وقتی اردوی بلوچستان رو می‌بردم، یکی از شاگردهام پایه شد بیاد... دختر خوبی بود... اما در درس عالی نبود... به‌هرروی من دلش و دارم شاگردام و بزنم زیر بغلم و ببرم جهادی... اگر دوباره روزی‌م شه، خوب‌ترین، بلاخانوم، مجنون، ستایش، یکتا، فاطمه همه‌شون رو می‌برم. اون دختر هم سه ماااااااااه برای بلوچستان پابه‌پای ما بزرگا تلاش کرد و درست یک هفته به رفتن که من نمی‌تونم جایگزین پیدا کنم، مادرِ عقب‌مونده‌ش گفت نه! نمی‌ذارم بیاد! خودِ شاگردم عصبانی شد و گفت این سه ماه نمی‌دونستی کجا می‌خوام برم؟! مادرِ بی‌شعورش هم گفت فکر می‌کردم شوخیه... جدی جدی نمی‌رید بلوچستان(!) به احترامِ دخترم... به‌خاطرِ باورهای دخترم... به‌خاطرِ عاقبتِ دخترم... هیچی نگفتم و گفتم هرچی مادرت می‌گه و اومدم و بخش بزرگسالِ اردوم رو لغو کردم و بدون دخترم رفتم بلوچستان و اون مادر شد جزو اون دسته‌ای که آسمون به زمین بیاد و زمین به آسمون بره، قیامت باهاش کار دارم! ولی مادر و پدرِ این خوب‌ها... این برترین‌ها... این فرسته رو تقدیم می‌کنم به مادرِ خوب‌ترین‌م؛ به مادرِ بلاخانوم‌م؛ به مادرِ مجنون‌م؛ به مادرِ ستایش‌م... که دیدن بچه‌های فوق‌العاده‌شون از من سخت بیست می‌گیرن و در کار با من چقدر شب و روزشون درگیر می‌شه و اضطراب می‌کشن، اما حتی یک بار در کارم دخالت نکردن و حتی یک بار بین من و شاگردم فاصله ننداختن و حتی یک بار مزاحم کارم نشدن❣ پاهام به مشّایه رسید، چند عمود رو تقدیم‌شون می‌کنم اون دنیا شگفت‌زده شن❣ مادرهای نادری که خدا زیادشون کنه❣

از غیر مذهبیه سؤال کن معیارات برای ازدواج چیه؟ می‌گه دین انسانیت! تعهد! گذشته‌ش به من مربوط نیست! از مذهبیه سؤال کن معیارات برای ازدواج چیه؟ بسم اللّه می‌گه و به اذن اللّه غرغره می‌کنه: ایمان، تقوا، عمل صالح! حالا بیا کلاس نویسندگی تا دروغاشون و برات رو بیارم!😎 غیرمذهبیا وقتی داستان می‌نویسن؛ محبوب و معشوق چشم‌رنگی و موبلوند و سفیدپوست و باربیه... مذهبیا وقتی داستان می‌نویسن؛ شهید چشماش به قهوه‌قجری می‌مونه و ابروهاش طاقِ آسمونه و گونه‌هاش ساحلِ آفتاب‌خوردهٔ خلیج فارس که شن‌های ساحل کمی روش پاشیده و کک‌مکی شده... گرفتی؟!😂 شعارها رو بریز دور! این‌طوریه که بعد از ازدواج صد تا گند بالا میاد! چون با شعار دارن زندگی می‌کنن! درونِ همه‌شون پوچ و چهره‌زده است! زیبایی! اندام! تن و بدن! قدوبالا! موی و روی! سطحِ ازدواجِ سگ و گربه(!) حتی یک مورد تا حالا نداشتیم صورتِ معشوق رو ساده مثلِ صورت شهید فرشته باقری توصیف کنه... یا صورتِ معمولیِ شهید ذوالفقاری... یا صورتِ سیه‌چردهٔ یامال... محبوب‌ها و معشوق‌ها و قهرمان‌های داستان‌ها همیشه باید زیبا باشن(!) درواقع یه نویسنده یا فیلمنامه‌نویس می‌تونه با قلمش فرهنگِ چهره‌پسندی رو مثلِ آبِ خوردن محو کنه و ارزش‌های ماندگار رو جایگزین کنه، اما خودِ داستان‌نویس‌ها و فیلمنامه‌نویس‌هامون چهره‌زده فاقد ارزش‌های ماندگار وَ شعارزده هستن(!) برای همین هیچی درست نمی‌شه :) به‌قولِ سیمین بهبهانی: وای که ردّ پای دزد آبادی ما چقدر شبیه چکمه‌های کدخداست :) همه در شعار و بر منبر رئیسعلی دلواری هستن(!) اما بیاید تو داستان‌هاشون ته دلاشون رو پیدا کنید: همه‌شون مونیکا بلوچی رو می‌پسندن(!) وقتی هم بهشون موضوعِ اجباریِ آگاهانه بدی، زردترین و کانالی‌ترین داستان‌های آبکی رو تحویل‌ت می‌دن چووووون این‌جاشون🧠 به چیزی که نوشته ایمان نداره! برای داستان‌نویسی و فتحِ این دنیای تن‌زده، غاده نیاز دارم... که این‌قدر محو ارزش‌های مصطفی شه که نفهمه کچله... آه. #نویسندگی

