🔊 سلسله جلسه 🌅 هنر گفتگو برای تبیین 🔹 جلسه پانزدهم در جلسه پانزدهم «هنر گفتگو برای تبیین»، بحث از حالت آموزشی صرف خارج شد و روی یک مسئله واقعی و روز متمرکز شدیم: گفت‌وگو با مردم درباره مذاکره، جنگ، اعتماد به مسئولان و حفظ تاب‌آوری جامعه. 🔹 کارگاه، نه فقط پرسش و پاسخ قرار نبود فقط سؤال‌ها پاسخ داده شود؛ بنا بود خواهران تمرین کنند که با استفاده از مهارت گفتگو، چطور به دغدغه‌های مردم جواب بدهند. 🔹 اول شنیدن، بعد پاسخ دادن در مواجهه با نگرانی مردم، نباید جواب را یک‌باره به مخاطب تحمیل کرد؛ باید اول دغدغه او را فهمید، همراهی کرد و بعد آرام وارد توضیح شد. 🔹 مخاطب‌ها یکسان نیستند پاسخی که برای یک فرد انقلابیِ نگران مناسب است، شاید برای مخاطب خاکستری یا مخالف، اثر نداشته باشد. شناخت مخاطب، بخشی از خود گفتگوست. 🔹 مذاکره، همیشه به معنای اعتماد نیست در جلسه تأکید شد که گفت‌وگو با دشمن، الزاماً به معنای خوش‌بینی یا صلح پایدار نیست؛ گاهی بخشی از مدیریت میدان نبرد است. 🔹 امید و تاب‌آوری مردم را حفظ کنیم در شرایط سخت، ترویج ترس، بدگمانی و بی‌اعتمادی به مسئولان، توان جامعه را کم می‌کند؛ جهاد تبیین باید به استقامت مردم کمک کند، نه خستگی آنان. 🔹 نقد، با ناامیدسازی فرق دارد ممکن است خطا یا ضعفی وجود داشته باشد، اما نسبت دادن خیانت و ناتوانی به همه مسئولان، میدان خودی را تضعیف می‌کند. در این جلسه تمرین کردیم که جهاد تبیین فقط دانستن پاسخ‌ها نیست؛ هنر این است که در روزهای سخت، با گفتگوی درست، دل مردم را محکم‌تر کنیم... 🌱 ✍️ سید ناصر میرمحمدیان

🔸«بی‌نهایت»، از «صفر» نمی‌ترسد!🔸 🔹آیت الله حائری شیرازی🔹 ▫️ خدا با شماست. با توکل بر خدا محکم باشید. خدا، #بی‌نهایت است. هر عدد، به‌اضافۀ بی‌نهایت، مساوی با بی‌نهایت است. هر عدد، مِنهای بی‌نهایت، مساوی با صفر است. بی نهایت را از هر عددی که کم کنید، آن عدد، صفر می‌شود. #آمریکا هرچه باشد، خدا، در مقابل اوست؛ لذا مِنهای بی‌نهایت می‌شود و از او فقط #صفر باقی می‌ماند. ▫️اسلحۀ شما هر اندازه کم باشد، وقتی خدا را اضافه کنید، بعلاوۀ بی‌نهایت می‌شود و حاصلش بی‌نهایت خواهد بود. «بی‌نهایت» نباید از «صفر» بترسد. 🔻 #حسینیه_هدایت | اینجا انقلاب جریان دارد... @hoseinie_hedayat

