♨️کاتز وزیر جنگ صهیونیستی: اعتراضات در ایران موجب شد جنگ را زودتر آغاز کنیم. ✍رئیس رسانه ملی باید توضیح دهد که چرا کسانی که بارها و بارها با دامن زدن به گرانی و فشار اقتصادی، جامعه را به سمت التهاب سوق دادند و زمینه سو استفاده دشمن را فراهم کردند امروز در صدا و سیما به‌عنوان کارشناس دعوت می‌شوند؟ 📌 خبر فوری سراسری بزرگترین کانال خبری تحلیلی ایران https://eitaa.com/joinchat/3170697458C824a7b68ca

✨دست برتر ایران در جنگ نامتقارن واکنش ترامپ و نخست وزیر قطر به هدف قرار دادن تاسیسات LNG قطر توسط ایران بسیار حائز اهمیت است. روشن است که حمله ما به این تاسیسات در واکنش به حمله رژیم صهیونیستی به برخی مخازن پارس جنوبی صورت گرفت. ترامپ نوشته است که بخش کوچکی از پارس جنوبی هدف قرار گرفته، آمریکا هیچ اطلاعی از این حمله نداشته و اسرائیل دیگر این کار را نخواهد کرد. نخست وزیر قطر نیز نوشته است که تاسیسات LNG این کشور، ستون فقرات اقتصادش به شمار می‌رود و نیاز بسیاری از مردم جهان را تامین می‌کند. این اظهارات ناخواسته یک واقعیت مهم را آشکار می‌کند: زمین بازی از نبرد نظامی کلاسیک به میدان جنگ نامتقارن منتقل شده است و در این حوزه، ایران دست برتر را دارد. در جنگ نامتقارن، معیار برتری تعداد ناو و جنگنده نیست؛ بلکه توانایی در جابه‌جایی هزینه‌ها به «گلوگاه‌های حیاتی» است. وقتی رئیس‌جمهور آمریکا به‌جای نمایش قدرت نظامی، درباره امنیت یک میدان گازی سخن می‌گوید، در واقع اعتراف می‌کند که میدان واقعی نبرد به زیرساخت‌های انرژی، بازارهای جهانی و ثبات منطقه‌ای منتقل شده است. این همان زمینی است که قدرت ایران برای آن طراحی شده است. ایران نیازی ندارد در میدان کلاسیک نظامی پیروز شود(هرچند در این میدان نیز قوی ظاهر شده است)؛ کافی است نشان دهد که امنیت انرژی در خلیج فارس تضمین‌پذیر نیست. میدان‌های گازی، پالایشگاه‌ها، تأسیسات LNG و خطوط انتقال انرژی صرفاً اهداف فیزیکی نیستند؛ این‌ها ستون‌های اعتماد بازار جهانی‌اند. هر گونه اخلال در آن‌ها، زنجیره‌ای از پیامدهای اقتصادی، سیاسی و روانی ایجاد می‌کند که بسیار فراتر از یک حمله نظامی مستقیم است. سخنان نخست‌وزیر قطر دقیقاً این واقعیت را تأیید می‌کند: آسیب به چنین زیرساختی، اثرش جهانی است. در این چارچوب، عدم تقارن به‌شدت به نفع ایران عمل می‌کند. آمریکا و متحدانش برای حفظ «نظم» باید از شبکه‌ای گسترده از زیرساخت‌ها، مسیرها و شرکا محافظت کنند؛ شبکه‌ای که ذاتاً شکننده است. اما ایران برای برهم زدن این نظم، تنها به ایجاد نااطمینانی در چند نقطه حساس نیاز دارد. هزینه دفاع برای طرف مقابل تصاعدی است، در حالی که هزینه اخلال برای ایران به‌مراتب پایین‌تر باقی می‌ماند. وضعیت تنگه هرمز را ببینید! ابرقدرت جهان برای بازنگه داشتن آن از کشورهای دیگر درخواست کمک می‌کند! اما مهم‌تر از همه، بعد ادراکی ماجراست. متن ترامپ نشانه‌ای از این واقعیت است که ابتکار عمل از دست قدرت برتر نظامی خارج شده و به «واکنش» تبدیل شده است. ترامپ می گوید اسرائیل دیگر نمی‌زند و شما هم اگر بزنید چنین و چنان می‌کنیم. در منطق بازدارندگی نامتقارن، هرچه یک بازیگر مجبور شود سناریوهای بیشتری را پیشاپیش تهدید کند، در واقع بیشتر نشان می‌دهد که در حال مدیریت اضطرار است نه اعمال کنترل. در سطح منطقه‌ای نیز این روند به سود ایران است. گسترش ناامنی به زیرساخت‌های انرژی و گذرگاه‌ها، شکاف میان آمریکا، اسرائیل و شرکای عرب را فعال می‌کند. در حال حاضر پادشاهی‌های عرب حاشیه خلیج فارس بیش از آنکه به پیروزی نظامی بیندیشند، نگران حفظ اقتصاد و ثبات داخلی خود هستند. این واگرایی، خود بخشی از قدرت ایران در این معادله است. پیروزی در این جنگ، ازآن کسی نیست که بیشترین قدرت سخت را دارد، بلکه ازآن بازیگری است که می‌تواند نشان دهد «امنیت» دیگر قابل تضمین نیست. ایران دقیقاً در همین چارچوب توانسته است برتری نظامی دشمن را به آسیب‌پذیری راهبردی تبدیل کند. مقامات سیاسی ما باید در مقطع فعلی شروع به وضع شروط مشخص برای پایان جنگ کنند. یعنی باید اعلام شود که شرط دستیابی به امنیت پایدار در منطقه، خروج آمریکا از منطقه است. کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس باید آمریکایی‌ها را از خاک خود بیرون کنند. اینها باید در این جنگ آموخته باشند که این پایگاه ها نه تنها برای آنها امنیت ایجاد نکرده، بلکه امنیت‌شان را به خطر نیز انداخته است. امنیت واردکردنی نیست، ساختنی است. @syjebraily

