🎙جزء سوم قرآن کریم

‌ 💬 وال استریت ژورنال: زلنسکی دستور طرح جنگ ٣ ساله علیه روسیه را صادر کرد ▫️ زلنسکی به نزدیکترین مشاوران خود گفته است که مذاکرات اساساً شکست خورده است.

⭕️ چرا چین پشت ایران ایستاده است؟ 🔹در سالهای اخیر، نشانه‌های روشنی از تغییر تدریجی موازنه قدرت در نظام بین‌الملل نمایان شده است. نظم مبتنی بر یک‌جانبه‌گرایی غرب، به‌ویژه ایالات متحده، با چالشهای فزاینده‌ای روبرو شده و هم‌زمان قدرتهای نوظهور در حال تثبیت نقش خود در شکل‌ دهی به نظم آینده هستند. چین در این میان، بعنوان یکی از بازیگران اصلی این گذار، به‌تدریج از سیاست احتیاط مطلق فاصله گرفته و حضور فعال‌تری در معادلات ژئوپلیتیک، به‌خصوص در غرب آسیا، از خود نشان می‌دهد. 🔸در این چارچوب، روابط ایران و چین را نمی‌توان صرفاً یک همکاری اقتصادی یا مقطعی تلقی کرد. اسناد و قراردادهای بلندمدت میان دو کشور، از انرژی و زیرساخت گرفته تا همکاری‌های امنیتی، بیانگر شکل‌گیری نوعی همگرایی راهبردی است. ایران برای چین فقط یک شریک تجاری نیست،بلکه یکی از ارکان امنیت انرژی، مسیرهای ترانزیتی و پروژه‌های کلان ابتکار کمربند و راه محسوب میشود. ثبات و استقلال ایران به چین کمک میکند وابستگی خود به مسیرهای پرریسک و تحت کنترل غرب را کاهش دهد و در برابر فشارهای سیاسی و اقتصادی آمریکا، حاشیه امن بیشتری ایجاد کند. 🔹از سوی دیگر، ایران نیز در شرایط تحریم و فشارهای چندلایه، بدنبال شرکایی است که تعامل با آنها مبتنی بر منافع متقابل و نگاه بلندمدت باشد. چین، با تأکید بر اصل عدم مداخله و مخالفت با تغییر نظمها از طریق زور، برای ایران یک شریک متفاوت از الگوی سنتی قدرتهای غربی به شمار میرود. هرچند این رابطه خالی از چالش نیست، اما نشان‌ دهنده این واقعیت است که تهران و پکن به این جمع‌ بندی رسیده‌اند که ادامه وابستگی به نظم قدیم، هزینه‌های فزاینده‌ای به‌ همراه دارد. 🔸در سطحی کلان‌ تر، پیوند ایران و چین حامل پیامی فراتر از روابط دوجانبه است. این همکاری نشانه ورود جهان به مرحله‌ای است که در آن، تصمیم‌ گیری یکجانبه درباره سرنوشت کشورها با مقاومت جدی روبرو میشود. غرب آسیا دیگر صرفاً میدان کنش قدرتهای فرامنطقه‌ای نیست و بازیگران مستقل منطقه‌ای، با تکیه بر شراکتهای جدید، در حال بازتعریف بازدارندگی و موازنه قدرت هستند، فرآیندی که میتواند محاسبات امنیتی گذشته را به‌طور اساسی تغییر دهد. 💬به زعم بنده روابط ایران و چین را باید بخشی از تحولات عمیق نظم بین‌الملل دانست، نه یک تاکتیک موقت یا واکنشی. این همکاری، نماد حرکت تدریجی جهان بسوی نظمی چند قطبی است که در آن، کشورهایی مانند ایران از موقعیت موضوع تصمیم دیگران فاصله گرفته و به بازیگرانی اثرگذار تبدیل میشوند. آینده این مسیر، هرچند پیچیده و پرچالش، اما نشان‌دهنده افول نظم فرسوده گذشته و شکل‌گیری توازن جدیدی در سیاست جهانی است. 🖊#حسین_نجفی

