دیدید وقتی یه مشکلی هست می تونید یه کاریش کنید؟ اول فکر میکنید ، بعد راه حلی که باید رو پیدا میکنید و حلش میکنید. و من همیشه اینکار رو کردم ، هرچند سخت بود ، غر می زدم ، گریه می کردم و... ولی انجامش می دادم ، حالم خوب می شد و تمام. ولی حالا می بینم چقدر ناتوانم.

و این ناتوان بودنه بد نیست ، چون همه ما در برابر خدا ناتوانیم ، کوچیکیم. و چقدر گاهی خودمون رو بزرگ می بینم ، چقدر غرق می شیم.

چقدر پروفایلاتون دوست داشتنیه.

چرا میگی دوست مجازی نداری وفتی توی مجازی با آدما و بقیه حرف میزنی . عزیزم من واقعاً نمیدونم کی هستی ولی بزارید توضیح بدم درباره روابط مجازی.

اول اینکه آدم در چند حالت مختلف و به چند دلیل مختلف وارد موبایل و فضای مجازی میشه ، یکی بیشتر برای کار ، یکی برای آموزش ، یکی برای درس ، یکی برای فرار از زندگیش و ... هرکی با یه قصدی میاد توی مجازی. توی فضای ایتا ، معمولاً ادمین های زیادی باهم حرف میزنن ، صحبت میکنن و به اصطلاح یا واقعیت ( گاهی واقعاً دوستیای مجازی بوده که خیلی صمیمی شده و همو دیدن و این ادامه دار شده ) باهم دوست میشن. ولی شما همیشه پس ذهنتون این موضوع هست که این دوستی تا کی ادامه داره؟

بعد شما احساس می کنید با یکی دوست شدید ، خیلی همه چیز خوبه و... این صحبت ها ادامه پیدا میکنه ولی واقعاً گاهی اینطوری نمی شید که این رابطه خیلی واقعی نیست؟ من به شخصه توی روابط حضوریم گیر میکنم دیگه مجازی که🤝 و یهو اون آتیشِ دوستیِ خیلی خفنی که فکر می کردید وای چه فوق العادست میخوابه. می خوابه و کم می شه.

و شما می فهمید که آقا این دوستی نبوده.

توی مجازی دوستی حفظ کردن خیلی سخته ، مثل حضوری نیست که طرفتو ببینی و باهم حرف بزنید. باید به هم زنگ بزنید ،‌ پیام بدید و خیلی بیشتر از روابط حضوریتون نگران اون رابطه مجازیه باشید.

چون خیلی راحت میشه قضاوت کرد و تو خیلی وقتا نمیتونی منظورتو برسونی.

دوستی واقعاً خیلی پیچیدست ، به همین راحتیا نیست. چون اگه خیلی راحت فکر کنی که بوم یکی توی مجازی دوستته یهو میبینی آقا عه این که با من اینطوری کرد.

زرتی زورتی (؟) اعتماد نکنیدددد.

و تو بالاخره یه جایی محو میشی ، نه به خاطر اینکه تو بد بودی یا طرف مقابلت ، چون داستان اینه. بازم میگم استثنا هم وجود داره. من خودم دیدم کسایی رو که توی مجازی دوست شدن و خیلی صمیمی شدن‌. ولی من چیزایی که خودم می دونستم رو گفتم.