پارسال، خرداد. یکم بعد از آشنا شدنم با سورنا. رفتن خونه مامانبزرگ با حالت چرکین. آبله مرغون. چیدن بال پروانه‌هام. افتتاح استودیوی فیلم ترکی به جای مرور کردن برای درس‌های خرداد، صبح‌ها فقط به این امید بیدار میشدم که شماره‌ت رو ببینم که داره بهم زنگ میزنه. میگفتی بخاطر من زود از خواب بلند میشی. بعدم میخندیدی و میگفتی صدات شبیه غازه، و منم میخندیدم و میگفتم قشنگترین صدای دنیا رو داری.
ناخدا جلال، داراب، دشت پروانه‌ها، لاشه لطیف، ترک، ماریان، پوچی، چشم‌ها، بیستارز؛ تابستون پارسال.
اتاقک‌سیگار؛
یادم رفته بود زندگی کردن چطوریه، دوستام کین، چند سالمه، کجا زندگی میکنم، چطوری کتاب میخوندم، چطوری ف
احساس میکنم وجود دارم و زنده‌م.
زندگیتون رو محدود به فقط یک نفر نکنید، هرچقدر هم دوستش داشته باشید اینکار فقط باعث میشه زندگیتون یه قفس باشه.
معمولا با دوستام سلام و احوالپرسی نمیکنم. درسته که میخوایم با این تعارفات نشون بدیم که به فرد مقابل اهمیت میدیم ولی اینکه این کار فقط به رسم ادب شده برام ناخوشاینده. تلاش میکنم فقط وقتی احوالپرسی کنم که برام مهم باشه طرف مقابل چه حالی داره.