اسکات بسنت وزیر خزانداری آمریکا گفته است آمریکا ممکن است تحریم نفت روی آب ایران را بردارد. میزان نفت مذکور حدود ۱۴۰ میلیون بشکه برآورد می‌شود. یعنی با احتساب قیمت ۱۳۵ دلاری سبد نفتی اوپک، حدود ۱۹ میلیارد دلار درآمد برای ایران! هدف آمریکا از این اقدام تزریق نفت بیشتر به بازار با هدف کنترل قیمت نفت است، اما هرچه باشد، در راستای منافع ایران است. درس این ماجرا این است که تحریم را زبان دیپلماسی رفع نمی‌کند، زبان قدرت رفع می‌کند. از سردار تنگسیری اولا بابت افزایش درآمدهای نفتی کشور از طریق افزایش قیمت نفت و ثانیا اجبار آمریکا به رفع تحریم نفتی ایران سپاسگزاریم. @syjebraily

✨ اف ۳۵ فقط یک هواپیما نیست اهمیت هدف قرار دادن جنگنده اف ۳۵ بسیار فراتر از یک موفقیت تاکتیکی است. معنی این اتفاق آن است که آمریکا دیگر نمی‌تواند با اطمینان سابق به مفهوم «نفوذ کم‌هزینه» تکیه کند. وقتی احتمال کشف و اصابت بالا رفت، کل هندسه عملیات هوایی تغییر می‌کند: ارتفاع پرواز، مسیر نفوذ، نیاز به اسکورت، اتکا به جنگ الکترونیک، تعداد سورتی، فاصله شلیک و زمان ماندگاری در منطقه همگی تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. اما اهمیت راهبردی این موفقیت، نسبت به بعد فنی بسیار مهم‌تر است. آمریکا بخش مهمی از بازدارندگی خود را نه فقط بر توان واقعی، بلکه بر «تصور شکست‌ناپذیری» بنا کرده است. در این معماری، اف ۳۵ فقط یک هواپیما نیست، نماد برتری صنعتی، اطلاعاتی و هوایی غرب است. در جریان جنگ، شکستن نمادها بسیار مهم‌تر از انهدام سخت‌افزارهاست. آنچه رخ داده، صرفاً اصابت به یک جنگنده نیست؛ شکاف برداشتن در اسطوره‌ای است که سال‌ها به‌عنوان ستون برتری غرب معرفی می‌شد. قبلا نوشتم که استراتژی ایران در این جنگ، یک استراتژی نامتقارن است. در چارچوب این استراتژی، هدف ایران کسب برتری مطلق نیست، مختل کردن محاسبات دشمن است. ایران باید در این جنگ نشان دهد که تهاجم به آن، عقلانی و کم ریسک نیست؛ و تاکنون به خوبی نشان داده است. شکار اف۳۵ پیامی فراتر از میدان جنگ نیز دارد و آن پایان عصر انحصار تکنولوژیک غرب است. جهان در حال ورود به دوره‌ای است که در آن، بازیگران مستقل می‌توانند با اتکا به نوآوری بومی، شبکه‌سازی هوشمند و ترکیب ابزارهای ساده و پیچیده، بر سامانه‌های فوق‌پیشرفته غلبه کنند. این همان منطقی است که ایران پیش‌تر با موشک و پهپاد و شهپاد به نمایش گذاشته بود. لحظه اصابت به اف ۳۵، لحظه‌ای بود افسانه «مصونیت مطلق» فرو ریخت و جای خود را به واقعیت «آسیب‌پذیری متقابل» داد. یادمان نرود پیروز جنگ، لزوما طرف قوی‌تر از حیث نظامی نیست، بلکه برنده کسی است که بتواند «هزینه بیشتری تحمیل» و «درد بیشتری تحمل» کند. ایران امروز در این موقعیت قرار دارد. نصرت خدا از راه رسیده است... @syjebraily

