نوشته بود؛
اینکه قبح «بددهنی و بیادبی» هم داره بین قشر به اصطلاح انقلابی/مذهبی/وطنپرست شکسته میشه اصلا اتفاق جالبی نیست. این فقط مسئلهی «زشت حرف زدن» نیست؛ وقتی یک رفتار بارها در یک گروه تکرار بشه و با اعتراض جدی مواجه نشه، کمکم عادی و هنجاری میشه؛ یعنی مرز قبحش جابهجا میشه. به این فرایند «عادیسازی اجتماعی» میگن.
مشکل از جایی جدیتر میشه که بیادبی و توهین، به اسم «صراحت»، «انقلابیگری» یا «دفاع از ارزشها» توجیه بشه؛ چون اون وقت فقط یک ادبیات زشت رواج پیدا نکرده، بلکه خودِ معیار تشخیص رفتار محترمانه هم داره تغییر میکنه. جریان مذهبی، انقلابی یا وطنپرست اگر مدعی ارزش اخلاقیه، اتفاقاً باید در نحوهی مخالفت و خشمش هم تفاوتش رو نشون بده؛ وگرنه کمکم چیزی که قرار بود ازش دفاع کنه، در شکل رفتارش بیاعتبار میشه.
صَــبـورا
و تو محبوبترین غصهٔ این قلب شدی :))
«مرا چون قطره، دل از هجرِ تو خون است، کجایی تو؟
که چون دریا، دلِ بیمنتهایم بیقرارِ توست...»
آقاجان! ساده بگویم...
دلم برای بودنت، برای صدایت، برای حضورت میانِ ما زمینیها، خیلی تنگ شده.
کجا رفتی سیدِ ما؟
ای داد از دردِ نبودنت، عزیزِ دل... :)) 💔
خستهای؟
اشکالی نداره❤️🩹
گاهی مسیرِ رسیدن ✌️
کمی نفسگیر است... 🌱
#برای_کنکوریها
کنکور
هرگز به اون اندازه ای که پکیج فروش ها بزرگش کردن که بتونن با ترسوندنت ، جیب خودشونو پر تر بکنن ، چیز بزرگ و سختی نیست ...
امتحانیه که به راحتی آنچنان میتونی غرق در پاسخ دادن بشی که تنها حسی که فرصت غلبه بر ذهنت رو پیدا نکنه، استرس و نگرانی باشه...
کنکور نه قراره نقطه پایان زندگیت باشه نه نقطه شروع زندگیت
نقطه عطفی مثل تمام نقاط عطف زندگیته که تو چه خودتو واسش بکشی چه در بی اهمیت ترین حالت ممکن، فقط بری سر جلسه بشینی که همون چیزی که از دستت بر میومد رو بنویسی و بیای بیرون، اون ساعت کنکور میرسه، میگذره و رد میشه...
چند سال دیگه, چه در درس به جایی رسیده باشی چه نرسیده باشی، اونقدر درگیر دغدغه های مهمتری واسه پیش بردن زندگیت هستی که کنکور اصلا حتی توی خاطراتت هم نمونده...
پس الکی خودتو واسه چنین اتفاق رد شدنی و گذرایی پیر نکن، هیچ چیز خاصی در انتظارت نیست... هیچی!
تو هرگز قرار نیست انتظار هیچ دوست و فامیل و پدر مادری رو برآورده کنی
چون تو چه موفق بشی چه شکست بخوری، عشق و حالشو فقط خودت تجربه میکنی و دردشم فقط خودت میکشی.
بقیه فقط چند روزی تشویقت میکنن یا سرزنشت میکنن که این چه رتبه ایه، بعدم درگیر زندگی خودشون میشن و فقط خودت میمونی...
پس فقط برو سر جلسه،
به هر درسی که رسیدی، اول از همه سوالات سختشو رد کن و اینطور تصور کن که اصلا قرار نیست جوابشون بدی
سوالات ساده اش رو پیدا کن، همونارو جواب بده ، با همون سوالات ساده اش به راحتی ۳۰,۳۵ درصد رو میگیری...
بعدش اگر وقت شد، روی سوالات سخت هم فکر کن
خدا تمام تلاش هایی که در تمام طول این مدت کردی رو دیده، همون موقعی که هیچکسی ندیدت و درکت نکرد، خدا تک تک تست هایی که زدی رو دید
و تو و همون خدات با هم قراره برید سر جلسه
پس همه نگرانی های رتبه آینده ات رو بسپار به همونی که رقم زننده آینده هاست...
اگرم نشد فدای سرت.
نه فرصت نفس کشیدنت ازت گرفته شده نه بدن سالمت نه خانواده ای که سایه اش بالای سرته و از همه مهم تر، نه خدات ولت کرده!
صد ها راه دیگه وجود داره برای موفق شدنت
همون خدایی که تلاش هاتو دید، اگر راه موفقیتتو از راهی غیر از کنکور مقدر کرده، همون بهتر که کنکور دست و پاتو نبنده✨
#برای_کنکوریها
صَــبـورا
کنکوریا ببینن❤️
نمیدونم چی بنویسم الان .چیزی که الان میتونم بگم اینه که من چقدر دلم برای شما تنگ شده . یادتون توی تمام زندگیم گره خورده . ای کاش بودید آقا ...
صَــبـورا
نسلِ ما همه چی رو دید؛ ایکاش ظهور هم ببینه...
مگر تو باز بیایی جهان بیارایی
وگرنه بی تو مرا با زمانه کاری نیست...