⭕️ بن‌بست استراتژیکی آمریکا در منطقه 🔹 با توجه به سند امنیت ملی آمریکا، منطقه جنوب غرب آسیا و به‌ویژه ایران نسبت به گذشته اهمیت کمتری برای سیاست خارجی آمریکا یافته و براساس دکترین «اول آمریکا»، مهار و کاهش رشد و نفوذ چین به‌عنوان رقیب اصلی در اولویت قرار گرفته است. با این حال، تغییر ادبیات و کنش سیاستمداران آمریکایی از حالت تدافعی به تهاجمی در قبال ایران، پرسشی اساسی ایجاد می‌کند: این رفتار چگونه با سیاست‌های کلان مندرج در سند امنیت ملی قابل جمع است؟ 🔸 دکترین «اول آمریکا» با اقداماتی همچون تلاش برای تصاحب ونزوئلا، دست گذاشتن بر گرینلند، تعیین تکلیف برای جنگ اوکراین و ورود به قفقاز جنوبی، نتوانسته در مهار چین توفیق راهبردی به‌دست آورد. چین نه‌تنها تضعیف نشده، بلکه پرقدرت‌تر از گذشته پیش می‌رود و با مدل حکمرانی خود، شالوده ایدئولوژی‌های غربی و لیبرال‌دموکراسی را به چالش کشیده و بحران دموکراسی غرب را تشدید کرده است. 🔹 بر مبنای تحلیل هانتینگتون، جنگ جهانی آینده یا در قالب تقابل شرق و غرب یا در چارچوب جنگ اسلام و غرب قابل تصور است. از منظر این تحلیل، نظام سرمایه‌داری غربی به‌دلیل اُفت‌های ساختاری اقتصادی و سیاسی، برای بقا ناگزیر از توسعه‌طلبی جغرافیایی و اقتصادی است. در این چارچوب، رفتار آمریکا در قبال ایران را می‌توان تلاشی برای جبران اُفت‌های سرمایه‌داری و بازیابی برتری ژئوپلیتیکی ارزیابی کرد؛ به‌ویژه آنکه بررسی اندیشکده‌های آمریکایی نشان می‌دهد اهمیت ژئوپلیتیکی ایران برای مهار چین همچنان در اولویت قرار دارد. 🔸 آمریکا در جنوب غرب آسیا با بن‌بست استراتژیکی مواجه شده است. هدف‌گذاری آن صرفاً ایران نیست، بلکه چین، روسیه، ترکیه و کل منطقه را دربرمی‌گیرد؛ اما نمی‌تواند به‌راحتی به نقطه ثقل منطقه یعنی ایران یورش ببرد، چرا که امنیت منطقه و حتی در تحلیل کلان امنیت چین و روسیه، با امنیت ایران گره خورده است. در چنین شرایطی، هرگونه اشتباه استراتژیک می‌تواند معادله را به سمت تقابل گسترده شرق و اسلام با غرب سوق دهد؛ رخدادی که پیامدهای تمدنی عمیقی برای نظم غربی خواهد داشت. 🖊شهریار طباطبایی

