به من ویزای اسپانیا بدهید. یا حالا هرجای دیگر. مهم نیست. فرانسه هم خوب است همانطور که مصر. اصلاً برایم فرقی ندارد روی بلیط نوشته باشد نیویورک یا شیراز. یا حتی ارومیه. یا حتی زاهدان. من فقط یک بلیط می‌خوام. به هرکجا. هرکجا غیر از اینجا. اینجا هوایش از همیشه گرم‌تر، دیوارهایش از همیشه بهم نزدیک‌تر، سقفش از همیشه کوتاه‌تر و آدم‌هایش از همیشه تکراری‌تر شده‌اند. توی صورت آدم‌هایش یک نه بزرگ نوشته شده است. تغییر؛ نه. پیشرفت؛ نه. کنارگذاشتن؛ نه. صحبت کردن؛ نه. بیان کردن؛ نه. اعتراض کردن؛ نه. فقط باقی ماندن. فقط بی‌تغییر ماندن. فقط ثابت ماندن. پس کی قرار است متفاوت زندگی کنیم؟ حالا نه؛ شاید بعداً. جیغ می‌کشد: این همه تغییر را نمی‌بینی؟ این همه نوین شدن؟ این همه جدید شدن؟ و این یکی زمزمه می‌کند که جهالت، جهالت است. جهالت پیش از این لباس کهنه پوشیده بود، ژنده بود، ژولیده بود؛ حالا لباس نو پوشیده حالا زیبا شده. جهالت، جهالت است؛ کهنه باشد یا نو. مردم اینجا گیرشان کینه است. کینه‌ی به رخ کشیدن جهالت خودشان را دارند. آن‌ها که جهالت کهنه پوشیدند، زانو زده‌اند مقابل بت‌هایشان و پشت به قبله نماز می‌خوانند و آنها که جهالت نو پوشیدند، بر سرسفره‌ی آزادی، راه گلوی اندیشه‌ها را می‌بندند و خودشان را مهماندار تو می‌نامند. و تا بوده هم همین بوده‌. جهالت، جهالت است. به من یک ویزای اسپانیا بدهید. من یکم دلم جهالت اسپانیایی می‌خواهد. دوست دارم ببینم فرانسوی‌ها چگونه جهالتی را می‌پسندند. مصری‌ها جهالتشان از چه جنسی است؟ یا بقیه‌ی سرزمینم. بقیه چه جهالت‌های مشترکی با ما دارند؟ دوست دارم بدانم بقیه‌ی مردم چگونه خودشان را عذاب می‌دهند و باقی مردم را ذبح می‌کنند. به من یک بلیط بدهید. من ندیده‌ام. دنیا بزرگ است و من هیچ ندیده‌ام. من یک بلیط، یک ویزا، یک عده آدم جدید و کتاب‌های جدید می‌خواهم.

تازه تا اونموقع میتونید بگید چقدر قشنگن و چقدر هنرمندی مرضیه؛ خداحفظت کنه.

می‌خواهمⁿ

تقدیرمان این بوده یا نبوده دیگر مهم نیست..

این روزها شیعه‌های‌سکولار زیاد میبینم. شیعه‌هایی که انگار امام حسین فقط به عزاداری‌هاش شناختن و حقیقتا مواجه باهاشون خیلی برام سخته. خیلی. امام حسین یک مکتب مبارزه‌ست این مجالس برگزار میشه تا این مکتب ادامه‌دار باقی بمونه. بقول امام موسی صدر در هیئتی که دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد، شِمر هم سینه می‌زند!

"Tehran Night" instagram: irajtaheriii

خب، نمی‌دونم چجوری شروع کنم. البته چیز خیلی بزرگی هم نیست شاید ولی خب برای من ارزشمنده. یه مدته که واقعاً حس خوبی به اینجا ندارم و احساس سابق رو نداره و اولین باره که همچین حسی رو دارم. البته صرفاً در مورد احساسات نیست و به نظرم بر اساس یه سری بازخوردها کلاً دیگه اونقدر جای جالبی برای مخاطب نیست و احتمالاً خودم هم کم‌کم همچین حسی پیدا کردم. دوست ندارم پاکش کنم ولی احتمالاً دیگه کاری باهاش نداشته باشم و فعلاً خبری از Trailers After Dark نسخهٔ ایتا نباشه. خیلی بودنتون برای من ارزشمند بود و هست و خیلی ممنونم که بودید و من تونستم خیلی احساس بهتری نسبت به تمام چیزهایی که اینجا به اشتراک می‌ذاشتم داشته باشم. اینجا رو هنوز هم خیلی دوست دارم و اگر شما هم دوست داشتید می‌تونید بمونید و اگر هم خواستید لفت بدید. ممنونم بابت همراهی‌تون✨️😭

Rain is to be trusted.