(181) * امام صادق عليه السلام مى فرمايد: پاداش نماز شب آن قدر زياد است كه خداوند مى فرمايد: «فلاتعلم نفس ما اُخفى لهم من قُرّة اَعين جزاء بما كانوا يعملون»(182) هيچ كس پاداشى را كه براى آنان در نظر گرفته شده نمى داند.(183) * امام صادق عليه السلام مى فرمايد: شرف مؤمن، نماز شب است و عزّتش، آزار واذيّت نكردن مردم. * ابوذر كنار كعبه مردم را نصيحت مى كرد كه براى وحشت و تنهايى قبر، در دل شب دو ركعت نماز بخوانيد. * درمانده كسى است كه از نماز شب محروم باشد. * بهترين شما كسى است كه اطعام كند، سلام را آشكارا بدهد و هنگامى كه مردم در خوابند، نماز بخواند. سه چيز بر پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله واجب بود و بر ديگران مستحبّ: نماز شب، مسواك و سحرخيزى.(184) در كلمه ى «مقاماً» عظمت نهفته است (به خاطر تنوين) و در روايات آمده كه «مقام محمود» همان شفاعت است.(185) حضرت على عليه السلام مى فرمايد: گناهان و اعمال و رفتار بد انسان، موجب محروميّت او از نمازشب مى شود.(186) خداوند به تمام قطعات زمان سوگند ياد كرده است. مثلاً: «والفجر»(187)، «والصبح»(188)، «والنهار»(189)، «والعصر» اما به سحر سه بار سوگند ياد شده است: «والليل اذا يسر»(190)، «والليل اذا عَسعَس»(191)، «والليل اذ اَدبر»(192) يعنى سوگند به شب هنگام تمام شدنش. و در باره ى استغفار در سحر دو آيه آمده است: «وبالاسحار هم يستغفرون»(193)، «المستغفرين بالاسحار»(194) ----- 180) سفينة البحار. 181) بحار، ج 84، ص 140. 182) سجده، 17. 183) تفسير مجمع البيان. 184) تفسير فرقان. 185) تفسير نورالثقلين. 186) بحار، ج 87، ص 145. 187) فجر، 1. 188) مدّثر، 34. 189) شمس، 3. 190) فجر، 4. 191) تكوير، 17. 192) مدّثر، 33. 193) ذاريات، 18. 194) آل عمران، 17. برگرفته از https://eitaa.com/yaranemamzaman313