📱ترامپ و بیماری پارانوئید

⭕️پیام های راهبردی رزمایش مرکب دریایی 🔹️برگزاری رزمایش مرکب دریایی در شرایط کنونی میان ایران و روسیه، یک رزمایش معمولی برای افزایش سطح هماهنگی ها و همکاری ها میان دو کشور نیست.این رزمایش که میان نیروهای دریایی جمهوری اسلامی ایران و نیروی دریایی فدراسیون روسیه، در دریای عمان و شمال اقیانوس هند برگزار می شود؛ حاوی پیام های راهبردی به تمامی کشورهای منطقه و جهان، و به ویژه به کشورهای غربی و به طور مشخص به امریکا است. 🔸این رزمایش را باید در کنار رزمایش های پیشین ایران و روسیه در دریای خزر و رزمایش های گذشته سه کشور ایران ،روسیه و چین، و همچنین رزمایش ضدتروریستی سهند ۲۰۲۵ به میزبانی سپاه و شرکت تمامی کشورهای عضو شانگهای تحلیل کرد. 🔹️پیام های راهبردی این رزمایش را می توان در محورهای زیر به اختصار محور بندی کرد: 1⃣ همکاری های ایران و روسیه بر اساس توافق جامع و راهبردی ۲۰ ساله ،علاوه بر عملیاتی شدن در حوزه انرژی وتجارت ، در بعد همکاری‌ های دفاعی و امنیتی نیز ، وارد فاز اجرایی و تحقق عملی شده است. 2⃣از پیام های اساسی و راهبردی این رزمایش، آن است که تلاش امریکا برای ایجاد یک اجماع بین المللی علیه جمهوری اسلامی جهت مشروعیت بخشی به فشارها و هر نوع اقدام نظامی احتمالی،چیزی جز یک توهم و آب در هاون کوبیدن نیست. 3⃣این رزمایش از عزم و اراده مستحکم قدرت های شرقی برای شکل دهی به نظم جدید با محوریت قدرت های آسيايي خبر می دهد. 4⃣رزمایش دریایی مرکب مذکور، انزوا ناپذیری، تحریم ناپذیری و شکست ناپذیری ایران پهناور و قدرتمند را اثبات کرد. 5⃣از دیگر پیام های این رزمایش ،اثبات و نمایش استحکام قدرت ملی در ایران و مشروعیت داشتن نظام جمهوری اسلامی از منظر قدرت های آسيايي و دیگر دولت های مستقل در جهان از یک سوی، و نامشروع بودن هر نوع فشار بر ملت ایران از سوی قدرت های غربی از سوی دیگر است.در جنگ ۱۲روزه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ملت ایران، بیش از ۱۲۰ کشور از دفاع مشروع جمهوری اسلامی در مقابل متجاوزین حمایت کرده و جنگ طلبان را محکوم نمودند. این روند حمایتی از ایران برای ایستادگی در برابر فشارهای آمریکا رو به افزایش بوده و این رزمایش خود موید این روند است. 🖊 یدالله جوانی

⭕️ راز سلاح خطرناک‌تر از ناو 🔹براساس یک تجربه تاریخی، بسیاری از حاکمان قلدر و مستکبر، برای دست‌اندازی به منابع و ذخایر دیگر ملت‌ها و اشغال دیگر سرزمین‌ها، مغرور به داشته‌های خود برای جنگ و کسب پیروزی شده کمتر به توانایی‌ها، قابلیت‌ها و مزیت‌های طرف مقابل که در موضع دفاع قرار می‌گیرد، توجه کرده‌اند. همین بی‌توجهی‌ها یا ضعف در برآوردها از توانمندی‌ طرف مقابل، بارها بزرگ‌ترین قدرت‌ها و ارتش‌های دنیا را زمین زده و با شکست مواجه ساخته است. 🔸شکست ارتش سرخ شوروی در افغانستان وشکست ارتش آمریکا درافغانستان وعراق وهمچنین شکست ارتش رژیم‌صهیونیستی در جنگ ۳۳روزه و نبردهای غزه یا شکست ائتلاف سعودی در جنگ علیه انصارالله یمن، نمونه‌های عینی و نزدیک به زمانه ماست که تجربه شده است.  اکنون ترامپ با خط و نشان کشیدن برای ملت ایران، مرتب به سلاح‌های در اختیار و از‌جمله ناوهای مجهز و هواپیمابر اشاره کرده، بر همین اساس از قبل خود را پیروز یک جنگ احتمالی معرفی می‌کند.  🔹روز ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، رهبر حکیم انقلاب اسلامی در دیدار با مردم تبریز، با اشاره به تهدیدات آمریکا و اعزام ناوگان جنگی این کشور به منطقه و همچنین رجزخوانی ترامپ در این خصوص فرمودند: «ناو البته دستگاه خطرناکی است اما خطرناک‌تر از ناو، آن سلاحی است که می‌تواند این ناو را به قعر دریا فرو ببرد.» بدون تردید آنچه رهبرمعظم‌انقلاب اسلامی و فرمانده کل‌قوا در بیانات خود با صراحت بیان داشتند، به‌هیچ عنوان جنبه عملیات روانی یا بزرگنمایی از قدرت دفاعی و افندی جمهوری اسلامی ندارد. طرح این مطلب از سوی معظم‌له، مبتنی بر یک شناخت دقیق و عمیق از سنت‌های الهی، تجارب ملت‌ها در مصاف با قدرت‌های شیطانی و داشته‌های ملت ایران و خصوصا نیروهای مسلح برای دفاع از کشور است.  ملت ایران، یک ملت خدایی، مومن، شجاع و سلحشور، خلاق و مبتکر و در حال پیشرفت است. این ملت سال۵۹ در یک جنگ تحمیلی که به ظاهر جنگ عراق علیه ایران بود‌ اما درواقع جنگ تمامی قدرت‌های شیطانی علیه یک ملت موحد بود، خود و توانایی‌هایش را در گذر یک دوره هشت ساله به اثبات رساند. 