✨درس بزرگ جنگ: ضرورت بازمهندسی زیرساخت‌های انرژی، تولید و سکونت جنگ فقط صحنه درگیری نیست؛ یک «آینه» است. آینه‌ای که به ما نشان می‌دهد کجای کارمان درست طراحی نشده و کجاها بیش از حد آسیب‌پذیریم. اگر این تصویر را جدی نگیریم، جنگ فقط هزینه خواهد داشت؛ اما اگر درست ببینیم، می‌تواند نقطه شروع یک بازسازی هوشمندانه باشد. یکی از مهم‌ترین درس‌هایی که امروز پیش روی ماست، بسیار ساده اما عمیق است: هرچه تمرکز بیشتر، ضربه‌پذیری بیشتر؛ هرچه پراکندگی بیشتر، تاب‌آوری بیشتر. ما سال‌ها زیرساخت‌هایمان را بر اساس الگوی «بزرگ‌تر = بهتر» ساخته‌ایم؛ نیروگاه‌های عظیم، پالایشگاه‌های متمرکز، کارخانه‌های بزرگ، و شهرهایی با تراکم بالا. این مدل در زمان عادی شاید کارآمد به نظر برسد(که نیست!)، اما در شرایط بحران، یک مشکل جدی دارد: اگر یک نقطه آسیب ببیند، اثرش به کل سیستم سرایت می‌کند. جنگ امروز به ما نشان داده که دیگر لازم نیست دشمن همه‌جا را بزند؛ کافی است چند نقطه حساس را هدف بگیرد تا اختلال بزرگی ایجاد شود. پس چه باید کرد؟ پاسخ در یک تغییر نگاه است: باید از «تمرکز» به سمت «پراکنده‌سازی هوشمند» حرکت کنیم. در حوزه انرژی، یعنی به‌جای اینکه فقط به چند نیروگاه بزرگ وابسته باشیم، تولید برق را در سطح شهرها، محله‌ها و حتی ساختمان‌ها پخش کنیم. در حوزه تولید، یعنی به‌جای چند کارخانه بزرگ، شبکه‌ای از کارگاه‌ها و واحدهای کوچک و متوسط داشته باشیم که به هم متصل‌اند. در این صورت اگر یک واحد آسیب دید، کل تولید کشور متوقف نمی‌شود. در حوزه مسکن، یعنی به‌جای تراکم‌های بسیار بالا و برج‌های فشرده، به سمت الگوهای کم‌تراکم‌تر و پخش‌شده حرکت کنیم. این کار هم امنیت را بالا می‌برد، هم کیفیت زندگی را بهتر می‌کند. اما یک نکته مهم وجود دارد. پراکنده‌سازی به معنای بی‌نظمی نیست. این پراکندگی باید هوشمند و شبکه‌ای باشد؛ یعنی همه این واحدهای کوچک، با کمک فناوری، به هم وصل باشند و مثل یک سیستم واحد عمل کنند. باید توجه داشت که امنیت فقط با سلاح تأمین نمی‌شود؛ با «طراحی درست کشور» تأمین می‌شود. کشوری که همه چیزش در چند نقطه متمرکز است، با چند ضربه دچار مشکل می‌شود. اما کشوری که زیرساخت‌هایش پخش‌شده، شبکه‌ای و انعطاف‌پذیر است، حتی در سخت‌ترین شرایط هم می‌تواند سرپا بماند. سید یاسر جبرائیلی @syjebraily

