امروز با اشک غبار قاب عکستان را پاک کردم .. تلویزیون شکوه جمعیت را به رخم میکشد ، و به یادم می آورد که من لایق نبودم که نقطه ای درمیان این سیل عظیم عاشقان باشم .. این چند وقت سخنان شمارا ورق میزنم و دلتنگی ام بیشتر میشود ، این روزها سعی میکنم با سخنان شما خودم را آرام کنم و زندگی را ادامه دهم ، زندگی را آنطور که شما دوست داشتی ادامه دهم ، قوی باشم تا خانوادهِ خوبی تحویل جامعه دهم ؛ چون شما فرمودی : هر خانواده‌ای یکی از سلول‌های پیکرهِ اجتماع است . وقتی اینها رفتار درست داشتند ، بدنهِ جامعه ، یعنی پیکرهِ جامعه سالم خواهد بود . | #نجوایِ‌دل

:)

و ما در حال زندگی کردن زمانی از تاریخ هستیم ، که همیشه از فکر کردن به اون لحظه مي‌ترسیدیم .