هدایت شده از نبشته های دم صبح
🔸🔹🔸 طاهر، مطهر
بسمالله
پیرمرد، با یونیفرم سرمهای، ساک سبز قدیمی، کتری نقرهای، و کاردک خاکاندازی شکلش، آرام و بیصدا در زیر آینهکاریها، چلچراغهای بزرگ راه میرود. آرام و آهسته قدم برمیدارد، گاهی مینشیند، بلند میشود، چندقدم جلو میرود، خممیگردد.
با وسواس، دقت، ریزبینی یکی یکی فرشهای کِرِم حرم را میکاود، گلها را جستجو مینماید، نیمنگاهی به شاخ و برگها هم میاندازد. همه انچه که روی فرشهای حرم مانده را پاک میسازد. همه باقیماندههایی که با جاروهای بزرگ برقی، رفع نشدهاست.
کتری ابجوش، مایع تمیزکننده و دیگر ابزارش در همان کیفِسبز، جا خوشکرده است. یک لکه گاهی فقط آبجوش میخواهد، زمانی مایع تمیزکننده هم نیاز دارد. و آبباقیمانده را با کاردک جمع میکند و داخل ظرف پلاستیکی میریزد.
خادم حرم امام رئوف، آرام و بیصدا کارش را میکند. آلودگیها، ناپاکیها، باقیماندهها را میزداید تا مفروشهای حرم،تمیز باشند؛ و جلو میرود و باز فرش بعدی… خادم با همه سکوتش، ارامشش، کار بزرگی انجام میدهد. قدمهایش بوی تمیزی میدهند. عطر پاکی…
آقاجان
مولای من
امامم
گاهی توبه کردن کار هر روزمان میشود، لقلقه زبان، عادت تکرارشدن، نه اینکه کار بدی باشد. اما تا وقتی هنوز وجودمان پر از لکههای سیاه، رنگی است که روحمان را مخدوش میسازند، کدر میکنند، باز هم اشتباه، گناه و معصیت، اتفاق میافتد.
آقاجان
میشود لوح وجود ما را هم مثل فرشهای حریمتان، مطهر سازید
بدون لکههای حسد، بغض، خشم، کینه، انتقام، تنفر…
کاش وقتی سوی شهرمان برمیگردیم، دوباره از نو شروع کنیم.
بسمالله
✍ به قلم: #سنابانو 🌸🍃
آدرس این مطلب در وبلاگ ما:
http://nebeshte.kowsarblog.ir/طاهر-مطهر
@sobhnebesht
به فلسفه عشق می ورزم
مفتون و مسحور او هستم
البته نه به اصطلاحات آن بلکه به اسلوب و سبک و هنر نمایی آن؛
به شیوه مباحثه و استدلال آن ، به اثباتِ مدّعا و به کرسی نشاندن آن ، به پی ریزی مطالب و محتویات آن؛ به نحوه ورود و خروج آن ؛ هر چند در فلسفه خروجی نیست و نباید هم باشد زیرا تا فکر و ذهن انسان هست توان تولید سؤال و نقض و ابرام هم هست.
از فلسفه؛ پرسیدن سؤال و کاویدن موضوعات مختلف را فرا می گیرم و به شدّت معتقدم که انسان بی پرسش همانند گردوی بی مغز است.
در فلسفه نجات می بینم
نجات جامعه
نجات انسانها
نجات دنیوی
نجات اُخروی و...
کاش زمینه و زمانه در جامعه ی ما به گونه ای فراهم شود که همگان به تفلسف و فلسفه ورزی و استدلال گرایی روی آورده و آموزش ببینند؛ یعنی نه حرف بی دلیل زده و نه کلام بی دلیل را قبول کنند.
به تاخّر و تقدّم کلامشان بیندیشند یعنی قبل از سخن؛ اندکی اندیشیده بعد لب تر کنند و بعد از سخن هم ؛ با تمام قوا روی حرف خود بمانند مگر اینکه به دلیل محکم تری دست پیدا کنند.
💠ارسالی از عضو محترم کانال : موسی آقایاری(از اساتید حوزه های علمیه)
@tollabolkarimeh 🌷
روییدن یا خُسبیدن
در بعضی جلسات و نشست ها
در بعضی کلاسها و کنفرانس ها
در بعضی مقالات و نوشتجات
در کلام بعضی اساتید و نویسندگان؛ رویش است ؛ رویش فکری و ذهنی
رویش راهبردی و معنوی
رویش پی ریزی یک زندگی اصیل و ناب!
آری دست اندرکاران و کسانی که اپراتور و گرداننده هستند می توانند ریشه و تنه و ساقه های ما را سبز کرده و نشاطِ تمام عیار در ما ایجاد کنند و هم چنین می توانند برگهای زندگی ما را خشکانده و بی طراوتی را بر اذهان ما بار کنند.