✨تسری منطق تحریم اقتصادی به منطق تخاصم نظامی آمریکایی‌ها وقتی صادرات نفت ایران را تحریم کردند، ادعایشان این بود که چون تهران پول نفت را صرف برنامه هسته‌ای می‌کند، ما می‌خواهیم با تحریم نفت، منابع مالی برنامه هسته‌ای ایران را قطع کنیم. امروز با همین منطق، هر شرکت و تاسیساتی در منطقه که فعالیت آن ارتباطی با بودجه دولت آمریکا پیدا کند، یک هدف مشروع برای ایران است. تاسیسات LNG قطر یک نمونه از این اهداف مشروع است. وزیر انرژی قطر به صراحت گفته است که شرکت اکسون موبیل آمریکا سهامدار تأسیسات LNG قطر است. این امر، یعنی فعالیت تاسیسات LNG قطر باعث سودآوری شرکت اکسون موبیل می‌شود، شرکت اکسون موبیل به رژیم آمریکا مالیات پرداخت می‌کند، و نهایتا این درآمد مالیاتی صرف خرید تجهیزات و مهمات نظامی می‌شود که علیه ایران استفاده می‌شود. بنابراین، جرم قطر صرفا تقدیم خاک به آمریکا برای احداث پایگاه نظامی نیست؛ تامین مالی حمله به ایران نیز هست. لذا کشور دوست و برادر ما قطر، علاوه بر اینکه باید زحمت کشیده و پایگاه هوایی العدید و کمپ السیلیه را تعطیل نماید، شرکت اکسون موبیل را نیز باید از سهامداری تاسیسات LNG خارج کند. این قاعده برای تمامی شرکت‌ها و تاسیسات مستقر در حاشیه خلیج فارس برقرار است. آمریکایی‌ها به طرف‌های تجاری ایران می‌گفتند باید بین تجارت با ایران و تجارت با آمریکا یکی را انتخاب کنید. امروز ایران به شرکای اقتصادی آمریکا می‌گوید بین شراکت با آمریکا و موشک‌های ایران باید یکی را انتخاب کنید! @syjebraily

🔸‌شعار امسال «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی» اعلام شد. 🔹امید که شعار امسال که توسط رهبر جدید انقلاب اسلامی، تکیه بر اقتصاد مقاومتی دارد، با اجرای سیاست‌های هار و ضد عدالت نئولیبرالی که توسط نهادهای اقتصادی صهیونیستی برای ما نسخه می‌شود، زیر پا گذاشته نشود و آن بی اعتنایی که به رهنمودهای رهبر شهید در باب اقتصاد مقاومتی صورت گرفت و فاجعه دی‌ماه و بی ارزش شدن پول ملی کشورمان در پی داشت، استمرار پیدا نکند. البته ما مردم ولایتمدار ایران با توجه ویژه به این مهم، دیگر اجازه این را نخواهیم داد. @JafariBayaan

