• #محاقِیار •
بعد رفتنت گلهای باغچه نیز جان داده است
قلب نازت هم به رنگ زلف کمندهت شده است
روح من هم در مغاک دیدگانت غرق شده است
پیکرم نیز بر علیه قد و بالای تو خم شده است
نظری کن باطنم عریان شده نزد تو ای یار
حُقهای در کار نیست، معرفت به جانم زده است
ز روزنهٔ نور تا رستاخیزِجانِ آدم، ژرف نگری کن
حقیقت عمیق باشد، امید درم بدل کرده است.!
[ @sh_sokoot ]
۳۶۵ روز بدون تو (رمانیکو).pdf
حجم:
5.4M
{ ۳۶۵روزبدونتو }
•••
در اصل یه جور دفترِ حسوحالِ بعد از نبودنه؛
۳۶۵ روز، یعنی یه سال کامل، بدون یه آدم مهم.
هر صفحهاش شبیه یه فکر کوتاهه: دلتنگی، عادتهایی که سخت میمیرن، و کمکم قویتر شدن.
غم داره، ولی از اون غمهای شیک و ساکته… از اونایی که یهو میگی «اوه، این دقیقاً حالِ منه»
•••
[ @sh_sokoot ]
• #بیذات •
نمیدانم دلبرم چه گویم ز آدمی
بگویند بیکاری که شعر میگویی
شعر گفتن کِی ز بیکاری بوده است؟
شعر گفتن خود عمق کاری بوده است
کارکردن نیست بر حمل آجر دلبرا
شعر گفتن چه زیباست و بی پروا
آنان که مانع شعر و پرواز تواند
از گوهر اندیشه و احساس دورند.
مگر اندیشه را با مزد و میزان میسنجند؟
مگر خورشید را با سکه ارزان میسنجند؟
اگر شاعر نباشد، درد را آواز کی بخشد؟
به شبهای سیاه مردم، چه کس پرواز کی بخشد؟
[ @sh_sokoot ]
• #آفتابگردان •
هیهات بعد مرگم گل بیارید بر مزار
ترجیحاً آفتابگردان باشد زین حصار
بگویید بر قبر من کم بگریند و بس
آشنایان چون گذرا گذر کنند و بس
بگویید وی شاعری دیوانه بود
شعر میگفت تشنهٔ شاعری بود
واژگان پیش رویش میرقصید
حال زیر این خاک است آلاله بود
موج عجز یک شب سزایش داد
بازماند از سُراییدن و جان داد
وصیت کرد آفتابگردانش را
که پرپر کنید بر قبر گل زرد را.
[ @sh_sokoot ]
•••
شیرینا، مگو که خاموشی پایان سخن است
که گاه سکوت، رساتر از فریادِ من است
شغال پرست چه داند ارزش سکوت شیر را
بی گمان آرام نمیگیرد تا نبیند غرش شیر را
•••
[ @sh_sokoot ]