eitaa logo
🌻🌻🌻🌻 طلوع 🌻🌻🌻🌻
2.4هزار دنبال‌کننده
114.6هزار عکس
124.5هزار ویدیو
4.4هزار فایل
اسیرزمان شده ایم! مرکب شهادت ازافق می آیدتاسوارخویش رابه سفرابدی کربلاببرد اماواماندگان وادی حیرانی هنوزبین عقل وعشق جامانده اند اگراسیرزمان نشوی زمان شهادتت فراخواهدرسید. @tofirmo
مشاهده در ایتا
دانلود
‌ 🔻خیری که با آغاز شد! ✍️ این مطلب را پس از نخستین نشست مطبوعاتی شهید رئیسی در ۳۱ خرداد ۱۴۰۰ نوشتم و منتشر کردم. بازنشر به‌مناسبت نخستین نشست مطبوعاتی دکتر پزشکیان و سخن گفتن از برادری با امریکا!!! 🌸 حضرت امام خامنه‌ای روحی‌فداه در ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ پس از رأی دادن، فرمودند: ان‌شاءالله به برکت حضرت امام رضا علیه‌السلام که این ایام متعلق به ایشان است، امروز برای ملت ایران یک جشن باشد و به توفیق الهی همین خواهد شد و ملت از این انتخابات خواهد دید. 📖براساس نص صریح قرآن کریم، مقدمه و لازمۀ و یک اصل اساسی در اسلام است. اگر کسی به طاغوت کافر نباشد، هویت ایمانی او کامل نیست، و تا هویت ایمانی کامل نشود، چنگ زدن به عروةالوثقی همیشگی نخواهد بود. 🔸تفکری که هشت سال در قوۀ مجریۀ جمهوری اسلامی قدرت را در دست داشت، با همۀ توان کوشید تا کفر به طاغوت را در باور مردم کند یا حتی اگر بتواند آن را از بین ببرد! تلاش کردند تا چهرۀ را کنند و از راه قدم زدن با عادی‌سازی روابط با قسم‌خوردۀ اسلام و انقلاب و انسانیت را به نظام اسلامی و مردم مسلمان ایران کنند! 💠 قرآن کریم می‌فرماید: لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشيرَتَهُمْ (مجادله، ۲۲)؛ هيچ قومى را كه ايمان به خدا و روز رستاخيز دارند نمى‌يابى كه با دشمنان خدا و پيامبرش دوستى كنند، هر‌چند پدران يا پسران يا برادران يا خويشاوندانشان باشند. 🔑اما دولت تدبیر و امید! و دستگاه دیپلماسی آن نه‌تنها دست دوستی، که به‌سوی دشمنان خدا و پیامبر، و دشمنان این ملت دراز کرد و ایران اسلامی را ــ که ثمرۀ ایستادگی و و مجاهدت است ــ به بازی گرفت. 💎 ، رئیس‌جمهوری منتخب و و ، در نخستین نشست مطبوعاتی‌اش، خط مشی خود و دولتش را که برآمده از قرآن و و رهنمودهای رهبری است، بیان کرد: ، ، ، ! او در پاسخ به خبرنگار راپلی روسیه که پرسید: "درصورت لغو تحریم‌ها آیا حاضرید با رئیس‌جمهور امریکا دیدار کنید"، گفت: "خیر"! 👈 آقای رئیسی نشان داد که ان‌شاءالله کلام حکیمانۀ حضرت آقا در روز رأی‌گیری محقق خواهد شد، و با آن قاطع داد که ان‌شاءالله ملت از این انتخابات خواهد دید.