⭕️ایران در پیچ تاریخی،از میز مذاکره تا معادلات قدرت 🔹️ایران امروز در نقطه‌ای ایستاده که تصمیمهای آن میتواند مسیر سالهای آینده را بطور جدی تحت‌ تأثیر قرار دهد. تحولات شتابان منطقه، فرسایش نظم قدیم جهانی و کاهش قدرت تصمیم‌سازی یکجانبه غرب، فضایی را ایجاد کرده که در آن نقش بازیگران مستقل پررنگ‌تر از گذشته شده است.در چنین شرایطی، ایران دیگر صرفاً یک موضوع در دستورکار قدرتهای بزرگ نیست، بلکه خود به یکی از عناصر اثرگذار بر معادلات تبدیل شده و همین واقعیت، حساسیت این مقطع تاریخی را دوچندان کرده است. 🔸مذاکره همچنان یکی از ابزارهای اصلی سیاست خارجی ایران باقی مانده، اما معنا و کارکرد آن تغییر کرده است. تجربه توافقات و بدعهدیهای گذشته باعث شده نگاه ایران به گفتگو واقع‌ بینانه‌ تر و مبتنی بر تضمین های عملی باشد. امروز مذاکره برای ایران نه یک راه‌حل جادویی، بلکه بخشی از یک پازل بزرگتر است که هدف آن کاهش فشار، مدیریت بحران و تثبیت حقوق ملی است. از این منظر، دیپلماسی زمانی ثمربخش خواهد بود که بر پایه توازن و احترام متقابل شکل بگیرد، نه فشار و تهدید. 🔹️در سوی دیگر، معادلات قدرت بعنوان پشتوانه دیپلماسی نقش تعیین‌ کننده‌ای ایفا میکند. ایران با اتکا به ظرفیتهای بومی، توان بازدارندگی و نفوذ منطقه‌ای، این پیام را منتقل کرده که نادیده گرفتن منافعش بدون هزینه نخواهد بود. این قدرت سازی، نه برای ماجراجویی، بلکه برای جلوگیری از تحمیل اراده دیگران و حفظ ثبات تعریف میشود. در واقع،هرچه وزن ایران در معادلات قدرت بیشتر شده، امکان تحمیل تصمیمات یکطرفه علیه آن کاهش یافته است. 💬 ایران در این پیچ تاریخی، نه میان مذاکره و قدرت، بلکه در حال ترکیب هوشمندانه این دو مسیر است. موفقیت در عبور از این مرحله، نیازمند انسجام داخلی، صبر راهبردی و درک دقیق از شرایط بین‌المللی است. اگر این توازن حفظ شود، ایران میتواند از دل فشارها و چالشها، جایگاه باثبات‌ تری برای خود در نظم در حال تغییر جهانی رقم بزند.

