دو سال نوشته داریم که هر تلاشی برای کشیده نشدن جنگ به داخل ایران کردیم، ولی حالا که جنگ با هزینه زیادی تحمیل شد، با جرات میگوییم: این جنگ یکی از پر برکت ترین رویداد های تاریخ معاصر برای ایران است، اگر قدر بدانیم. جان مطلب اینکه اگر پای کار بمانیم «از این جنگ یک ایران بزرگ بیرون خواهد آمد.»

تا دیروز: زودتر مذاکره کنیم و بدیم بره تا جنگ نشه. از امروز: زودتر مذاکره کنیم و بدیم بره تا جنگ تموم شه. خط صلح تحمیلی در داخل از امروز کلید خورد. سرنوشت آنها که از اشتباهات شان درس نگیرند.

کسی که فکر میکنه با توییت جلوی جنگ رو گرفته احتمالا حسابش رو یک دستاورد میدونه، و باید هم برای از محدودیت و تیک آبی اعتراض التماسی کنه! این دن کیشوت حتی تو خط اول شکایتش میگه "من بچه خوبی بودم"! آدم شرم میکنه چنین کسی وزیر خارجه ایران بوده. یعنی ذهنیت این جماعت بر پذیرش قواعد بازی غربی بسته شده. ایلان ماسک هم میتونه با چنین فردی بازی کنه چه برسه به ترامپ و اوباما. عاقلان باید چنین افرادی رو از مراکز تصمیم گیری دور کنند. اینها همونطور که جنگ تحمیلی ساختند میتوانند صلح تحمیلی بسازند.

یحیی سریع، سخنگوی نیروهای مسلح یمن امروز گفت «جنگ ایران جنگ تمام امت است. اگر آمریکا به ایران تجاوز کند ناوگان آنها در دریای سرخ هدف قرار خواهد گرفت.» یمن باوفا در سخت ترین شرایط کنار ما ایستاد اما سوال مهمتر این است: چرا یمن از آمریکا نمی‌ترسد؟! حالا که در آستانه حمله نظامی مستقیم آمریکا به ایران قرار گرفتیم بسیار مهم است که روحیه مان را حفظ کنیم. خصوصا در ۴٨ ساعت اول و موج اخبار و فشار رسانه ای که هدف اصلی آن فروپاشی روانی افراد است. بهترین پادزهر این برساخت هم خود واقعیت است: جنگ یمن. چرا یمن از آمریکا نمی‌ترسد؟حتی تا آنجا که تهدید می‌کند اگر به دوستم هم حمله کنید ما وارد جنگ می‌شویم. ساده است، چون همین ماه گذشته با آمریکا جنگیده است! مستقیما. همه ناو و هواپیما و ... آمریکایی را دیده و چشیده و تهش هم پیروز شده است. آنچه ما را میترسانند برای یمن خاطره است. صرفا مسأله پیروزی هم نیست، داستان تجربه است. هیمنه آمریکا باید در ذهن ایرانی بشکند، قطعا هزینه هم دارد اما حداقل یکبار از این مرز میگذریم. روحیه امروز ملت یمن احساس فردای ماست، اگر بایستیم. پس نترسید و نترسانید. به شما قول میدهم ایرانی که آمریکا در ذهنش بشکند را سخت بتوان جمع کرد! شعار فیلم: ذوقوا فتاح و السجیل (فتاح و سجیل را بچشید)

و اینک نتیجه سی سال تلاش جریان غربگرا در التماس پذیرفته شدن توسط آمریکا و غرب با معامله کردن دستاوردها، مهار کردن پیشرفت، امتیاز دادن بی‌سابقه، تمسخر خطوط قرمز، خندیدن و قدم زدن و لاس زدن، فروختن رقبای داخلی، رویافروشی، وسط بازی، امید به چارچوب جهانی: بمباران مستقیم تاسیسات قانونی ایران توسط آمریکا در دولت غربگرای اصلاحات! عمر و سرمایه ما را خرج مشق سیاست دانش آموزان کودنی چون ظریف کردند، هرچند امیدی نیست حتی همین الان هم از واقعیت درس گرفته باشند.

حمله آمریکا در حداقلی ترین حالت ممکن صورت گرفت، به نحوی که ترامپ یک مدال افتخار کوچک سفارش بده و ایران هم در دوراهی افزایش تنش قرار بگیره. شکی به پاسخ درخور فرماندهان نداریم، اتفاقا باید در این لحظات حساس جریان داخلی ناکارآمد مسبب وضع فعلی رو رسوا کرد. کسانی که هفته پیش، بعد از حمله اسراییل با اتحاد اتحاد، انتقادات رو خفه می‌کردند اما فقط یک هفته بعد از تجاوز بیگانه به خاک کشور موج مذاکره‌ی تسلیم رو داغ کردند! فقط یک هفته. نوع و اندازه حمله آمریکا دقیقا روی این جریان داخلی حسابی کرده است. آماده باشید از فردا صدای نزنید، بسه، کافیه و ... رو پربسامدتر بشنوید اگر در دهان این جریان هزینه زا نزنید. کسانی که رییس جمهور ناتوانی را برساختند که حتی بعد از حمله آمریکا هم پیدایش نیست تا چیزی برایش بنویسند و ایران را در ضعف بردند. همان احمق هایی که به انجام ندادن وعده صادق ٣ افتخار میکردند. همان احمق هایی که به آمریکایی امید داشتند و دارند که دیشب به ما بمب هدیه کرد.