چرا چهارشنبه؟ چرا دوشنبه نه؟! از یکشنبه(روز سقوط دمشق) تا چهارشنبه چه اتفاقی باید می‌افتاد؟ نمی‌دانم!! عبدالله‌بن‌سَعْد‌بن‌اَبی‌سَرْح از کاتبان وحی بود که مرتد شد و به مکه گریخت. عبدالله جزو معدود کسانی بود که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله در فتح مکه، خون آن‌ها را هَدَر دانستند و فرمودند: حتی اگر به پردۀ کعبه دخیل بسته بودند بکشیدشان! عبدالله‌بن‌ابی به برادر رضاعی‌اش عثمان بن عفان(خلیفۀ سوم اهل سنت) پناه برد. عثمان او را مخفی کرد و در فرصتی مناسب نزد رسول خدا برد و در دایرۀ اصحاب و یاران، از پیامبر برای او درخواست امان و بخشش کرد. پیامبر به مدت طولانی مکث نمودند در این مدت عثمان پیوسته شفاعت ابی سرح را می‌کرد، همۀ اصحاب و یاران از سکوت پیامبر ساکت بودند و جو سنگینی حکم‌فرما بود. پیامبر رحمت پس از آن مکث طولانی، فرمودند: چنین باشد(به معنای بخشش). بعد از خروج عثمان و عبدالله، اصحاب از پیامبر دلیل سکوت و مکث طولانیشان را جویا شدند. حضرت فرمودند: من سکوت کردم تا یکی از شما بلند شود و سرش را بزند! (پیامبر فرمان داده بودند که هرکس عبدالله را در هرکجا دید به قتل برساند، حال عبدالله وسط جمع اصحاب بود و فرمان پیامبر لازم‌الأجرا...) نکتۀ مهم: امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام در آن مجلس حضور نداشتند یکی از انصار به نام عباد‌بن‌بشر گفت: یا رسول‌الله پس چرا به من اشاره‌ای نکردی تا سرش را قطع کنم؟ حضرت پاسخ دادند: «پیامبر با اشاره کسی را نمی‌کشد!» او را نکشتند، پس پیامبر مجبور شده و امانش دادند! حکایت امروز ماست که با انفعال خود و با شرایط، امام جامعه را وادار به عقب‌نشینی و مصلحت‌اندیشی می‌کنیم... و انتظار بی‌جا داریم رهبری هرروز و هر ساعت سخنان و دستوراتش را تکرار کند... طبق کلام واضح سردار احمد محمدی زاده از فرماندهان ارشد سپاه، آیا رهبری به فرماندهان دستور ندادند که اگر تعرضی به کشورمان شد، بلافاصله و در کمتر از نیم‌ساعت و بدون سؤال از رهبری و بدون اجازه از شورای امنیت ملی باید پاسخشان داده شود؟ منتظر تکرار و یا اشارۀ دوبارۀ رهبری هستند و هستیم؟ فاصله نسبتاً طولانی بین تهاجم اسرائیل به کشور و بیانات رهبری درمورد آن / فاصله بین ترور شهید هنیه و پیام حضرت آقا / و ...، آیا مکث‌های طولانیِ رهبری، انتظار برای اجرای فرامین ایشان و وظایف فرماندهان و مسئولین نیست؟! وظیفه‌مان را انجام نمی‌دهیم و مدام شعار می‌دهیم: «نگاهتان به لب‌های مبارک آقا باشد» / خجالت هم نمی‌کشیم! رهبری وظیفه‌شان را انجام دادند، انتظار تکرار و اشارۀ دوباره نداشته باشید
