یک سال پیش، ماه رمضون.

از اونجایی که امسال اصلاً ماه رمضون زیبایی نداشتم و نخواهم داشت احتمالاً، عکس‌های پارسال رو گذاشتم. به شدت دلتنگ منظرهٔ طلوع از اتاق قبلیم هستم. توی خونهٔ جدید نمی‌شه آسمون رو درست دید.

سورهٔ بقره آیهٔ ۲۸۲.

اسرائیل یادآوری کرد می‌دونه اهواز کجاست. حلال کنید.

واقعاً نمی‌دونم چه حسی در مورد این روزها داشته باشم. به همون اندازه که واقعاً احساس غرور می‌کنم و تلاش می‌کنم که هر شب توی تجمع‌ها باشم و اجازه ندم که یه ذره هم این کشور ضعیف نشون داده بشه، به همون اندازه هم استرس دارم و نگران می‌شم و به این فکر می‌کنم که پس کی تموم می‌شه؟ این وسط تازه دو سه روزیه که دارم درس می‌خونم و کارهای مختلف به جز اخبار چک کردن انجام می‌دم. همین امروز ظهر بعد از اینکه کارهامو انجام دادم گرفتم خوابیدم و با صدای ۴تا انفجار وحشتناکی که توی جنگ ۱۲ روزه فقط ۱ یا ۲ بار به چشمم دیدمشون توی تهران، بیدار شدم. بعدش دیگه نشد بخوابم و بعدترش که از صحبت با یه نفر خیالم راحت شد، اومدیم که با یکی از دوست‌هام درس بخونیم توی ویدیو کال و بعد از چند دقیقه یهو گفت که دارن می‌زنن و مجبور شد بره. خیلی عجیب و ترسناک بود. زمانه‌ای که ما داریم توش زندگی می‌کنیم مثل تمام بخش‌های دیگه‌ی تاریخ ترسناک و باشکوهه و چیزهایی که می‌بینیم و هرروز زندگیشون می‌کنیم و آدم‌هایی که باهاشون مواجه می‌شیم، خیلی دیدگاه‌های مختلفی رو توی ذهنمون ایجاد می‌کنن. نمی‌دونم کی تموم می‌شه. می‌دونم که قطعاً با پیروزی مقاومت تموم می‌شه ولی چیزی که واقعاً مهمه اینه که توی این بخش از تاریخ مسیر، مسیری باشه که حداقل یه درصد توی این پیروزیه کمک کنه و آخرش هم ان‌شاءالله ظهور امام(عج) باشه.

آقای خامنه ای نه به وجود میاد و نه از بین میره، بلکه از آقای خامنه ای به آقای خامنه ای دیگر تبدیل می‌شود. قانون پایستگی آقای خامنه ای.

ترامپ اومد خامنه‌ای رو حذف کنه ،دستش خورد آپدیت شد-