ما اگر آفتاب را، یک لحظه، به درونِ قلبهای خاکستری شده بچه های دردمند بتابانیم، عشق، با قبای ارغوانی بلند، صوفیانه خواهد رقصید:"یک پا بر زمین خواهد کوفت، یک دست بر عَرش؛ چنان که زمین، یک هفته، به ضربه ی پا بلرزد، عرش به اشاره ی دست". #کتاب‌یک‌عاشقانه‌ی‌آرام نوشته‌ی #نادر_ابراهیمی #انجمن_ادبی_هنری_سرو_آزاد https://eitaa.com/the_literature2

تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو پردهٔ غنچه می‌درد خندهٔ دلگشای تو ای گل خوش‌نسیمِ من بلبلِ خویش را مسوز کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان قال و مقال عالَمی می‌کشم از برای تو دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار گوشهٔ تاج سلطنت می‌شکند گدای تو خرقهٔ زهد و جام مِی گرچه نه درخور همند این همه نقش می‌زنم از جهت رضای تو شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر کاین سر پُر هوس شود خاک در سرای تو شاه‌نشین چشم من تکیه‌گه خیال توست جای دعاست شاه من بی‌تو مباد جای تو خوش چمنیست عارضت خاصه که در بهار حسن حافظ ِخوش‌کلام شد مرغِ سخن‌سرایِ تو #حافط #انجمن_ادبی_هنری_سرو_آزاد https://eitaa.com/the_literature2

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم صفای خلوت خاطر از آن شمع چگل جویم فروغ چشم و نور دل از آن ماه ختن دارم به کام و آرزوی دل چو دارم خلوتی حاصل چه فکر از خبث بدگویان میان انجمن دارم مرا در خانه سروی هست کاندر سایه قدش فراغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم گرم صد لشکر از خوبان به قصد دل کمین سازند بحمد الله و المنه بتی لشکرشکن دارم سزد کز خاتم لعلش زنم لاف سلیمانی چو اسم اعظمم باشد چه باک از اهرمن دارم الا ای پیر فرزانه مکن عیبم ز میخانه که من در ترک پیمانه دلی پیمان شکن دارم خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم چو در گلزار اقبالش خرامانم بحمدالله نه میل لاله و نسرین نه برگ نسترن دارم به رندی شهره شد حافظ میان همدمان لیکن چه غم دارم که در عالم قوام الدین حسن دارم #انجمن_ادبی_هنری_سرو_آزاد https://eitaa.com/the_literature2

محمّدعلی بهمنی (۲۷ فروردین ۱۳۲۱ – ۹ شهریور ۱۴۰۳) شاعر و غزل‌سرای که در قالب نیمایی و دیگر قالب‌های کلاسیک اشعار زیادی دارد. او در چاپخانه مجله‌ی روشنفکر با فریدون مشیری آشنا شد که آن روزها مسئول صفحه‌ی شعر و ادب هفت‌تار چنگ بود. نخستین شعر او در سال ۱۳۳۲ زمانی که تنها ۱۱ سال داشت، در نخستین شماره مجلهٔ روشنفکر به چاپ رسید. بهمنی از سال ۱۳۴۲ همکاری خود را با رادیو تهران در برنامه گلها آغاز کرد. وی از سال تا ۱۳۵۶ چهار مجموعه شعر باغ لال، در بی‌وزنی، عامیانه‌ها و گیسو، کلاه، کفتر را منتشر کرد. و در سال ۱۳۷۴ همکاری خود را با هفته‌نامه‌ی ندای هرمزگان آغاز کرد و صفحه‌ای تحت عنوان تنفس در هوای شعر را هر هفته در پیشگاه مشتاقان خود قرار می‌داد. بسیاری بر این عقیده‌اند که غزل‌های او وام‌دار سبک و سیاق نیما یوشیج هستند. آنچنان که خود او گفته بود: «غزل، نه تنها در شعر امروز، بی‌ترديد در شعر تمام فرداها جايگاه ويژه ای خواهد داشت. غزل هستی ايرانی است و خواهد بود. آنچه که مهم است، اين است که اين امانت حساس را به نسل‌های آينده تحويل دهيم.» او برگزیده اولین دوره جشنواره بین‌المللی شعر فجر در بخش شعر کلاسیک بود. محمدعلی بهمنی در سال ۱۳۷۸ تندیس خورشید مهر به‌عنوان برترین غزل‌سرای ایران را دریافت کرد. بهروز ثروتیان در کتاب لذت بهت‌زدگی در شعر محمدعلی بهمنی به تجزیه و تحلیل شعر محمدعلی بهمنی پرداخته است. سال ۱۳۹۷ کتاب روزگار من و شعر زندگی‌نامه محمدعلی بهمنی؛ به قلم احمد امیرخلیلی توسط انتشارات نگاه به چاپ رسید. #انجمن_ادبی_هنری_سرو_آزاد https://eitaa.com/the_literature2

جهت شرکت در جشنواره ادبی فجر اثر خود را به آیدی زیر ارسال نمایید👇👇 @sarina_02 🔴در این جشنواره به اثرات برگزیده لوح تقدیر و جوایز نفیس تعلق میگیرد🤩

منتظر حضور گرم شما هستیم🥲🤍

به نام خدایی که نامش رخصت رویش است و طراوت

باز روزی نو در راه است و تو باید که مسلح باشی...با عشق، اندیشه، ایمان، شادی چاره‌ای نیست عزیز من! سهم ما از ميلياردها سال حیات و حرکت ذره‌ی بسیار ناچیزی‌ست این سهم را، چه کسی به تو حق داد که با خستگی و پیریِ روح با بلاتکلیفی، با کسالت، دودلی به تباهی بکشی؟! باور ‌کن! زندگی را، پُر باید کرد اما، نه با باطل و بیهوده نه با دلقکی و مسخرگی نه با هر چیز کِدِر و کثیف و نه با هرچیزی که انسانِ شریف از آن، شرمش می‌آید زندگی را، پُرِپُر باید کرد: لبریز، و دائما سرریزکنان: پُر و خالی. باور کن! از هر حفره که در گوشه کنارِ زندگی‌مان پدید آید رنگ دلمردگی و پوچی می‌ریزد...زشت بر جمیع حرکاتِ من و تو بر راه رفتن نگاه کردن بحث، منطق و حتی خندیدنمان. هرگز نباید به فردا واگذاشت چرا که خالیِ دلمردگی را از امروز تا فردا، همچنان، خالی نگهداشتن، خطر‌کردنی‌ست مصیبت‌بار و بی‌دلیل. زندگی را پُرِپُر باید کرد. نادر ابراهیمی | یک عاشقانه‌ی آرام #انجمن_ادبی_هنری_سرو_آزاد https://eitaa.com/the_literature2

دلم را ورق می‌زنم به دنبال نامی که گم شد در اوراق زرد و پراکنده این کتاب قدیمی به دنبال نامی که من من شعرهایم که من هست و من نیست به دنبال نامی که تو توی آشنا، ناشناس تمام غزل‌ها ـ به دنبال نامی که او به دنبال اویی که کو؟ ♦️۲اردیبهشت‌ماه، زادروز قیصر امین‌پور، شاعر ایرانی♦️ #انجمن_ادبی_هنری_سرو_آزاد https://eitaa.com/the_literature2