بعد از مدتی استفاده از تلگرام برام عجیب شده دارم مثل انسان‌های اولیه رفتار می‌کنم و از امکانات فوق خفنش متعجب مانده‌ام++ *خداحافظ "بله" خدانگهدار دیگه هیچ‌وقت قرار نیست ازت استفاده کنم و خوشحالم^^

استارز گفتین توی YPT روم بسازم تا باهم درس بخونیم ولی هنوز حالت آنلاینی که بتونم روم بسازم رو ندارم++ چندروز بگذره درست میشه پس لطفا تا مدتی صبور باشین++

One day...

درسته که تو زندگی‌مون موانع زیادی وجود داره ، مشکلات رنگ و وارنگ ، سختی‌های متفاوت ولی همین‌ها هستن که به ما احساس زنده بودن و ادامه دادن میدن؛ هیچ انسان مرده‌ای مشکلات این دنیارو نداره!

با مشکلات و دردهاتون دست بدین ، درکشون کنید و اون موقع‌ست که باعث میشه یک دیدگاه جدید پیدا کنید و قوی‌تر تون می‌کنه++

درمورد درس خوندن هم همینطوره؛ درسته سخته ، بعضی‌وقتا دلمون می‌خواد همه‌چی رو رها کنیم و... ولی این سواده که باعث میشه احترام کسب کنیم؛ توی روستا ، توی شهر ، تو قلب برلین هم که باشی، کسی که باسواده احترام بیشتری داره همین که هرجا میری، درمورد موضوعی چه کم و چه زیاد اطلاعات داشته باشی فوق‌العاده نیست؟

مسیر هرکسی درس خوندن نیست، بیشترمون با مسیر دیگه‌ای موفق می‌شیم(موفقیت برای هرکسی تعریف متفاوتی داره؛ منظورم موفقیتیه که تعریف خودتونه نه جامعه‌ی اطرافتون) ولی اگر مسیر علم رو انتخاب کردی، تا آخرش برو؛ رهاش نکن قطعا که آخرش زیباست! اگر آخرش جالب و غمگین بود بدونین اون آخرش نیست