🔴 مسجد، میز خدمت نیست؛ میدان خدمت است 🔸گاهی وقتی از نقش اجتماعی مسجد حرف می‌زنیم، ذهن‌ها سریع به سمت «میز خدمت» می‌رود؛ اینکه دستگاهی بیاید در مسجد مستقر شود، چند مسئول بنشینند، مردم مراجعه کنند و بخشی از کارهای اداری‌شان را پیگیری کنند. این کار در جای خودش می‌تواند مفید باشد؛ اما همه ظرفیت مسجد این نیست. 🔹مسجد اگر فقط به محل استقرار موقت دستگاه‌ها تبدیل شود، هنوز به جایگاه اصلی خود نرسیده است. هنر مسجد این نیست که صرفاً دولت خدمات خود را از داخل ساختمان مسجد ارائه کند؛ هنر مسجد این است که خود مردم، با محوریت مسجد، بخشی از مسائل محله را ببینند، بشناسند و برای حل آن‌ها پای کار بیایند. 🔹مسجد باید میدان خدمت باشد؛ یعنی جایی که خدمت از دل مردم بجوشد، نه فقط از پشت میز اداری ارائه شود. خیلی از مسائل محله پیش از آنکه نیازمند پرونده و اداره و فرایند رسمی باشند، نیازمند شناخت، اعتماد و پیگیری مردمی‌اند. خانواده‌ای که گرفتار شده، نوجوانی که رها مانده، سالمندی که تنهاست، اختلافی که بین دو خانواده افتاده، خانواده‌ای که در بحران نیاز به پناه دارد، جوانی که نیازمند همراهی است؛ این‌ها همیشه با بخشنامه حل نمی‌شوند. اینجا مسجد می‌تواند زودتر ببیند، نزدیک‌تر بفهمد و انسانی‌تر اقدام کند. 🔹راه درست این است که مسجد، حلقه‌های خدمت و کنشگری مردمی را فعال کند؛ گروهی برای رسیدگی به محرومان، گروهی برای همراهی با نوجوانان، گروهی برای صلح و حل اختلاف، گروهی برای کمک در بحران‌ها، گروهی برای پیگیری مسائل خانواده‌ها و اهالی محله، و گروهی برای کنشگری تبیینی و رسانه‌ای در فضای مجازی؛ تا روایت درست از محله، مسجد، مردم و مسائل روز، به دست خود اهالی مسجد منتشر شود. نهادهای رسمی هم اگر می‌خواهند به مسجد کمک کنند، بهتر است به جای تصدی‌گری، این ظرفیت‌های مردمی را پشتیبانی کنند؛ آموزش بدهند، تجربه منتقل کنند، گره‌ها را باز کنند و مسیر خدمت مردم به مردم را هموارتر کنند. 🔹مسجدِ فعال، فقط جایی نیست که مردم برای گرفتن خدمت به آن مراجعه کنند؛ جایی است که مردم در آن برای خدمت، حل مسئله و روایت حقیقت به میدان می‌آیند. #یادداشت_مسجد ✍️ سید ناصر میرمحمدیان

🔊 سلسله جلسه 🌅 هنر گفتگو برای تبیین 🔹 جلسه شانزدهم در جلسه شانزدهم «هنر گفتگو برای تبیین»، بحث درباره شیوه پاسخ به پرسش‌های روز ادامه پیدا کرد؛ با این تأکید که در گفتگوهای تبیینی، نباید میان جزئیات، تصویر بزرگ میدان را گم کنیم. 🔹 اول صحنه بزرگ را ببینیم گاهی یک سؤال جزئی، ما را از اصل ماجرا دور می‌کند. باید یادمان بماند امروز ایران در برابر بزرگ‌ترین قدرت‌های جهان ایستاده و معادله‌ای تازه ساخته است. 🔹 جزئیات مهم‌اند، اما همه چیز نیستند نقد و سؤال لازم است؛ اما نباید آن‌قدر روی یک گوشه از ماجرا بایستیم که عظمت حرکت مردم و مقاومت کشور نادیده بماند. 🔹 اختلاف، خطر اصلی میدان است در شرایط جنگ و فشار، آنچه می‌تواند جامعه را تضعیف کند، ترس، یأس، بدگمانی و اختلاف داخلی است. 🔹 هر پیامی را بازنشر نکنیم حتی اگر ظاهر پیام انقلابی باشد، اگر مردم را ناامید کند، بترساند یا نسبت به جبهه خودی بدبین کند، باید درباره انتشارش تأمل کرد. 🔹 مطالبه‌گری با تضعیف فرق دارد می‌شود سؤال داشت و نقد کرد؛ اما نسبت دادن خیانت، بی‌عرضگی یا ناتوانی به مجموعه مسئولان، مخصوصاً وسط میدان جنگ، کار خطرناکی است. 🔹 گفتگو یعنی درست حرف زدن هنر گفتگو فقط داشتن پاسخ نیست؛ یعنی بدانیم چه بگوییم، چطور بگوییم و حرف ما چه اثری بر دل مردم می‌گذارد. در این جلسه تأکید شد که جهاد تبیین، فقط پاسخ دادن به شبهه‌ها نیست؛ گاهی مهم‌ترین کار این است که نگذاریم امید، اعتماد و وحدت مردم آسیب ببیند... 🌱 ✍️ سید ناصر میرمحمدیان