🔰 | کینه‌ورزی پشتِ لبخند دیپلماتیک: تحلیلِ رویکرد دوگانه‌ی آمریکا در مذاکرات 🔴 تهدیدها و زیاده‌خواهی‌های اخیر مقامات آمریکایی چگونه بار دیگر بدبینی و بی‌اعتمادی ایران به دولت آمریکا را تشدید کرده است؟ 📝 مذاکره زبان مشترک ملت‌ها برای حل اختلافات و گشودن گره‌های سیاسی و بین‌المللی است اما هنگامی که مذاکره در سایه ، تحریم، فشارهای سیاسی و عملیات روانی شکل بگیرد دیگر معنای واقعی خود را از دست می‌دهد و به ابزاری برای تحمیل اراده یک‌جانبه تبدیل می‌شود. 🔸لبخند بر لب، تحریم در آستین: دیپلماسی به سبک آمریکا نمونه آشکار این رویکرد را می‌توان در سیاست‌های ایالات متحده آمریکا مشاهده کرد. آمریکا نه از به‌عنوان راهی برای تفاهم بلکه برای خواسته‌های خود استفاده می‌کند، آن‌هم بدون در نظر گرفتن حقوق و مواضع طرف مقابل. در حقیقت آنچه از سوی آمریکا به‌عنوان «مذاکره» مطرح می‌شود بیشتر تلاشی برای تسلیمِ طرف مقابل و اعمال فشار سیاسی، اقتصادی و روانی است تا یک گفت‌وگوی برابر و سازنده. در طول مذاکرات غیرمستقیم عمان به‌روشنی این حقیقت را نشان می‌دهد. این کشور در سه دور مذاکره‌ای که مدعی گفت‌وگو و تعامل بود، در عمل ۸۱ نفتکش، ۱۸ فرد حقیقی و ۱۰۱ شرکت و نهاد ایرانی را مورد قرار داد. در این روند، آمریکا همواره از سیاست قدیمی "چماق و هویج" بهره برده؛ از یک سو سخن از گفت‌وگو می‌زند و از سوی دیگر با تحریم، و فشارهای جانبی سعی دارد به طرف مقابل برای قبول کردن خواسته‌های خود فشار وارد کند. 🔸اعتماد زخمی، دیپلماسی در گروگان رفتار دوگانه‌ی آمریکا نه تنها بی‌اعتمادی را در سطح دیپلماتیک افزایش داده، بلکه فرصت‌های گفت‌وگو را نیز به‌نوعی به گروگان گرفته است. با نگاهی به این روند، روشن است که کشوری که به دیپلماسی و مذاکره پایبند نیست، آمریکا است؛ نه جمهوری اسلامی ایران. کشوری که با وجود فشارهای سنگین و تحریم‌های گسترده، همچنان بر حل مسائل از مسیر دیپلماتیک پاییبند است، ایران است. و این در حالی است که ایران بارها پای میز مذاکره نشسته اما نتیجه‌ای جز تشدید فشارها از سوی طرف آمریکایی ندیده است. تجربه‌های تلخ و مکرری که ملت ایران از رفتارهای خصمانه و مداخله‌جویانه‌ی دولت آمریکا در طول تاریخ معاصر خود اندوخته است، چنان زخم‌هایی بر پیکره‌ی اعتماد ایرانیان برجای گذاشته که دیگر جایی برای خوش‌بینی یا اعتماد به وعده‌های واشنگتن باقی نگذاشته است. ایران همواره با نگاهی نقادانه و محتاطانه به هرگونه تعامل یا مذاکره با آمریکا می‌نگرد، چرا که نشان داده است که هر وعده‌ای از سوی این کشور ممکن است به سرعت به یک اقدام دگرگون‌کننده و غیرمنتظره بدل شود: «[در مذاکرات عمان] نه خیلی خوش‌بینیم، نه خیلی بدبینیم. البتّه به طرف مقابل خیلی بدبینیم، طرف مقابل را قبول نداریم، می‌شناسیم طرف مقابل را.» ۱۴۰۴/۰۱/۲۶ 🔸وقتی «مذاکره» تنها لفاظی و لقلقه زبان است تا زمانی که مذاکره با سیاست تهدید و تحریم همراه باشد، نمی‌توان آن را «دیپلماسی» نامید. چنین مذاکره‌ای در حقیقت نوعی اجبار و است، نه گفت‌وگوی برابر و راه‌گشا. اگر آمریکا حقیقتاً به دنبال حل‌وفصل اختلافات است، باید صداقت در رفتار را