انسانِ با نشاط هم قدرت انتخاب و تصمیم گیری دارد که یک اصل از اصول مهمه در زندگی اجتماعی به شمار می رود
و هم پایدار سازی و تکرار چیزهایی خوب را ارزانی می کند که یک امر لازم الاجراء در زندگی هر انسانی است.
❗️❗️توجه کنیم که اپراتور زندگی امروزی ما کدام کانال و گروه در فضای مجازی و چه کسانی هستند!! آیا می خسبانند یا می رویانند؟!
💠ارسالی از عضو محترم کانال : موسی آقایاری(از اساتید حوزه های علمیه)
@tollabolkarimeh 🌷
#پای_درس_بزرگان
#اخلاق
استاد فاطمی نیا:
حضرت سجاد (ع) در شب بيست وهفتم ماه مبارك رمضان اين دعا را از ابتداي شب تا صبح تكرار ميفرمودند:
" اللهم ارزقني التجافي عن دار الغرور و الإنابة الي دارالخلود و الإستعداد للموت قبل حلول الفوت "
(خدايا دل كندن از دنيا، و توجه به خانه ي آخرت را روزيم فرما و موفقم ساز براي آمادگي مرگ پيش از ، ازدست رفتن فرصت ها)
اگر در مضامين اين دعا دقت شود ، اميد است مواهب باطنيه اي به شخص داده شود.
@tollabolkarimeh
💠 مهم ترینِ آدابِ بیرون آمدن از میهمان سراى الهى در ماه رمضان
✍ روزه دار به خویش بنگرد و در واپسین لحظه هاى این ماه، خود را ارزیابى کند که تا چه اندازه به هدف این میهمانى الهى نزدیک شده است؟
آیا احساس مى کند که به یک دگرگونى معنوى دست یافته است، یا در همان نقطه اى مانده که در آغاز ماه رمضان بوده است؟
⚜ سیّد ابن طاووس رحمه الله، مى گوید:
🔹 ... پس بنگرد که هنگام ورود به میهمان سراى الهى و حضور در پیشگاه او ، چگونه بوده است و معرفت هاى خویش را نسبت به خداوند متعال و پیامبرش و ویژگانِ درگاهش و نیز مهم ترین کارهایى را که از تکالیف دنیوى و بزرگداشت هاى اخروى اوست ، ارزیابى کند .
🔸 [ آیا شناخت او نسبت به اینها و علاقه و اشتیاق و روى آوردنش به اینها و نشاط و کشش او به سوى اینها افزوده شده است ، یا حال او در کوتاهى و تدبیر ناشایست ، مثل آغاز ماه است؟
🔸 آیا نسبت به تدبیر الهى، در همه کارهایش حالت «رضا» داشته است؟ یا گاهى راضى بوده و گاهى از انتخاب خداوند در تدبیر کارش ، ناخرسند بوده است؟
🔸 توکّلش بر خداى متعال چگونه بوده است؟ آیا نهایت آرامش و قرار به آستان مولاى خویش را داشته ، یا در تکیه کردن به خدا ، گاهى نیازمند تکیه کردن به غیر خدا بوده و وابستگى هاى دنیایى اش را داشته است؟
🔸 سپردن کارها به سررشته دار کارش چگونه بوده ...، چگونه با خداوند همدم بوده است؟
🔸 اطمینانش به وعده هاى خداى متعال و باورش به انجام گرفتن آن وعده ها چگونه بوده است؟ نیز برگزیدن خداى متعال بر غیر خدا به وسیله او چگونه بوده است؟
🔸 محبّتش به خداوند... ، و کوششش در جلب رضاى خداوند چگونه بوده است؟
🔸 اشتیاقش به رها شدن از سراى آزمون و رسیدن به منزلگاه هاى ایمنى از جفا ، چه سان بوده است؟
🔸 آیا از انجام دادن تکلیف ، احساس سنگینى مى کرده ، یا آن را از بزرگ ترین شرافت ها مى دانسته است؟
🔸 نیز نسبت به آنچه خداوند ، ناپسند دانسته (مثل: غیبت ، دروغ ، سخن چینى ، حسد ، ریاست طلبى و هر چه او را از صاحب دنیا و آخرتش باز مى دارد) ، چه حالتى داشته و چگونه آنها را ناپسند مى شمرده است؟
🔰 .... پس اگر دید که چیزى از بیمارى ها و نیّت هاى بد او ، همچنان بر جاى مانده و درمان این ماه با عبادتش، سودى نکرده است، پس بداند که گناه، از ناحیه خود اوست و بلا از سوى خودش است.
پس ، در پیشگاه خداوند ـ که مولاى اوست ـ بگرید و براى از بین بردن آن ، از رحمت خداوند ، مدد بخواهد.
📚 ماه خدا ج 2 ص 78
@tollabolkarimeh 🌷