وقتی پتروکلوس کشته میشه، اکیلس (آشیل) بعد از گرفتن انتقامش، با خواست خودش میره جلوی تیر آپولو تا بکشتش...
غصه خوردن مال کسیه که عادت نداره به نرسیدن؛
تو که عادت داری... تو چرا گریه می کنی؟!
اشک میشی و فرود میای...
ببخش اگه گریستن از بابت دردهامون کافی نیست... ببخش که مثل ابرها از درون توخالی ام... ببخش که فراموش کردم که چطور برات بمیرم و هر دومون رو از حرارت این تب راحت کنم...
مثل کودکی ام که توی آغوش مادرش آروم میگیره و پلک هاش رو آهسته روی هم می ذاره...
نگاهم کن تا آروم بگیرم... یک بار دیگه آروم بگیرم و از هوش برم...
بگذار التیام پیدا کنم... و این بار که از هوش رفتم، دیگه به هوش نیام...