«بعضی رابطه‌ها شبیه لحظه‌هایی هستند که آدم نمی‌داند باید نگه‌شان دارد یا رهایشان کند. نه آن‌قدر واضح‌اند که بتوانی درباره‌شان حرف بزنی، نه آن‌قدر مبهم که بتوانی فراموش‌شان کنی. دل آدم گاهی به چیزهایی گره می‌خورد که خودش هم نمی‌فهمد چرا؛ فقط می‌داند وقتی یادش می‌افتد، یکجایی درونش آرام‌تر می‌شود و یکجایی دیگر درد می‌گیرد. چیزی شبیه دلتنگیِ قبل از دلتنگ شدن؛ شبیه دوست داشتنِ بی‌صدا. آدم می‌ماند میان خواستن و ترسیدن؛ میان قدمی که باید بردارد و قدمی که هیچ‌وقت جرأتش را پیدا نمی‌کند. و عجیب است… که بعضی حس‌ها حتی بدون گفتن، بدون لمس، بدون هیچ نشانه‌ای، از همه‌چیز واقعی‌تر می‌شوند. شاید همین است معنای رابطه‌هایی که سرنوشت برای آدم نمی‌نویسد؛ اما دل، بی‌هوا، خودش روی خط زندگی اضافه‌شان می‌کند.»

جمنای ، چرا فکر میکنی امید میمیره ؟ ازین فکرها نکن.

میدونستی خیلی زشته که دلت برام تنگ نمیشه؟؟؟؟

از این بابت که ماه رمضونه وسط روز چایی نمیتونه دستمو بگیره نجاتم بده غمگینم.

خدا میدونه فقط چقدر منتظر بودم آقایِ چاووشی دوباره بخونه برا وطن.

آقایِ‌چاووشی‌شما کارِت درسته.

براماهِ‌تولدم سریال‌ساختن برا ماه تولد شما چکاکردن؟

دیروزِکسل‌کننده.