💥 نگاه ما به تیم مذاکره‌کنندۀ خودمان باید خوش‌بینانه باشد و در عین حال، میدان را حفظ و تقویت کنیم و به‌دقت مواظب باشیم که آن اصولی که رهبر عزیزمان مقرر می‌کنند، رعایت شود. 🔰 آیت‌الله میرباقری: 1⃣ مطمئن باشید مذاکرات جاری، ضعیف پیش نخواهد رفت. من چندان نگران این نیستم که اتفاق فاجعه‌آمیزی بیفتد. آنچه حقیر مطلع هستم، رهبر معظم انقلاب، نظارت جدی دارند و تذکرات جدی می‌دهند و صحنه را کنترل می‌کنند. یکی از تفاوت‌های فضای مذاکراتی امروز هم این است که تیم مذاکره‌کننده، با تیم‌های قبلی متفاوت است. لذا اینکه ما خیال کنیم در نهایت، یک چیز خیلی بد از آن در می‌آید، من چنین گمانی ندارم. ممکن است عالی نباشد، ولی اینکه ما خیال کنیم یک چیز ضعیفی خواهد بود و خیلی نگران بشویم، خیر. بنابراین، نگران و مضطرب نباشید و پمپاژ اضطراب نکنید. نباید نگرانی و استرس به مردم منتقل کنید. باید انسجام مردم را حفظ بکنیم تا سرمایه اجتماعی انقلاب افزایش پیدا کند. 2⃣ البته ما حتماً وظیفه داریم حمایت کنیم که سخنان رهبر معظم انقلاب نافذ بشود و خطوط حفظ شود. هم نگاه ما باید خوش‌بینانه و مثبت باشد و هم در عین حال مراقب صحنه باشیم و به‌دقت مواظب باشیم که آن اصولی که رهبر عزیزمان مقرر می‌کنند، رعایت شود. ما از دولت‌ها حمایت می‌کنیم، ولی پشت‌سر رهبرمان هستیم؛ ما آرمانمان و افق‌هایمان را با رهبرمان تنظیم می‌کنیم و مراقبت هم می‌کنیم که آن مسیری را که ایشان طراحی می‌کنند، در همه‌جا رعایت بشود. ☑️ @mirbaqeri_ir

در جریان سفر به شهرکرد، مرکز استان چهارمحال‌وبختیاری، توفیق شد در خدمت جمعی از مبلغان استان باشیم. در این جلسه، درباره وظیفه مبلّغ در شرایط امروز کشور گفت‌وگو کردیم؛ اینکه در میانه خبرها، تحلیل‌ها و اختلاف‌نظرها، نباید مردم را در جزئیات متوقف کرد. وظیفه مبلّغ، نشان‌دادن افق بزرگ‌تر، محکم‌کردن دل مردم و حفظ امید و وحدت جامعه است. ✍️ سید ناصر میرمحمدیان

🔴 برای نقد یک تصمیم، سرمایه مردم را نسوزانیم هیچ تصمیم سیاسی، اقتصادی یا دیپلماتیکی از نقد بی‌نیاز نیست. مسئولان ممکن است خطا کنند و اهل نظر نیز حق دارند درباره تصمیم‌های آنان سؤال کنند و هشدار بدهند. 🔹اما هر نقد درستی، الزاماً به شیوه درستی بیان نمی‌شود. گاهی یک انتقاد، با ترس‌آفرینی، بدگمانی و متهم‌کردن همه مسئولان همراه می‌شود و خسارتی بزرگ‌تر از همان تصمیم مورد نقد به جامعه وارد می‌کند. 🔹یک توافق، تمام مسیر جمهوری اسلامی نیست. ما در میانه مبارزه‌ای طولانی با نظام سلطه قرار داریم. جنگ، مذاکره و توافق، هرکدام مقطعی از این مسیرند و باید درون همین تصویر بزرگ‌تر فهمیده شوند. ممکن است در یک تصمیم، ضعف یا خطایی وجود داشته باشد؛ اما از آن نمی‌توان نتیجه گرفت که اصل ایستادگی کنار گذاشته شده یا جهت کلی کشور تغییر کرده است. 🔹امروز مهم‌ترین سرمایه کشور، انسجام مردم است. مردمی که در روز خطر کنار یکدیگر ایستادند و اجازه ندادند فشار دشمن، جامعه را از درون متلاشی کند. این سرمایه را نباید خرج دعواهای زودگذر کرد. 🔹نقد مسئولانه، هم خطا را می‌بیند و هم کل میدان را. نه اشتباه مسئولان را پنهان می‌کند و نه با بزرگ‌کردن یک تصمیم، مردم را به اصل راه، صداقت نظام و آینده مبارزه بدبین می‌سازد. در روزهای حساس، فقط درست‌بودن حرف مهم نیست؛ باید دید آن حرف چه اثری بر امید، اعتماد و اراده مردم می‌گذارد. گاهی دشمن بیرونی از یک تصمیم اشتباه کمتر آسیب می‌زند تا سخنی که مردم را نسبت به یکدیگر و نسبت به اصل مسیر بدگمان می‌کند. #یادداشت ✍️ سید ناصر میرمحمدیان

