عقل ، منطق داشت، حرفش را به کرسی مینشاند دل سراسر دست و پا میزد، ولی بیهوده بود ... #فاضل_نظری هیچ وقت تا چیزی رو متوجه نشم نمی ذارم ، اما منظور فاضل رو تو این دو بیت درست متوجه نشدم 😁 میدونمم فاضل رو هوا شعر نمیگه و پخته هست 😊 اگر کسی بتونه منظور فاضل رو خوب بهم بفهمونه تو شخصی برام بفرسته در ضمن بنده اهل شعر نیستم ☺️ یهو پیلش شدم @seyedghafar

نظر مخاطبین در رابطه با شعر میخواد جنگ احساسات و عقل را بیان کنه . و به این نتیجه برسه که عقل از منطق و اصول استفاده میکنه و پیروز میدان میشه . اما دل ، علارغم هر چه تلاش موفق نمیشه چون بر پایه احساسات بنا شده است

نظر مخاطبین یعنی بین دعوای عقل و دل، عقل داشته برنده میشده هر چند فشار دل هم کم نبوده

نظر مخاطبین سلام با احترام به نظر دوستان باید بگم که نمیشه گفت منظور شاعر اینکه در دعوی عقل و دل عقل پیروزه نه! چون دقیقا همه شاعران عزیز اهل دل هستن و میگن کار دل عقل و منطق نمی‌شناسه من نظرم اینه که درسته دل و عقل همیشه دو رکن بودند وبا هم در تضاد اینطور تعبیر کنیم که درباره هر موضوع هم عقل نظری دارد و هم دل اما نکته قابل توجه اینجاست که عقل اگر چه مغلوب دل و کار دل بشه اما نتیجه همواره هم سو و در راستای کلام عقله ک سنجیده و دقیقه و نشأت گرفته از منطق ولی خب دربحث عرفان این دو توأم با هم بودند و همین تضاد شون زندگی رو شکل میده من اینگونه تفسیر میکنم که دل همان جوان چموش و نا پخته است و عقل همان پیر با تجربه:)

نظر مخاطبین سلام به نظرم مفهوم این قسمت از شعر آقای نظری اینه که در تقابل بین عقل و دل خیلی وقتا عقل پیروز میدانه، چون دلیل و منطق داره ولی دل دلیل و منطق خاصی نداره و با زبان احساس صحبت میکنه. البته که تجربه ش رو هم داشتیم وقتایی بوده که دلمون بر خلاف عقلمون بهمون راست میگفته و بهش توجه نکردیم🚶‍♂ "دست و پا میزد ولی بیهوده بود..." به ندای قلب سلیم باید توجه کرد✅

#دل... تنها نردبانے است ڪہ آدمے را به آسمان میرساند و تنها وسیله‌اے ست... ڪہ #خدا را دَر مے یابد... شهید دکتر مصطفی چمران

نظر مخاطبین عقل ، منطق داشت، حرفش را به کرسی مینشاند دل سراسر دست و پا میزد، ولی بیهوده بود ... #فاضل_نظری در رابطه با معنی شعر این شعر به درگیری بین عقل و احساس اشاره میکنه و فرماندهی زندگی رو باید به دست عقل سپرد و عقل هم به سرباز هایی نیاز داره که بدون اون ها نمیتونه از عهده ی فرماندهی بربیاد و عشق و احساس هم از اصلی ترین سرباز ها هستن. معمولا هر چیزی که با عقل پیش بره منطقی تر هست و وقتی حرف عقل رو قبول کنی در این بین عشق نادیده گرفته میشه چون ممکن هست این عشق بیهوده باشه

نظر مخاطبین سلام، وقتتون بخیر؛ از نظر من این شعر میخواد بگه که عقل چون روشِ استدلال بلده، حرفشو همه قبول میکنن و همیشه مجادله‌ها رو پیروز میشه..؛ اما دل همیشه شکست‌خورده‌س، چون با احساسات پیش میره و یجورایی انگار دست‌وپای بیهوده میزنه!

نظر مخاطبین درسته که عقل در راستای منطقه اما فلسفه و فقه وعلوم اسلامی بر پایه سه رکن هستند عقل قلب و تجربه همه ما میدونیم ارادت مون ب ائمه و مسایل این چنینی ندای دله نه کار عقل اعتقاد به خداو جزا هم بر پایه منطق استواره اما ایمان از قلب منشأ میگیره پس نمیشه دل رو دایما محکوم کرد البته شاعران از جمله این بزرگوار اشعار خود شونو به هر موقعیتی تعمیم نمیدن و ما هم این چنین میگیم صرفا دل مبنای عشق نیست و گاهی تنفر هم منشأیی چون دل داره

نظر مخاطبین سلام شب‌تون به‌خیر. پیرو بیتی که در کانال گذاشتید، به نظرم مفهوم این بیت به این معناست که گرچه عقل در اغلب اوقات با ذهنِ دنیایی، توانِ قانع کردنِ انسان را دارد و معمولا در عوام، افرادی که منطقی رفتار می‌کنند قابل اعتمادتر هستند، اما منظور از دل در اینجا، هوایِ نفس نیست که بی‌منطق و باری به هر جهت تصمیم بگیرد. بلکه منظور می‌تواند قلبی باشد که با مرتبه شهودش از تمامیِ قدرت‌های عقلی و حیوانی و مادی فراتر رفته؛ گاهی انسان‌ها به‌خاطر همین تصور اشتباه از مطلوب بودنِ عقلانیتِ صرف، نمی‌توانند به درجات دلچسب معنوی برسند و هر چه قلبشان ندایِ وصل می‌دهد، غافل و بی‌تفاوت اندر خم یک کوچه اند! درواقع انسان بودنِ انسان به دل و جانی‌ست که از سویِ جانانِ حقیقی یعنی حضرت باری تعالی گرفته است. و گرنه چه بسیار انسان‌هایی بودند که بالاترین مدارج علمی و عقلی را هم کسب کردند و راه به جایی نبردند. مقصود همین است که دست و پا زدنِ قلب را جدی بگیریم و برای رشد روح، تلاش کنیم.

نظر مخاطبین سلام اقا سید در مورد اون بیت شعرنظر وبرداشت خودم رو عرض میکنم::: به نظر حقیر شاعر میخواهد به محدود بودن عقل وبه بینهایت بودن محدوده دل اشاره کنه.چون عقل مقام جبرئیل(ع)هست ولی دل مقام و رتبه انسان کامل هست که نهایت نداره وبینهایت هست.همان مقامی که در زمان معراج حضرت رسول اعظم(ص) در رسیدن به ان مقام راه خودش رو ادامه داد ولی حضرت جبرائیل که مقام و رتبه عقل هست نتوانست به مقام دل که مقام انسان کامل هست برسد. ودر مقام خودش ساکن شد و به کرسی نشست و ارام گرفت.ولی دست وپا زدن دل یعنی همان مقامی که بینهایت هست وهیچ وقت انسان به ان مقام نمیرسد که به کرسی ارامش برسد.ضمن اینکه مقام عقل ودل را نباید جدای از هم ویا در عرض هم بدانیم بلکه باید با هم و در طول هم بدانیم.شرمنده که زیاد وقتتون رو گرفتم.🌹🌹🌹🌹🌹