دل نوشته خانم فاطمه احمدی مدیر دبستان ربابه اقبال و نائب رئیس شورای شهر بفروئیه برای خانم اشرف بیگم موسوی (شماره 12 سپاس صبحگاهی ) 👇👇👇👇 خواندن روایت خانم اشرف‌بیگم موسوی بفروئی، برای من تکرار یک خاطره‌ی شیرین و تلخ از تلاش‌های بی‌وقفه بود. من که خود سال‌ها در مدیریت آموزش و پرورش فعالیت داشته‌ام، امروز با نگاهی متفاوت به آنچه ایشان انجام دادند می‌نگرم. من یکی از آن دانش‌آموزانی بودم که در دوران مدیریت ایشان، در مدرسه رشد کردم. سال سوم و چهارم دبیرستان بدلیل ازدواج مجبور شدم به صورت متفرقه ادامه تحصیل دهم، این حمایت های بی دریغ خانم موسوی بود که کمک یارم بود. حقیقت این است که اگر جسارت و همت ایشان در فراهم کردن زیرساخت‌های آموزشی برای دختران بفروئیه نبود، مسیر شغلی و علمی من هرگز به اینجا نمی‌رسید. بسیاری از موفقیت‌های امروز من، مدیون آن روزهایی است که ایشان با تمام وجود، برای باز ماندن درهای علم برای دختران بفروئیه جنگیدند. امروز که دوران خدمت خود را به پایان می‌برم، می‌بینم که مدیریت، تنها یک شغل نیست؛ مدیریت، ساختن آینده برای دیگران است؛ درست همان کاری که خانم موسوی برای ما انجام داد. او برای ما «آینده» ساخت و من سعی کردم آنچه او کاشت، را پرورش دهم. سایه‌ی مهربانی‌تان در قلب من و در مسیر زندگی‌ام همیشه جاری است. 🙏✨ با احترام و سپاس فراوان به این معلم و مربی بزرگ. 🎓💐 فاطمه احمدی بفروئی

🌅 سپاس صبحگاهی بفروئیه شماره سیزده | پرچم‌داران ارادت و همراهان همیشگی؛ روایتی از سید محمود و سید مهدی موسوی بفروئی گاهی برای ماندگار شدن، نیازی به کارهای بزرگ نیست؛ کافی است در لحظه‌های سخت دیگران، حضور داشته باشی و با یک ذکر خالصانه، به دل‌های داغدار آرامش بدهی. ✨ برای خواندن سپاس صبحگاهی امروز چهار شنبه 7 مرداد ماه 1405 اینجا کلیک کنید. #سپاس_صبحگاهی_بفروئیه #بفروئیه #سید_محمود_موسوی #سید_مهدی_موسوی #هیئت_فاطمیه #خادمان_مردمی #پرچمداران_عشق 🇮🇷 @sepasbafroo

🌅 سپاس صبحگاهی بفروئیه 🏴 شماره ۱۳ | دو صدای آشنا در بدرقه‌های بفروئیه؛ روایتی از سید محمود و سید مهدی موسوی بفروئی در هر شهری، برخی چهره‌ها شاید نام‌شان در تیترها دیده نشود، اما حضورشان در لحظه‌های مهم زندگی مردم، آرامش و معنا می‌آفریند. در بفروئیه نیز دو برادر شریف و خوش‌قلب، آقایان سید محمود و سید مهدی موسوی بفروئی، از آن دست آدم‌هایی هستند که حضورشان در مراسم‌های تشییع و تدفین، به‌ویژه در لحظه‌های بدرقه‌ی عزیزان مردم، برای خیلی‌ها آشنا و دلگرم‌کننده است. این دو سید بزرگوار، سال‌هاست که در مراسم‌ها حاضر می‌شوند و با صدای رسا، پشت جنازه ذکر می‌گویند؛ گاه «لا اله الا الله»، گاه «اشهد ان محمد رسول الله» و گاه «اشهد ان علی ولی الله». همین همراهی ساده اما صمیمی، به مراسم‌ها حال‌وهوایی معنوی‌تر می‌دهد و برای خانواده‌های داغدار، نشانی از همراهی و همدلی است. نکته‌ی زیبا در رفتار این دو برادر آن است که خدمت را به شکل‌های گوناگون معنا کرده‌اند. پرچم‌داران هیئت فاطمیه بفروئیه، سال‌هاست که با همان لباس سبز سیدی و با همان منش آرام و دل‌نشین، در جمع مردم دیده می‌شوند؛ بی‌ادعا، بی‌تکلف و با قلبی که به‌روشنی برای مردم می‌تپد. و امروز، سید مهدیِ عزیز، در کنار این همراهی معنوی، به عکاسی مراسم‌های مذهبی، به‌ویژه مراسم‌های محله‌ی فاطمیه هم روی آورده است؛ کاری که خود نوعی ثبت خاطره، حفظ آیین و نگهداری از حافظه‌ی جمعی شهر است. شاید زیبایی ماجرا دقیقاً همین‌جا باشد: اینکه برای اثر گذاشتن بر دل مردم، همیشه لازم نیست کارهای بزرگ و پرزرق‌وبرق انجام داد. گاهی یک حضور به‌موقع، یک صدای آرام و استوار، یک همراهی بی‌منت و یک نگاه مهربان، می‌تواند بیشتر از هر حرکت دیگری در خاطر مردم بماند. سید محمود و سید مهدی موسوی بفروئی، برای ما یادآور این حقیقت‌اند که مهربانی را هم می‌شود با قدم‌های کوچک، اما با نیت‌های بزرگ، به مردم تقدیم کرد. ❤️ خداوند بر عزت و سلامت‌شان بیفزاید و این توفیق خدمت خالصانه را برایشان پایدار بدارد. 🌹 #سپاس_صبحگاهی_بفروئیه #بفروئیه #سید_محمود_موسوی #سید_مهدی_موسوی #هیئت_فاطمیه #خادمان_مردمی #پرچمداران_عشق 🇮🇷 @sepasbafroo

