وای بچهها، درسته که اسپکهام هنوز کج و کولهن ولی امروز به خودم اجازه دادم که سهگام کار کنم، و سه گام واقعا فوقالعادهترین چیز توی این جهان هستیه و وای من بهش معتاد شدم و وای حتی از پرواز کردن هم بیشتر شبیه پرواز کردنه.
نگاهم به آفتابه که از میون شاخهها عبور میکنه، گوشم به Gigi perez، ذهنم به تمرین امروز والیبال و توی خونه وانپیس در انتظارمه. چی بیشتر از این میتونه بهم حس زنده بودن بده؟
باشه ولی من عاشق اون وقتیم که چون نمیخوام حتی یک دقیقه از تمرین رو از دست بدم، جوری سریع آب میخورم که بازم تشنه میمونم>>>>>>