So I don’t have to say you were The one that got away.

مرگ من هیچ‌گاه به معنای بودن در یک تابوت سرد نبوده، مرگ من بار ها توسط تو انجام شده، هزاران بار مرا کشتی و هیچ‌گاه به دنبال جسد من به منظور دفن آن نبودی، گویی از کشتن من هراسی نداشتی، تو هیچ‌گاه، پشیمان نبودی، متاسف نبودی؛ برعکس به خود بالیدی. از تو نوشتن احمقانست و تاسف بار.

look into my eyes, look me in the eyes What do you see? Do you see anything? Nothing, there is nothing.

I know I'll lose her eventually , just I don't know when.

و باز، خود را در پناهگاه قدیمی و ترک‌خورده‌اش یافت . با بافت گرم پتو خودش را از زندگی خسته‌کننده، دلسردکننده و آکنده از پشیمانی و تلخی جدا کرد و باز به دنیای خیال پناه برد ، به امید اینکه فردا روز بهتری باشد درحالی که هندزفری در گوش از پنجره به ستاره ‌ها خیره شده بود خوابش برد اما اون فردا به هفته به سال به ده و به قرن تبدیل شد اوه شاید دنیای دیگر .

پهلویم درد میکند گویا که آن گوشه غم هایم را جای داده ام با هر نفسی که میکشم چهره ام مچاله میشود و استخوان هایم متلاشی می‌شود اما من با همان استخوان های شکسته دوباره می ایستم و قدم به قدم با لبخندی محو به سمتت حرکت میکنم .

اما من آن شکوفه‌ی اندوهم، که از شاخه‌های یاد تو می‌رویم

challenge | tag درود ، این پیام + یه پست دلخواه رو فور کنید تا با توجه به وایب چنل‌تون؛ _یه ادیت مثل بالا براتون درست کنم _با چند کلمه چنلتون رو توصیف کنم limit : 30

ایگنور:(