اون چهارشنبه پنجشنبه جمعه‌ای که نمیرم والیبال حس کمپ ترک اعتیاد میده. مشکل اینه که نه میخوام ترک کنم نه ترک میکنم.

شایدم مشکل نیست.

معتاد والیبالی که علاقه به ترک نداره

Volleyballoholich

یک گل بهار نیست

یک گل بهار نیست صد گل بهار نیست حتی هزار باغ پر از گل بهار نیست وقتی پرنده ها همه خونین بال وقتی ترانه ها همه اشک آلود وقتی که دست ها با قلب خون چکان در چارسوی گیتی هرجا به استغاثه بلند است آیا کسی طلوع شقایق را در دشت شب گرفته تواند دید؟ وقتی بنفشه های بهاری در چارسوی گیتی بوی غبار و وحشت و باورت میدهند، آیا کسی صفای بهاران را هرگز گلی به کام تواند چید؟ وقتی که لوله های بلند توپ در چارسوی گیتی در استتار شاخ و برگ درخت هاست این قمری غریب روی کدام شاخه بخواند؟ وقتی که دشت ها دریای پرتلاطم خون است دیگر نسیم، زورق زرین صبح را روی کدام برکه براند؟ اکنون که آدمی از بام هفت گنبد گردون گذشته گردونه زمین را از اوج بنگریم ذرات دل به دشمنی و کینه داده را وز جان و دل به جان و دل هم فتاده را از اوج بنگریم و ببینیم در این فضای لایتناهی از ذره کمترانیم غرق هزارگونه تباهی! از اوج بنگریم و ببینیم آخر چرا به سینه انسان دیگری شمشیر میزنیم؟ ما ذره های پوچ در گیرودار هیچ در روی کوره راه یاهی که انتهاش گودال نیستی ست آخر چگونه تشنه به خون برادریم؟ از اوج بنگریم انبوه کشتگان را خیل گذشتگان را انباشته به کشتی بی لنگر زمین سوی کدام ساحل تا کهکشان دور سوغات میبریم؟ آیا رهایی بشریت را در چارسوی گیتی در کائنات یک دل امیدوار نیست؟ آیا درخت خشک محبت را یک برگ سبز، در همه شاخسار نیست؟ دستی برآوریم باشد کزین گذرگه اندوه بگذریم روزی که آدمی خورشید دوستی را در قلب خویش یافت راه هایی از دل این شام تار هست و آنجا که مهربانی لبخند میزند در یک جوانه نیز شکوه بهار هست! #مشیری

خوندن کتاب‌های تو بهم حس عجیبی میده. خوندن کلماتی که تو زیرشون خط کشیدی.