⭕️پیام روشن تهران به واشنگتن: توافق تحمیلی معنا ندارد 🔹️در ۴۸ ساعت گذشته، تقابل دیپلماسی و تهدید در پرونده هسته‌ای ایران به نقطه جوش رسیده. ترامپ با تأیید رسمی بررسی حمله نظامی محدود و ضرب‌الاجل ۱۰ تا ۱۵ روزه،عملاً زبان اولتیماتوم را جایگزین مذاکره کرده. همزمان، نماینده آمریکا در سازمان ملل از غنی‌سازی صفر میگوید، حرفی که با روایت تیم مذاکره‌کننده ایرانی کاملاً در تضاد است. در میدان هم گزارشها از استقرار بیش از ۶۰۰ موشک تاماهاوک در اطراف ایران حکایت دارد. یعنی واشنگتن همزمان هم جلو میز مذاکره نشسته و هم دکمه‌های جنگ را چک میکند. 🔸در آن سوی میز اما عراقچی بی‌پروا ایستاده. او ضمن رد تعلیق غنی‌سازی، پیام روشنی برای طرف آمریکایی دارد و آن پیام این است که اگر با زبان زور با ما سخن بگویند، ما نیز همانگونه پاسخ خواهیم داد. با اینحال، از آماده‌سازی پیش‌نویس توافق در دو سه روز آینده خبر میدهد و تأکید می‌کند که آمریکائیها در ژنو هرگز خواستار غنی‌سازی صفر نشده‌اند. این روایت، هم اختلاف درون تیم ترامپ را برملا میکند، هم نشان میدهد تهران دیپلماسی را رها نکرده، اما تن به باج‌دهی نمیدهد. 🔹️واقعیت اینست که ایران توافق در سایه تهدید را نمی‌پذیرد. نه بخاطر لجاجت، بلکه چون تجربه ثابت کرده امتیاز دادن زیر بار زور، فقط اشتهای طرف مقابل را زیاد میکند. تهران راه گفتگو را باز گذاشته، اما با این هشدار صریح که معامله تحمیلی معنا ندارد. در مقابل،اما، واشنگتن میخواهد توافق را با منطق قدرت پیش ببرد. ترکیبی از فشار حداکثری و چماق نظامی برای گرفتن حداکثر امتیاز. 💬حالا توپ در زمین آمریکاست. آیا ترامپ دیپلماسی را انتخاب میکند یا اصرار بر تشدید فشار، منطقه را به سمت درگیری تازه می‌برد؟ این بار این سیاستهای واشنگتن است که خط پایان بحران را مشخص میکند. ایران نشان داده که نه از تهدید میترسد و نه برای توافق التماس میکند. اگر راهی برای حل باشد، فقط از مسیر دیپلماسی برابر و بی‌زورگویی میگذرد.