جایگزین زبان زورگویی و زیاده‌خواهی کند. ایران هیچ گاه میز مذاکره را ترک نکرده است ولی آمریکا با رفتارهای دوگانه نشان می دهد که اهل مذاکره نیست و اگر این اقدامات خود را ادامه بدهد اثبات می کند که مذاکره در سخنانشان لقلقه زبان است و به دنبال چیز دیگری هستند. ایران هرگز میز مذاکره را ترک نکرده و همواره با ، استدلال و حسن‌نیت پای گفت‌وگو نشسته است؛ اما این ایالات متحده است که با زیاده‌خواهی و نفاق، چهره‌ای غیرقابل اعتماد از خود نشان داده است. در حالی که در ظاهر از مذاکره و تعامل سخن می‌گوید در عمل با تشدید تحریم‌ها، تهدیدهای آشکار و پنهان و بین‌المللی نشان می‌دهد که مذاکره در قاموس سیاسی‌اش چیزی جز ابزاری برای فشار و تحمیل نیست: «پشت لبخندهای دیپلماسی [آمریکا]، این‌جور دشمنی‌ها، این‌جور کینه‌ها، این باطن خبیث، پنهان است. چشمانمان را باز کنیم... حواسمان باشد که با چه کسی مواجهیم، با چه کسی معامله میکنیم، با چه کسی داریم حرف میزنیم.» ۱۴۰۳/۱۱/۰۹ ⏪ اگر این رفتارهای زورگویانه و خارج از عرف دیپلماتیک طرف آمریکایی‌ ادامه یابد به روشنی برای جهانیان اثبات خواهد شد که ادعای مذاکره‌ی مقامات آمریکایی، صرفاً لقلقه‌ی زبان است و آنچه در واقعیت پی می‌گیرند چیزی جز تحمیل اراده، و کسب امتیاز یک‌طرفه نیست. @rahbari_plus
🔰 | کینه‌ورزی پشتِ لبخند دیپلماتیک: تحلیلِ رویکرد دوگانه‌ی آمریکا در مذاکرات 🔴 تهدیدها و زیاده‌خواهی‌های اخیر مقامات آمریکایی چگونه بار دیگر بدبینی و بی‌اعتمادی ایران به دولت آمریکا را تشدید کرده است؟ 📝 مذاکره زبان مشترک ملت‌ها برای حل اختلافات و گشودن گره‌های سیاسی و بین‌المللی است اما هنگامی که مذاکره در سایه ، تحریم، فشارهای سیاسی و عملیات روانی شکل بگیرد دیگر معنای واقعی خود را از دست می‌دهد و به ابزاری برای تحمیل اراده یک‌جانبه تبدیل می‌شود. 🔸لبخند بر لب، تحریم در آستین: دیپلماسی به سبک آمریکا نمونه آشکار این رویکرد را می‌توان در سیاست‌های ایالات متحده آمریکا مشاهده کرد. آمریکا نه از به‌عنوان راهی برای تفاهم بلکه برای خواسته‌های خود استفاده می‌کند، آن‌هم بدون در نظر گرفتن حقوق و مواضع طرف مقابل. در حقیقت آنچه از سوی آمریکا به‌عنوان «مذاکره» مطرح می‌شود بیشتر تلاشی برای تسلیمِ طرف مقابل و اعمال فشار سیاسی، اقتصادی و روانی است تا یک گفت‌وگوی برابر و سازنده. در طول مذاکرات غیرمستقیم عمان به‌روشنی این حقیقت را نشان می‌دهد. این کشور در سه دور مذاکره‌ای که مدعی گفت‌وگو و تعامل بود، در عمل ۸۱ نفتکش، ۱۸ فرد حقیقی و ۱۰۱ شرکت و نهاد ایرانی را مورد قرار داد. در این روند، آمریکا همواره از سیاست قدیمی "چماق و هویج" بهره برده؛ از یک سو سخن از گفت‌وگو می‌زند و از سوی دیگر با تحریم، و فشارهای جانبی سعی دارد به طرف مقابل برای قبول کردن خواسته‌های خود فشار وارد کند. 