جنگ تحمیلی دوم: ایست‌گاه آمریکا ما مستقیم به آمریکا پاسخ دادیم، نه رها کردیم و نه سر اسراییل خالی کردیم. هرچند کمتر از انتظار ما بود اما حالا برای دومین بار است که آمریکا زنی در ایران عادی می‌شود. همین هم آرزوی حداقل چند میلیارد انسان روی کره زمین است. اما واقعیت اینست که پاسخ ما عملا پاسخ نبود، تمدید بود. یک حمله نمادین به فردو، یک حمله نمادین به العدید. عملیات امشب بیشتر فرصتی برای آمریکاست تا واقعا جنگ را آغاز کند یا نمادین از آن خارج شود. به زودی مشخص می‌شود. اما برای ما ایران نشینان، اینجا نقطه مهمی در جنگ جاری است. فرض کنیم که ترامپ از خدا خواسته صلوات فرستاد. آیا واقعا پاسخ تجاوز گستاخانه ترامپ در فردو همین بود؟ آیا این برای آمریکا پشیمان کننده است؟ جواب پیداست. پس باید چه چیزی بخواهیم؟ موشک بیشتر؟ خوب یا بد پنجره ایران بسته شد و نهایتا می‌تواند با توقیف کشتی یا انفجار اتفاقی در آرامکو یادآوری شود اما پاسخ اصلی در همان حمله آمریکا نهفته شده: فردو. یادمان نرود آمریکا و اسراییل اراده کردند ایران هسته ای نداشته باشد. بزرگترین تودهنی ما به این زورگویی واضح است: هسته ای تا انتهایش! آمریکا و اسراییل و اروپا باید بفهمند که حمله به تاسیسات صلح آمیز چه عاقبتی دارد: اجازه بمب اتم و نامرئی شدن فعالیت های هسته ای ایران. اگر آمریکا می‌گوید انرژی هسته ای لیاقت شما نیست، از امروز باید بگوییم «اسلحه هسته ای خواست مسلم ماست» خط غربگرایی ٣٠ سال ما را از ترس جنگ در تحریم و امتیاز دهی نگه داشت و تهش هم جنگ آفرید. ولی حالا که هم پیاز را خوردیم و هم چوبش را، چرا میوه را نداشته باشیم؟! پس بهترین پاسخ به آمریکا یک قارچ کوچک ساخت ایران در کویر است، یا دست کم امکان آن. این برنامه بلندمدت است و در کوتاه مدت خوشبختانه ما یک حساب باز داریم: اسراییل. عملیات امشب را با عین الاسد قیاس نکنید. پرونده ادامه دارد. زمان به نفع اسراییل نیست و روزهای پرتنشی پیش روست. هرکاری برای خروج خواهد کرد، چرا که در وضعیت فعلی نیمه پیروز است. بازوهای صلح تحمیلی هم از فردا شروع به شفاعت نتانیاهو و زمزمه پایان جنگ خواهند کرد. درحالیکه اسراییل اگر نقره داغ نشود، گستاخیش را برتری تلقی می‌کند و باز میگردد. پس باید فاکتور هزینه را بالا برد. از دوسال پیش تا دیروز می‌گفتند اسراییل را محکم نزنید تا آمریکا وارد نشود! ولی از فردا دیگر هیچ مرزی نمانده است. باید این سگ را چنان کباب کرد که دیگر هوس پاچه گیری نکند. به لطف خدا از کمرکش سختی گذشتیم، و روزهای مهمی در پیش داریم، مثل پدران مان که هشت سال ایستادند و سی سال را تضمین کردند، اگر بایستیم آینده را امن خواهیم کرد. ایران در آستانه بزرگی است. انشاالله. #یادداشت @salmaneshoon

باورنکردنی. رییس جمهور ایران فقط ده روز بعد از حمله وجودی ناتو، خیانت بخشی از همسایگان و نجات معجزه آسا به کدام کشور سفر کرد؟ - چین؟ برای حمایت بی دریغ و انتخاب تاریخیش، یا تقویت سریع نقاط ضعف برای مرحله بعدی جنگ؟ خیر. هنوز سفیر جدید هم نداریم! - پاکستان؟ برای حمایت بی بدیل، فوق‌العاده، سریع و تصویب قانون، یا تقویت مرز و ایجاد مسیر امن پشتیبانی در ادامه جنگ؟ خیر. - عراق؟ برای تعیین وضعیت شکننده محور، به خط کردن نیرو و ایجاد موانع و سرکوب اربیل؟ خیر. - حتی روسیه؟ برای بررسی عملکردش در جنگ، جبران انتظارات و کشیدن بیشتر روسیه سمت ایران در مرحله بعد؟ خیر - پاسخ؟ بازهم آذربایجان! دو سفر در کمتر از یکسال. چهل روز از سفر ننگین بعد از انفجار بندر و سالگرد رییسی. آذربایجانی که حالا قریب به یقین مسیر بمباران هوایی ایران بوده! سران قوا رو هم زدند. فرضا که اجلاس اکو واجب شرعی و عرضه تغییر مکان یا فرستاده هم نداشتید، لامصب‌ها خندان در آغوش سگ اسراییل نپرید، هزار شهید دادیم. با اردوغان بیشرف قدم نزنید که کمر محور در سوریه را شکست. چرا تصویر «یک ابله» از ایران میسازید؟! چرا پیام «حمله به ایران هزینه ندارد» می‌فرستید؟!