📝 روایت سفر به چهارمحال‌وبختیاری یک روز و نیم در شهرکرد، در جمع امامان محله، مبلغان، هیئتی‌ها و بانوان کنشگر مسجدی بودیم و از دو مسجد فعال هم بازدید کردیم. هر جلسه موضوع و مخاطب خودش را داشت، اما در میان همه گفت‌وگوها، یک مسئله مشترک خودش را نشان می‌داد؛ این روزها حجم خبرها، تحلیل‌ها و نگرانی‌ها، ذهن بسیاری از نیروهای دلسوز میدان را درگیر کرده است. در این سفر، بیش از آنکه بخواهیم وارد جزئیات حرف ها و تصمیم‌ها شویم، درباره یک پرسش مهم‌تر صحبت کردیم: امام مسجد، مبلغ و کنشگر مسجدی در چنین روزهایی چه وظیفه‌ای دارد؟ چطور باید هم پاسخ‌گوی سؤال‌های مردم بود، هم آرامش و انسجام میدان را حفظ کرد و هم نگذاشت مسجد با هر موج خبری از مسیر اصلی خودش خارج شود؟ در چند روایت، از همین زاویه به سفر شهرکرد برمی‌گردم. ✍️ سید ناصر میرمحمدیان

✉️ متن کامل پیام رهبر انقلاب اسلامی خطاب به ملت ایران درباره تفاهم‌نامه رئیس‌جمهوران ایران و امریکا ▪️بسم‌ الله‌ الرّحمن ‌الرّحیم 📄ملّت پرشور و باوفای ایران 💬همانگونه که مطلع شُدید، تفاهم‌نامه‌ای بین رئیس‌جمهوران ایران و امریکا امضا شد. در مسیر رسیدن به این مرحله، مسئولین امر، از سر دلسوزی و با حُسن نظر، تلاش‌های زیادی را به‌عمل آوردند و البته این رئیس‌جمهور امریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرم‌ها برای این امر استفاده می‌کرد. 💬بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیس‌جمهور محترم به‌عنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازه‌ی آن را صادر نمودم‌. ایشان همچنین تصریح کرده‌اند که اگر طرف آمریکایی بخواهد زیاده‌خواهی کند زیر بار آن نخواهند رفت. از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود. امّا بدیهی است مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود. امیدواریم که دعای خیر سرورمان عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشّریف انواع نصرت‌ها و فتوحات، برای ملّت باشرف ایران به ارمغان آورد. 🔻والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته ✍🏼سید مجتبی حسینی خامنه‌ای 🗓 ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