🌅 سپاس صبحگاهی بفروئیه روایت‌هایی از آدم‌هایی که روحِ بفروئیه را ساختند گاهی یک شهر را خیابان‌ها و ساختمان‌هایش نمی‌سازند... این آدم‌هایش هستند که به شهر، جان می‌دهند. پیرمردی که سال‌ها بی‌هیاهو خدمت کرده... معلمی که آینده‌ی صدها دانش‌آموز را تغییر داده... هنرمندی که میراث نیاکان را زنده نگه داشته... کارگری که بی‌ادعا گره از کار مردم گشوده... مادری که نسل‌ها را تربیت کرده و انسان‌های بسیاری که شاید نامشان هرگز در کتاب‌های تاریخ نوشته نشود؛ اما در حافظه‌ی مردم، جاودانه‌اند. «سپاس صبحگاهی بفروئیه» تلاشی است برای ثبت همین خاطره‌ها؛ تا روایت آدم‌های این شهر، پیش از آنکه به فراموشی سپرده شود، برای آیندگان ماندگار بماند. این روایت‌ها متعلق به یک نفر نیست؛ متعلق به همه‌ی مردم بفروئیه است. از شما دعوت می‌کنیم در این مسیر همراه ما باشید. اگر شخصی را می‌شناسید که شایسته‌ی روایت شدن است، یا خاطره‌ای کوتاه، عکس قدیمی، یا نکته‌ای از زندگی او در ذهن دارید، برای ما به آی دی @abolfazlBarzegar ارسال کنید. گاهی یک خاطره‌ی چندخطی، می‌تواند آغاز روایت زندگی انسانی باشد که سال‌ها برای این شهر زحمت کشیده است. امیدواریم با همراهی شما، بتوانیم تصویری صادقانه و ماندگار از انسان‌هایی بسازیم که روح بفروئیه را شکل داده‌اند. «هدف ما ساختن قهرمان نیست؛ ثبت انسان‌هایی است که با کار، اخلاق، خدمت و عشق، بخشی از هویت بفروئیه را ساخته‌اند.» با احترام روایتی از: ابوالفضل برزگر بفروئی 🇮🇷 @sepasbafroo

برای خواندن روایت هایی از آدم هایی که با رفتار، تلاش و یا مهربانیشان روح بفروئیه را ساخته اند، روی آن کلیک کنید 👇👇👇👇👇 شماره 13 || دو صدای آشنا در بدرقه های بفروئیه؛ روایتی از سید محمود و سید مهدی موسوی بفروئی شماره 12 || معمار پنجره های گشوده‌؛ روایتی از بلند بانو اشرف بیگم موسوی شماره 11 || از گرمای خدمت در حمام تا گرمای عشق به حسین (ع)؛ روایتی از اکبر عابدینی شماره 10 || شاطر قدرت زرفتن مردی که با صدا، هویت عزاداری بفروئیه را ساخت شماره 9 || نامی آشنا در خدمت و پاسداری از خاطره و هویت بفروئیه؛ روایتی از حمیدرضا بنا بفروئی شماره 8 || استادی که تار و پود هویت بفروئیه را زنده کرد؛ روایتی از استاد حاج حبیب الله موتاب بفروئی شماره 7 || از چرخ موتابی تا قله های علمی؛ روایتی از دکتر کمال امیدوار شماره 6 || پژوهشگر جان بخش موتابی؛ روایتی از سارا سلمانی شماره 5 || چهره اصیل و ماندگار بفروئیه؛ روایتی از استاد حاج محمد برزگر بفروئی (محمد عابدین) شماره 4 || روایتی از هنرمند موتابی استاد رضا برزگر بفروئی (میرزا آقا محمدعابدین) شماره 3 || روایتی از هنرمند موتابی استاد عباس رضوانی بفروئی شماره 2 || روایتی از روای این روزهای بفروئیه مجید عابدینی شماره 1 || روایتی از مدیر خادم محمدرضا کارگر روایتی از: ابوالفضل برزگر بفروئی 🇮🇷 @sepasbafroo