یک هفتهٔ پیش رفیق از پشتِ تلفن ازم یه سؤالِ ترسناک پرسید که همهٔ برنامه‌هام رو به هم ریخته: با رفتن به دبستانِ پسرانه، سالی چهارده ابراهیم رئیسی تربیت می‌کنی. با مردمی که بهش رأی نخواهند داد چه می‌کنی؟!

شهید سید بشری خامنه‌ای. شهید سید بشری خامنه‌ای. شهید سید بشری خامنه‌ای. #درست_بنویسید !

از امشبِ مختار: ۱۸ و ۱۹ دی‌ماهِ کوفه بود. شمر و شبث و خولی و سنان اومده بودن تا سرِ کوچه ماست بگیرن. بنده‌های خدا همه‌شونم دستِ خالی بودن. این‌که بانکای کوفه و ایستگاه‌ها و اتوبوس‌ها و متروها و پاسگاه‌ها و خونه‌های مردمِ کوفه و مسجدها و خلاصه کلی از جاهای کوفه هم شکست و آتیش گرفت و سوخت و خاکستر شد و ویران شد هم‌ دست‌شون خورده، شما مگه دست‌تون نمی‌خوره به چیزی ویران بشه؟! مزدورای حکومتِ مختارِ دیکتاتور ولی با این‌که همه‌چی کارِ خودشونه، ریختن ماستاشون و کیسه کردن! می‌گن که چهل هزاااااااااااااار کُشته دادن، حالا تا ببینیم کد ملی‌های این چهل هزار و رسیدِ میلیونیِ گرفتنِ نعش‌شون رو تو کدوم قسمت رسانه‌ای می‌کنن(!)