🔸اعتماد زخمی، دیپلماسی در گروگان رفتار دوگانه‌ی آمریکا نه تنها بی‌اعتمادی را در سطح دیپلماتیک افزایش داده، بلکه فرصت‌های گفت‌وگو را نیز به‌نوعی به گروگان گرفته است. با نگاهی به این روند، روشن است که کشوری که به دیپلماسی و مذاکره پایبند نیست، آمریکا است؛ نه جمهوری اسلامی ایران. کشوری که با وجود فشارهای سنگین و تحریم‌های گسترده، همچنان بر حل مسائل از مسیر دیپلماتیک پاییبند است، ایران است. و این در حالی است که ایران بارها پای میز مذاکره نشسته اما نتیجه‌ای جز تشدید فشارها از سوی طرف آمریکایی ندیده است. تجربه‌های تلخ و مکرری که ملت ایران از رفتارهای خصمانه و مداخله‌جویانه‌ی دولت آمریکا در طول تاریخ معاصر خود اندوخته است، چنان زخم‌هایی بر پیکره‌ی اعتماد ایرانیان برجای گذاشته که دیگر جایی برای خوش‌بینی یا اعتماد به وعده‌های واشنگتن باقی نگذاشته است. ایران همواره با نگاهی نقادانه و محتاطانه به هرگونه تعامل یا مذاکره با آمریکا می‌نگرد، چرا که نشان داده است که هر وعده‌ای از سوی این کشور ممکن است به سرعت به یک اقدام دگرگون‌کننده و غیرمنتظره بدل شود: «[در مذاکرات عمان] نه خیلی خوش‌بینیم، نه خیلی بدبینیم. البتّه به طرف مقابل خیلی بدبینیم، طرف مقابل را قبول نداریم، می‌شناسیم طرف مقابل را.» ۱۴۰۴/۰۱/۲۶ 🔸وقتی «مذاکره» تنها لفاظی و لقلقه زبان است تا زمانی که مذاکره با سیاست تهدید و تحریم همراه باشد، نمی‌توان آن را «دیپلماسی» نامید. چنین مذاکره‌ای در حقیقت نوعی اجبار و است، نه گفت‌وگوی برابر و راه‌گشا. اگر آمریکا حقیقتاً به دنبال حل‌وفصل اختلافات است، باید صداقت در رفتار را جایگزین زبان زورگویی و زیاده‌خواهی کند. ایران هیچ گاه میز مذاکره را ترک نکرده است ولی آمریکا با رفتارهای دوگانه نشان می دهد که اهل مذاکره نیست و اگر این اقدامات خود را ادامه بدهد اثبات می کند که مذاکره در سخنانشان لقلقه زبان است و به دنبال چیز دیگری هستند. ایران هرگز میز مذاکره را ترک نکرده و همواره با ، استدلال و حسن‌نیت پای گفت‌وگو نشسته است؛ اما این ایالات متحده است که با زیاده‌خواهی و نفاق، چهره‌ای غیرقابل اعتماد از خود نشان داده است. در حالی که در ظاهر از مذاکره و تعامل سخن می‌گوید در عمل با تشدید تحریم‌ها، تهدیدهای آشکار و پنهان و بین‌المللی نشان می‌دهد که مذاکره در قاموس سیاسی‌اش چیزی جز ابزاری برای فشار و تحمیل نیست: «پشت لبخندهای دیپلماسی [آمریکا]، این‌جور دشمنی‌ها، این‌جور کینه‌ها، این باطن خبیث، پنهان است. چشمانمان را باز کنیم... حواسمان باشد که با چه کسی مواجهیم، با چه کسی معامله میکنیم، با چه کسی داریم حرف میزنیم.» ۱۴۰۳/۱۱/۰۹ ⏪ اگر این رفتارهای زورگویانه و خارج از عرف دیپلماتیک طرف آمریکایی‌ ادامه یابد به روشنی برای جهانیان اثبات خواهد شد که ادعای مذاکره‌ی مقامات آمریکایی، صرفاً لقلقه‌ی زبان است و آنچه در واقعیت پی می‌گیرند چیزی جز تحمیل اراده، و کسب امتیاز یک‌طرفه نیست.