⭕️جنگ شناخت، صورتبندی جنگ پیش از جنگ 🔹️ جنگها الزاماً با شلیک نخستین گلوله آغاز نمیشوند. پیش از آن، مرحله‌ای شکل میگیرد که در آن اذهان، ادراک‌ و محاسبات هدف قرار میگیرند. جنگ شناختی به معنای مدیریت و جهت‌ دهی به برداشتها، ترسها و امیدهاست ،جائیکه طرف مقابل پیش از ورود به میدان واقعی، در میدان ذهنی دچار تردید، اضطراب یا خطای محاسباتی میشود. در این نوع جنگ، باور افراد گاه از واقعیتهای عینی اثرگذارتر است و همین ویژگی، آنرا به یکی از تعیین‌ کننده‌ترین مراحل هر تقابل تبدیل میکند. 🔸 در جنگ شناختی، تسخیر ذهنها به‌جای تصرف سرزمینها دنبال میشود. انبوه اخبار نگران‌ کننده، تحلیلهای شتاب‌ زده و روایتهای جهت‌دار، ابزارهایی هستند که برای فرسایش روان جمعی به کار گرفته میشوند. هدف، خسته‌کردن جامعه و سوق‌ دادن آن به واکنشهای احساسی است. جامعه‌ای که دائماً در معرض هیجان و اضطراب قرار گیرد، بتدریج قدرت تحلیل خود را از دست خواهد داد و همین نقطه‌ای است که طراحان این جنگ به دنبال آن هستند. 🔹️ حضور و جابجایی نیروهای آمریکا در منطقه، بیش از آنکه صرفاً یک آمادگی نظامی باشد، یک پیام ادراکی چندلایه است. این لشکرکشی‌ همزمان چند کارکرد دارد، اولین کارکرد آن، اطمینان‌ بخشی به متحدان نگران‌ است، کارکرد دوم نمایش عزم به رقبا، و مهمتر از همه،القای این تصور است که بگوید گزینه نظامی آماده و کم‌ هزینه است. اما واقعیت میدانی چیز دیگری میگوید، با تجربه و آگاهی عرض میکنم، تمرکز گسترده نیروها در جغرافیایی فشرده و حساس، خود نشانه‌ای از آسیب‌ پذیری بالاست. بنابراین، این تحرکات را باید بخشی از جنگ شناختی دانست که هدفش تغییر محاسبات ایران و محور مقاومت است، نه الزاماً مقدمه قطعی یک جنگ تمام‌ عیار، هرچند حفظ آمادگی شرط عقل است. 🔸 در برابر این فشار شناختی، نقطه مقاومت در حفظ عقلانیت و انسجام نهفته است. بازدارندگی تنها به ابزار نظامی وابسته نیست، بلکه به آرامش اجتماعی، اعتماد عمومی و توان عبور از هیجانهای زودگذر گره خورده است. وقتی جامعه‌ای اجازه ندهد روایتهای شتاب‌ زده تصمیم‌سازی کنند، عملاً معادله جنگ شناختی را بر هم میزند و ابتکار عمل را از طرف مقابل میگیرد. 💬جنگ شناختی یادآور این واقعیت است که نخستین خط حمله و ایضاً دفاع، ذهنها هستند. اگر این میدان حفظ شود، بسیاری از بحرانها هرگز به جنگ نظامی تبدیل نمیشوند. آرامش، آگاهی و عقلانیت جمعی نه نشانه انفعال، بلکه شکل مدرن مقاومت هستند، مقاومتی که میتواند مسیر تقابلها را پیش از آنکه به میدان نبرد برسند، تغییر بدهد.

▫️رسانه‌ها گاهی چنان با سرعت روایت‌ها را تغییر می‌دهند که اگر حواسمان نباشد، حتی به حافظه و قضاوت‌های گذشته خودمان هم شک می‌کنیم. ▪️در شاهکار قلعه حیوانات (Animal Farm)، خوک‌ها شبانه قوانین نوشته‌شده روی دیوار را کلمه‌به‌کلمه دستکاری می‌کردند و صبح روز بعد، به بقیه می‌قبولاندند که قانون از اول همین بوده و این حافظه‌ی آن‌هاست که اشتباه می‌کند. این دقیقاً همان کاری است که گاهی ماشینِ اخبار و رسانه‌های زرد با ذهن ما می‌کنند: تحریفِ نرمِ واقعیت و عادی‌سازیِ دروغ. ▫️پادزهرِ این دستکاری، داشتن یک ذهنِ آرام و مستقل است. اجازه ندهید کلماتِ دیگران، دنیای درونتان را بازنویسی کند.

🛰حضور جنگنده های ارتش آمریکا در یک‌ مکان تازه کشف شد 🔹ماهواره چینی تصویری ماهواره‌ای از فرودگاه بین‌المللی یوانیس کاپودریاس شهر کورفو یونان منتشر کرد که حاکی از حضور یک فروند جنگنده F-35, دو فروند هواپیمای جمع‌آوری سیگنال الکترونیک RC-135V و 11 فروند هواپیمای سوخت‌ رسان KC-135 ارتش آمریکا در این فرودگاه است.