📘مواجهه راهبردی با پیام رهبری 📝 یادداشت اول 💡 شاه‌کلیدِ فهمِ پیامِ امام امت خودمانی! پیامِ کوتاهِ رهبر معظم انقلاب حفظه الله، بین همهٔ ما موجی از واکنش داشت. عده‌ای پیام امام را سندِ پیروزی خواندند و عده‌ای نشانهٔ شکست. اما بیایید صادق باشیم؛ بخشِ مهمی از این دعوا از یک بدفهمیِ ساده شروع شده و تهِ آن یک سؤال است: حالا که آقا مخالف بوده، تکلیفِ من چیست؟ 🔹 بدفهمی را کنار بگذاریم کلیدِ تحلیل درست پیام، این است: «علی‌الاصول» یعنی چه؟ علی‌الاصول یعنی نظرِ امام در سطحی زیربنایی است، نه سرِ این بند و آن بندِ متن. و آن سطحِ زیربنایی کجاست؟ سطحِ تمدنی. ما چین و روسیه نیستیم که نظمِ غرب را پذیرفته باشیم و فقط بخواهیم خودمان هم قطبِ آن باشیم. ما آمده‌ایم اصلِ این نظم را عوض کنیم. پس تفاهمی که «درونِ نظمِ آمریکایی» بسته شود —جایی که آمریکا هم طرفِ مذاکره است و هم داورِ میدان— از ریشه با راهِ ما نمی‌خواند. مخالفتِ امام از همین‌جاست، نه از فلان بند. و این مخالفتِ اصولی، به‌معنای بی‌اعتنایی به متن نیست؛ می‌گویند نزدیکِ بیست‌وپنج بار سرِ همین متن با ایشان رفت‌وبرگشت شده. یعنی امام، دلش با مردم است، برای همین، هم در اصل مخالف است، هم تا آخرین کلمه را برایشان بهتر کرده. 🔶 پس دو حرفِ این روزها هر دو غلط است: 🔹 آن‌که می‌گوید «همه‌چیز با رهبری هماهنگ بوده» — اگر چنین بود، چرا امام بگوید «نظر دیگری داشتم»؟ 🔹آن‌که می‌گوید «این یعنی کاپیتولاسیون و مستعمره‌شدنِ ایران» — اگر راست باشد، یعنی امام به مستعمره‌شدنِ ایران اجازه داده؛ و این محال است. 🖋 یادداشت دوم | یادداشت سوم ✍ سید ناصر میرمحمدیان

📘مواجهه راهبردی با پیام رهبری 📝 یادداشت دوم 💡 کالبدشکافی اختلاف نظر مسئولان با امام امام و مسئولان یک مقصد دارند، و امام خودش آن‌ها را «دلسوز» خواند. دعوا فقط بر سرِ این است که آیا حالا وقت چیست؟ امام می‌گوید: نگاه کنید، مردم به معجزه‌ای پا به میدان گذاشته‌اند؛ نه برای نان و منفعت، که برای عدل قیام کرده‌اند — این همان قیام به قسط است که قرآن از آن سخن می‌گوید. حالا مردم باید قوی‌تر شوند و آمریکا از این ضعیف‌تر؛ پس وقتِ گذار، همین حالاست. مسئولان نگرانیِ دیگری دارند، و نگرانی‌شان واقعی است: زیرساختِ کشور تابِ فشارِ بیشتر را ندارد؛ اگر جنگ سخت‌تر شود و بانک و پالایشگاه و آب و برق و بنزین و موادِ اولیه به هم بریزد، با این سرعت نمی‌شود رفت. اما امام چیزی فراتر از این می‌بیند. می‌گوید این پیروزی، هرچند بزرگ، تاکتیکی است نه راهبردی؛ یعنی آمریکا را عقب نشانده، اما نظمِ او را برنینداخته. و هشدار می‌دهد: اگر حالا که هزینه‌اش را داده‌اید و زیرساخت آماده است این فشار را تحمل نکنید، فردا که نظمِ دشمن سرِ جایش مانده، فشارِ سنگین‌تری به همین مردم خواهد آورد. 🔹 پس تکلیفِ من چیست؟ اول بدانیم بزرگ‌ترین خطر چیست. این بعثت یک معجزه است، و معجزه را یک چیز خاموش می‌کند: ضعف — یعنی دعوا، ناامیدی، تفرقه. هر چه این انرژی را بِکِشد، به هر بهانه‌ای — حمایت از ولیّ جامعه، مخالفت، دعوای جناح — همان است که دشمن می‌خواهد. ما دو اتفاق را با هم دیدیم: حضورِ زیبای خیابانی با مطالبهٔ دلسوزانه و دعوای جناحی که مردم به جانِ هم افتادند و حالا عده‌ای با «دیدی من گفتم» همان مطالبهٔ دلسوزانه را هم به دعوا بدل می‌کنند. این، عینِ همان ضعف است. پس تکلیفِ ما این نیست که مطالبه را کنار بگذاریم — مطالبه درست است، به‌شرطی که امیدوارانه و رو به جلو باشد و تفرقه نیندازد. اما کارِ ریشه‌ای‌تر چیزِ دیگری است. یادتان هست؟ تنها نگرانیِ مسئول این بود که مردم تابِ فشار را ندارند. پس هر چه ما این تابِ مردم را بالا ببریم، آن نگرانی آب می‌رود و گامِ نظام محکم‌تر می‌شود. کارِ اصلیِ ما این است: سازماندهیِ مردم برای بالا بردنِ همین تاب‌آوری. 🖋 ادامه دارد... 📌 یادداشت اول ✍ سید ناصر میرمحمدیان