شهید آوینی یه جمله دارن که خیلی دوستش دارم، اونم اینه که میگن "ما هنوز شهادتی بی درد میطلبیم، غافل که شهادت را جز به اهلِ درد نمیدهند!"
صَــبـورا
شهید آوینی یه جمله دارن که خیلی دوستش دارم، اونم اینه که میگن "ما هنوز شهادتی بی درد میطلبیم، غافل
میدونی یعنی چی؟ هرچی بیشتر بهش فکر میکنم بیشتر به این نتیجه میرسم که یعنی برای شهید شدن، باید درد بکشی. باید با خودت بجنگی که گناه نکنی. باید پا بذاری رو چیزایی که دوست داری تا نَفْسِ سرکش رو رامِ خودت کنی. یعنی برای شهادت باید زحمت بکشی. همینطوری الکی الکی پشتِ اسمِ هیچکس "شهید" نمیاد. اینکه میبینید با اومدن اسم امامِ شهید اشك تو چشم آدم جمع میشه و این همه آدم توی دنیا دوستش دارن، الکی نیست. برای اینکه شهید بشی و تاثیر گذار باشی، باید درد بکشی، باید زحمت بکشی، باید تلاش کنی؛ ایکاش یه روزی شهید بشیم... :)
صَــبـورا
شهید آوینی یه جمله دارن که خیلی دوستش دارم، اونم اینه که میگن "ما هنوز شهادتی بی درد میطلبیم، غافل
اینکه میگن "شهادت هنرِ مردانِ خداست" واقعا هنره! هنرِ که توی این دنیایِ کثیف و سیاه، تو نور باشی. هنرِ که تلاش کنی از گناهی که میاد سمتت، فرار کنی سمتِ خدا. هنرِ که نَفْس رو بزاری زیر پاهات و بهش بگی "من تو رو کنترل میکنم، نه تو من رو!". هنرِ که چشماتو ببندی روی هرچیزی غیر از خدا. هنرِ که فقط رضایتِ خدا واست مهم باشه. هنرِ که بین نامردا، مرد باشی. هنرِ که تلاش کنی تاثیرگذار و مفید باشی برای خدا و دینِ خدا. آره، هنرِ که زحمت بکشی برای خالص شدن، برای دیدنِ لبخندِ رضایتِ امامزمان. کاش ماهم هنرمند بشیم، کاش شهید بشیم... :)