💫پیام نوروزی دبیرکل حزب خطاب به اعضای محترم بسم الله الرحمن الرحیم یا مقلّب القلوب والابصار، یا مدبّر اللیل و النّهار، یا محوّل الحول و الاحوال، حوّل حالنا الی احسن الحال اعضای شریف، مومن و مجاهد حزب تمدن نوین اسلامی؛ آغاز سال ۱۴۰۵، در تقارن پرمعنای نوروز و عید فطر، ما را در موقعیتی قرار داده است که بیش از هر زمان، نیازمند شناخت درست از جایگاه خود و تصمیم‌گیری‌های سرنوشت‌ساز هستیم. این سال، نه صرفاً آغاز یک تقویم، که گشایش فصلی تازه در سرنوشت تاریخی ملتی است که بهای ایستادگی را با خون پرداخته است. رمضانِ گذشته، رمضانِ ابتلاء و تمایز بود؛ ماهی که در آن، دشمنان این سرزمین با چهره عریانِ خود، به گمان خام، خواستند ستون خیمه این انقلاب را فرو افکنند. اما شهادت رهبر عزیز انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای و جمعی از فرماندهان و رجال این ملت، نه پایان یک راه، بلکه انفجار معنا در متن تاریخ بود؛ حقیقتی که نشان داد این انقلاب، بر اشخاص متوقف نمی‌ماند، بلکه در «امتداد ایمان» زنده است. امروز، در میانه نبردی نابرابر اما امیدبخش، جمهوری اسلامی توانسته است معادلات دشمن را برهم زند و ضرباتی راهبردی بر پیکره آنان وارد آورد. این دستاورد، نه صرفا محصول تجهیزات و ادوات نظامی، که نتیجه اراده‌ای است که از ایمان تغذیه می‌کند و از شهادت نیرو می‌گیرد. در چنین بزنگاهی، انتخاب حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای به رهبری انقلاب اسلامی، تجلی تداوم این مسیر الهی و عقلانی است. بیعت و اطاعت از ایشان، نه یک تکلیف صرف، بلکه یک ضرورت راهبردی برای حفظ انسجام ملی، استمرار بازدارندگی و پیشروی در میدان‌های پیچیده پیش‌رو است. امروز، هرگونه تردید در این مسیر، هزینه‌ای فراتر از یک خطای سیاسی، و هرگونه وفاداری، سرمایه‌ای برای آینده این ملت است. حزب تمدن نوین اسلامی، در این لحظه تاریخی، خود را نه ناظر، که «کنشگر مسئول» می‌داند؛ مسئول در قبال تعمیق گفتمان انقلاب، تقویت جبهه درونی، و تبدیل رنج‌های این ملت به قدرتی پایدار. ما باید از این گذرگاه عبور کنیم، نه با احساسات زودگذر، بلکه با فهمی عمیق از میدان، و با اراده‌ای که آینده را می‌سازد. نوروز پیام زندگی است و عید فطر، وعده رستگاری پس از صبر. این تقارن، به ما می‌آموزد که رهایی، از دل مجاهدت می‌گذرد. با امید به سالی که در آن، پیروزی نه یک آرزو، بلکه یک روند قطعی باشد، و با ایمان به اینکه این ملت، از دل آتش، آینده‌ای روشن‌تر برخواهد ساخت. والسلام علیکم و رحمه‌الله سید یاسر جبرائیلی دبیرکل حزب تمدن نوین اسلامی @htni_ir

اقتصاد مقاومتی؛ معماری نوین قدرت ملی در پیوند وحدت اجتماعی و امنیت پایدار تاملی راهبردی در شعار سال ۱۴۰۵ متن کامل این یادداشت را در سایت حکمران بخوانید: https://hokmran.com/post/5052/

اقتصاد مقاومتی به معنای بازپس‌گیری حاکمیت اقتصادی و ایجاد یک سپر درونی در برابر تکانه‌های خارجی است؛ سپری که اجازه ندهد هر تغییر در بازارهای جهانی، به‌صورت مستقیم به سفره مردم منتقل شود و ثبات اجتماعی را برهم بزند. وقتی مردم در افق معیشتی خود با بی‌ثباتی و پیش‌بینی‌ناپذیری مواجه شوند، اعتماد عمومی تضعیف می‌شود و شکاف‌های اجتماعی تشدید می‌گردد. متن کامل این یادداشت را در سایت حکمران بخوانید: https://hokmran.com/post/5052/

امروز در میانه جنگ، جمهوری اسلامی توانسته است با ایجاد اخلال در عبور و مرور ناوگان تجاری وابسته به دشمن، قیمت جهانی نفت را افزایش دهد و به تبع نفت، قیمت جهانی تمامی محصولات پالایشی و پتروشیمی نیز افزایش یابد. این امر، در اقتصاد غرب و شرق بحران ایجاد کرده است. اما از آنجائیکه مع الأسف نفت و محصولات پالایشی و پتروشیمی ملی به داخل کشور خودمان با قیمت جهانی فروخته می‌شود، اقتصاد ایران نیز از شوک افزایش قیمت نفت متاثر شده و قیمت محصولات فوق افزایش یافته است. هرچند خوشبختانه هنوز گران‌سازان موفق نشده‌اند قیمت سوخت خودرو و قیمت انرژی مصرفی خانوار را جهانی‌سازی نمایند، باید انذار داد که این برنامه ضد اقتصاد مقاومتی و ضد وحدت و امنیت ملی، در دستور کار دولت چهاردهم است و باید آن را از دستور کار خارج سازد. متن کامل این یادداشت را در سایت حکمران بخوانید: https://hokmran.com/post/5052/