هدایت شده از سیاست روز
🔰 زير بار صلح تحمیلی نمی‌رویم 🔸ما الآن مبتلاى به جنگيم. يك دسته‏ اى در همين قضيه هم دارند اشكال تراشى مى‏ كنند، نه يك اشخاصى باشند كه حالا تأثيرى داشته باشند، اما هستند. هستند اشخاصى كه مى‏ گويند كه بياييد صلح بكنيم، بياييد يك سازشى بكنيم. ما از تاريخ بايد اين امور را ياد بگيريم؛ به حضرت امير كردند، مقدسين تحميل كردند، آنهايى كه جبهه ‏شان داغ داشت و اضر (پر ضررترين‏) مردم ‏اند بر مسلمين، آنها تحميل كردند به حضرت امير حكميت را و تحميل كردند آنكه حَكَم بايد بشود، بعد كه حضرت امير با فشار اينها نتوانست، مى‏ خواستند بكشندش اگر نكند؛ براى اينكه آنها [پيشنهاد] كرده بودند كه چه بايد چه بشود؛ «حَكَم قرار بدهيد، قرآن است، قرآن است اين». 🔸اين ابتلا را حضرت امير داشت، الآن نظير او را ما داريم. اينكه مى‏ گويند، اين ور و آن ور مى‏ افتند كه بگذاريد يك حكميتى پيدا بشود، بيايند حكم، حكم پيدا بشود كه كارها را انجام بدهد، تشخيص بدهد كه كى چى است، دنيا نمى ‏داند كه كى متجاوز است؟! ما از آن قضيه بايد عبرت بگيريم و زير بار حكميت [نرويم‏]. ما در اين هفت سالى كه بوده است فهميديم كه اين حكمها كى ‏ها هستند و اينهايى كه مى‏ خواهند صلح ايجاد كنند كى‏ ها هستند. قصه امام حسن و قضيه صلح، اين هم صلح بود؛ براى اينكه امام حسن، دوستان خودش، يعنى آن اشخاص خائنى كه دور او جمع شده بودند، او را جورى كردند كه نتوانست خلافش بكند، صلح كرد؛ صلح بود. اين صلحى هم كه حالا به ما مى‏ خواهند بگويند، اين‏ است. بعد از اينكه صلح كردند، به حسب روايت، به حسب نقل، معاويه به منبر رفت و گفت كه تمام حرفهايى كه گفتم، من قرار دادم، زير پايم؛ مثل پاره كردن اين مردی كه آن قراردادها را. 🔸آن صلح تحميلى كه در عصر امام حسن واقع شد، آن حكميت تحميلى كه در زمان امير المؤمنين واقع شد و هر دويش به دست اشخاص حيله‏ گر درست شد، اين ما را هدايت مى‏ كند به اينكه نه زير بار صلح برويم و نه زير بار حكميت تحميلى. ما بايد خودمان به حسب رأى خودمان، به حسب رأى ملتمان، آن طورى كه الآن همه ملت دارند مى ‏گويند، ما بايد اين جنگ را ادامه بدهيم تا وقتى كه ان شاء اللَّه پيروزى حاصل بشود و نزديك است ان شاء اللَّه، منتها اگر بخواهد ملت ما نزديكتر بشود اين پيروزى، زياد نزديك بشود- كه به صلاح ملت ماست و به صلاح ملت عراق است و به صلاح منطقه است- بايد مجهز بشود، بايد در اين برهه زمان به تمام معنا مجهز بشود براى جبهه ‏ها. صحيفه امام، ج‏ ۲۰ ، ص: ۱۱۸ جهاد تبیین 📣