‌ ‌ ‌ یك چلــه از برايِ شمـا نالـه سر دهـم ؛ ‌ ‌تا در مـُـحرمت بشـوم مَــحرمت حٌ‌ــسين .

_

‌ نعمت روضه‌ی خود را تو نگیری از ما پادشاهی ز شما ، شغل فقیری از ما .

من هیچ‌وقت اون‌طور که می‌خواستم نبودم نه وقتی که نوشتم ، نه وقتی که گریه کردم، نه حتی وقتی سکوت کردم . اما میان تمام نبودن‌ها ، یه بودنی بود که همه‌ چیز رو معنا می‌کرد بودنِ تو ، ته‌نشینِ تمام آشوب‌های من بود. چطور نگاهت مثل مُهرِ آخرِ هر اضطراب می‌نشست روی روحم و نمی‌ذاشت فروبپاشم . چراغ کویر بی راهه ها ابوفاضل / .