نه نه نه! تنبیه نه آقای عارف! اون‌چه دو روزه دارید می‌بینید، کلمهٔ دقیق‌ش می‌شه «انتقام»! قصاص! قتل! کشتن! اون Kill Trumpی که روی پرچما نوشته یعنی ترامپ را «بکُشید»! نه تنبیه کنید! اگر صبحی بیدار شدید و دیدید چندی از عزیزان‌تون رو کشتن، شما مختارید قاتلینشون رو تنبیه کنید! چون شما ولیّ دم هستید. اما الآن ما ولیّ دم هستیم. وَ پرچم‌هامون. وَ فریادهامون. وَ درخواست‌مون. مبرهن و مشخصه: انتقام! نه تنبیه! تنبیه مخصوص کسانیه که مراقب کلمات‌شون نباشن!

مراقبِ پرچم‌های سرخ‌تون باشید!

اگر تشییع نرفتی و حالا هی بهت می‌گن عیبی نداره، دلت اون‌جا بوده تو هم سهیمی، باور نکن! اگر اربعین نرفتی و هی بهت گفتن عیبی نداره، زیارت که حتماً به رفتن نیست، دلت اون‌جا بوده و تو هم زائری، باور نکن! اگر تجمع شبانه نرفتی، اگر خودت رو به هیئت نرسوندی، اگر از مسجد جا موندی، اگر به مجلس اهل بیت علیهم السلام نرسیدی و هی بهت گفتن عیبی نداره، دلت اون‌جا بوده برای تو هم نوشتن، باور نکن! مثل من که باور نمی‌کنم حالا که تشییع عِراق نمی‌تونم برم واسه اینه که پول ندارم و امکانش نیست، اما چون دلم اون‌جاست، برای منم نوشتن(!) آره، دوست داشته باشی با گروهی خیر باشی، به نیت‌ت تو رو هم جزو اونا می‌نویسن، اما مسأله اینه که تو این عالَم فقط ۷۲ تا با امام بودن! خی‌لی‌ها دلشون با امام بود... دوست داشتن با امام باشن... نمونه‌ش مختار و کیان که شبا می‌بینیم... ولی فقط اون ۷۲ تا «با» امام بودن! باور نکن و بیا برای با امام بودن نفس نفس بزنیم! به طلبیده شدن و لیاقت نیست! اونی که این حرفا رو می‌گه می‌خواد نمایش دین‌مداری راه بندازه که ای بابا... زیارت به لیاقته... ما کجا و لیاقتِ زیارت کجا(!) می‌خواد اَدای تواضع و شریعت درآره(!) بهش بگو پس چرا نشستی و کاری نمی‌کنی؟! پاشو این‌قدر تلاش کن تا لایق شی! اما باورش نکن؛ به خواستن و دویدنِ من و تویه! ببین؛ یه گیری داشتیم که نرسیدیم! گیرِ اون گیره بمونیم ظهورم می‌مونیم!

اندرزگو ۱۴؛ خونهٔ پدری منتظرته. مدرسهٔ دیانتی؛ محل تحصیل‌ت منتظرته. سرشور ۲۷؛ منزلِ خودت که از فروردین ۵۸ رفتی تهران و دیگه ندیدی‌ش، منتظرته. مسجد امام حسن مجتبی علیه السلام؛ محلِ تولدِ طرح کلی اندیشهٔ اسلامی در قرآن، منتظرته. بیمارستان امام رضا علیه السلام؛ محل تحصن‌ت، منتظرته. دانشگاه فردوسی؛ جایگاهِ اون سخنرانیِ محشر و جنجالی‌ت در چهلمِ دکتر شریعتی و روایتِ إذا ماتَ العالمی که گفتی، منتظرته. مسجد کرامت؛ پایگاه سخنرانی‌های ساواک‌سوزت، محل دستگیری‌ت، منتظرته. داره به گنج‌های مشهد اضافه می‌شه... بیا ذبیحِ پاکدامنم... من برای بودایی‌ها... برای مسیحی‌ها... برای هندوها... من برای تمام ادیان و اقوام... از تو حرف‌ها دارم... بیا و به فخرِ مشهدی بودن‌م بیفزای.

تو مانیفستِ زیستن رو تدوین وَ BBC رو حیرت‌زده کردی که سال‌ها بعد درباره‌ت بگه مشکلِ ما با این آدم اینه که با زمانِ طرح کلی اندیشهٔ اسلامی‌ش هیچ فرقی نکرده! ذبیحِ ثابت‌قدمِ مستمر و مجاهدم❣

از مشایعت‌کننده‌های امروز چند نفرشون طرح کلی اندیشهٔ اسلامی‌ش رو خوندن؟!

خامنه‌ایِ غریب.

پرچم‌های خونخواهی که بازتاب‌ش دنیا رو ترسونده و به هم ریخته دستِ «مردمه». منتظرم ببینم «مراجع» برای خونخواهی چه شق‌القمری می‌کنن(!)

جمکران رو پرچمِ خونخواهیِ «مردم» سرخ کرده. «مراجع» «اهل حوزه» در پایتختِ حوزهٔ ایران قراره چه کنن؟!

شنیدم داری می‌ری مشّایه... هزار هزار صفحه با شما دیگه صحبت دارم... از مشّایه برگشتی بیا پیشِ من عزیزِ دلم... بیا با هم از مشّایه صحبت کنیم «اوّلین زائرِ اربعین»...

به جادهٔ جنون خوش آمدی ذبیحِ پاکدامنم...

سیزده ساله گفتم و نوشتم؛ این جاده وصله به ظهور... همه‌چیزِ این دنیا برمی‌گرده به این جاده... سیزده ساله گفتم و نوشتم؛ از اربعین جا نمونید...