آن جایی که هیچ امیدی باقی نمانده، باید ابداعش کرد. عادت به نومیدی از خودِ نومیدی بدتر است.
~آلبر کامو
اینکه میبینم بچههای فامیل میتونن کارهایی که قبلا توش بهشون کمک میکردم رو، الان تنهایی انجام بدن خیلی حس خوبی داره>>>
واقعا نمیدونم چجوری ذهن اون بچه ۳ ساله رو آماده کنم واسه اومدن سومین خواهرش..
یه بچه چه تصوری از یه نوزاد میتونه داشته باشه جز اینکه حس کنه قراره کمتر بهش توجه شه؟
هرچی میخوام وابستگیشو به خودم کم کنم نمیشه.. حس میکنم عمدا این روزا داره میچسبه بهم و هی میگه دوستت دارم دوستت دارم
روزهای سختی در پیش داریم<<