پنج دیقه به وقت ایران می‌بینه پنج دیقه بازی‌رو

ما برای پدر بازیچه‌ایم

این‌روزا بی‌حالم. بی‌حال‌تر از اونکه جار و جنجال راه بندازم و به زندگی و آدما سخت بگیرم. این‌روزا خسته‌م، از قضاوتا، از توهینا، از نامردی آدما، اونقدر خسته که فقط مرورشون کنم و ازشون بگذرم. برنامه‌ای ندارم، برای خودم، روزام، اتفاقایی که داره می‌افته. رها نمی‌کنم که بره، به هر دری می‌زنم تا بشه ولی اگه نشد بیخیالش می‌شم. این‌روزا دلم می‌خواد فقط تموم شه، حوصله‌ی اصرار بیخود و صبر کردن ندارم. یا میشه، یا نمیشه. چه فرقی داره اصلا.

حس می‌کنم وسط کله‌م تبر خورده

مشهد می‌خوام

😦

ریحانه یه ویس داده تو تیک تاک

ده هزار بار گوشش دادم

حیف نمیشه سیوش کرد