میخوام برم

حسناح

تی‌بگ من.

حسناخانوممم

_

من کسی بودم که در انزوا شکوفا می‌شد، بدون آن شبیه کس دیگری بودم که بی آب و غذا مانده. هرروزی که تنها نبودم ضعیف می‌شدم. به تنهایی‌ام افتخار نمی‌کردم اما به آن وابسته بودم.

_

آیدای من، تو معجزه‌ای! تو طلوع کردی و عشق باز آمد، شعر شکوفه کرد و کبوتر شادی بال‌ زنان بازگشت. تنهایی و خستگی بر خاک ریخت. من با تو ام، و آینه‌ های خالی از تصویرهای مهر و امید سرشار می‌شوند.

این پیام و این پیام رو در کانال‌های ارزشمندتون بازارسال کنید . من هم به ازای این محبت پوستر یک فیلم ایرانی رو تقدیمتون خواهم کرد و پیشنهاد می‌کنم تماشا کنید 💞 برای فرستادن نشانی ✉️ : @Lady259_writer (ظرفیت هم ۱۰ کاناله✨)

نگاه می‌کنم و فرو می‌روم و فرو می‌روم و فرو می‌روم ؛ در آینه به من خیره شده ای . چشم‌هایت مرا به ظلمات می‌کشاند و من به ظلمت عادت دارم . گیسوانم ، چشمانت ، بختم و‌ شب‌هایم . من به ظلمت و به ظلمت عادت دارم‌ . آه ای ظالم ! ای تیرگیِ ممتد و ای ظلمت کورکورانه ! کجاست آن باورهای معصوم ، آن نور و آن مظلومیت پیشینِ لحظات ؟ کجاست ساحل گرم و عطشناک که خانه های ماسه ای کودکی ام را در خود داشت؟ و نور مهتاب ؟ با من بگو که تو ، چطور خودت را در لحظه ای که زیر دست‌های خودت ، دست و پا می‌زدی ، قربانی کردی ؟ چرا آن‌سال های دور عیدقربان رنگ و بوی دیگری داشت ؟ یادت می‌آید ؟ با من بگو ای‌پیامبر زاده ! کجاست آن منِ دیرین ؟ نگاه کن ! فریاد می‌زنم . بگذار آن دست‌هایی که به خونِ من ، به خونِ تو و به خونِ لحظات مدفون ، آلوده‌ست ، دست مرا بگیرند . از ظلمتِ دریا خسته شدم. فرو می‌روم و فرو می‌روم‌ و فرو می‌روم " چرا همیشه مرا در ته دریا نگاه می‌داری ؟ " | ظلمت و فروغ ؛ بیست و پنجمِ اردی‌بهشت ماهِ هزارو چهارصد و پنج‌ |