ماه، دریا را با خود میخواند و آب
با کمندی در فضاها ناپدید؛
دم به دم خود را به بالا میکشید.
جا به جا در راه این دلدادگان
اختران آویخته فانوس ها
گفتم این دریا و این یک ذره راه!
میرساند عاقبت خود را به ماه!
من، چه میگویم، جدا از ماه خویش
بین ما، افسوس: اقیانوس ها...
#مشیری