باورم نمی‌شه هفتاد تا پیام برای این فرسته دارم😳😳😳 بچه‌ها واااااااااقعاً می‌گم مذهبی‌جماعت بی‌سواده بهتون برمی‌خوره؟! به‌عنوانِ ضعف‌تون نمی‌رید پی اصلاح‌ش؟! من این مبحث رو در تست‌های ورودیِ تیزهوشان به پایهٔ ششم تدریس کردم! هم‌چنین در پایهٔ هفتم سر اون یه بیتی که شهریار برای پروین سروده! وَ در نگارش هم! این حجم از پیام برام عجیب بود... وَ عجیب‌تر منابع‌تون(!) واقعاً می‌گم مذهبی‌جماعت بی‌سوادِ مدعیه بهتون برمی‌خوره؟! یعنی به‌عنوانِ ضعف، وقت نمی‌ذارید اصلاح‌ش کنید؟! در روضه‌های دههٔ دوم یکی از اهداف‌م کندنِ هرچقدر آدم که شد از «توهمِ منبع» و وصل کردن‌ش به «منابعِ آکادمیک» بود! شما پس‌فردای پیروزی برای تازه‌مسلمان‌های آمریکایی می‌خواین بگین خانم چلاغی تو کانالش این‌طور نوشته، پس این درسته؟!😶‍🌫 یا فلانی که نفس‌ش حقه و از اولیاءاللّه هست این‌طوری نوشته و درسته؟!😐 تو شناسنامه نوشته سیده(!) روی قبر نوشته شهیده(!) خب روی همهٔ درها هم نوشته درب(!) غلطه! بالای خی‌لی از بانک‌ها هم نوشته تصفیه حساب(!) غلطه! منابع‌تون همینه؟! کتاب؟ مقاله؟ سایت دانشگاهی؟ کلاً فضای سواد و علم و دانش براتون سخته یا غریبه است؟! درس سخته براتون چون داره از مغز خودتون کار می‌کشه! حرفای استاد الاغی شیرینه براتون، چون داره مسخ‌تون می‌کنه و متوهم! از عجایبه برام این‌که باید فارسی هفتم این‌جا برای علامه‌های دهری توضیح بدم که برای عالَم و آدم منبر می‌رن... کلاً این اواخر از شما مذهبیا چیزای عجیبی دیدم: شیعه هستید ولی آرایش می‌کنید(!) شیعه هستید ولی تقلب می‌کنید(!) شیعه هستید ولی کپی می‌کنید(!) شیعه هستید ولی درگیر پسرید...(!) رذایل اخلاقی عجیب نیست. همه درگیرش هستیم. من از ریا و تکبر و دروغ و غیبت تعجب نمی‌کنم. نه این‌که کوچک باشه، نه! کلیدِ همهٔ بدی‌ها دروغه. غیبت بدتر از زناست. اما اینا مسائل سخت و پیچیده‌ایه که امام خمینی براش چهل حدیث نوشته و راهکار داده. یعنی به‌هرروی همه درگیرشیم و خدا هدایت‌مون کنه. ولی چیزایی که نوشتم بدیهیاته... من پانزده سال بهترین سفرنامه‌هایی که هرکدوم در مسابقات برنده می‌شد رو در فضای پر از کافر و آتئیستِ وبلاگ نوشتم و حتی یک مورد کپی نشد... این‌جا که چهار خط روزمره می‌نویسم و شما شیعه‌ها می‌دزدید(!) یا پسر........... یا تقلب... آرایش... واقعاً نمی‌دونم چی بگم! به‌شدت زننده و زشته.............

اگر فرصت کنم کتابای دانشگاهم رو ببینم بازم براتون منبع می‌ذارم، اما فعلاً فرصت ندارم. در زبان عربی تمام اسامی مذکر و مؤنث دارن. در زبان فارسی نه. بنابراین اسم/صفت در زبان فارسی تای تأنیث نمی‌گیره. شهید درسته، حتی برای خانم. سید درسته، حتی برای خانم. شاعر درسته، حتی برای خانم. حاج/حاجی درسته، حتی برای خانم.‌ در زبان فارسی اسامی و صفات، مذکر و‌ مؤنث ندارن!

این هم برای کسی که از کلمهٔ سادات پرسیده بود. از کتاب غلط ننویسیم از آقای نجفی. کتاب کوچولوی مفیدیه. تا تابستونه بگیرید بخونید.‌ واسه خاک و آبِ این کشور پای کارید، واسه زبان‌ش که تاریخ‌ش رو حفظ می‌کنه و فردای بچه‌هامون و رهبرِ شهیدتون رؤیای بین‌المللی شدن‌ش رو داشت، سیب‌زمینی‌اید؟!

از حرمِ امام رضا علیه السلام گفتم بیام حرفِ هرساله‌م رو بگم: اگر از اربعین جا موندید تقصیر هیچ‌کس نیست جز خودتون :) شما نخواستی جزوِ اربعینی‌ها باشی. [تا این‌جا نوشته بودم که یه پسربچهٔ عِراقی اومد و این بیسکویت رو بهم داد😍😭] دنیا داره بر مدارِ اربعین می‌چرخه... شد ۱۳ سال که می‌گم! با حفظِ سِمَتِ خیابان، بیاید مشّایه رو سرخ از خونخواهی کنید و سریع برگردید.‌

▪️ ساعاتی پیش؛ پرچم‌های یالثارات الحسین علیه‌السلام در کنار مزار نورانی رهبر شهید انقلاب در رواق #دارالذکر حرم مطهر رضوی. ۱۴۰۵/۴/۳۱ 👈 به رسانه رواق دارالذکر بپیوندید: 📲 ایتا | بله | روبیکا | سروش | آپارات 🖥 @daarozekr

اون دو تا پرچمِ سرخی که به دارالذکر اضافه شده می‌بینید؟ اگر اثرِ نامه‌ نوشتن‌های مکرّرِ من باشه، به‌قدرِ دو پرچمِ سرخ، تو خونخواهیِ ولیّ فقیه سهیم شدم😍😭 هدف‌گذاریِ بعدی‌م پارچهٔ روی مرقدِ آقاست.