eitaa logo
کــانــالـ بــابـ الــحــوائجـ اشـــعــار نــاب مداحی و مولودی ترکی و فارسی
4.2هزار دنبال‌کننده
3هزار عکس
2.7هزار ویدیو
380 فایل
《هدف از ایجاد این کانال : ارائه بهترین اشعار مداحی ،روضه،مرثیه ،مولودی و... برای دسترسی هر چه سریع شما ذاکرین آل الله می باشد .》 💠خادم کانال : 💠🎤کربلائی سعید سلطانی 🔰 💠جهت ارتباط بامدیر کانال به آیدی زیر مراجعه فرمائید ⇃⇂ @saeid1370 ______☆______
مشاهده در ایتا
دانلود
تازه میخواست دلم سرخوش مبعث گردد خبر آمد که حسین بن علی راهی شد ... 🏴 سالروز خروج امام حسین (ع) از مدینه به سوی مکه (60 ق) 💠 حرکت امام حسین علیه السلام از مدینه به مکه ✍ پس از مرگ معاویه (۱۵ رجب ۶۰ق) و شروع حاکمیت فرزندش یزید، حاکم مدینه تلاش کرد از امام حسین(ع) برای یزید بیعت بگیرد. 🔸 امام حسین(ع) برای گریز از بیعت، بنابر نقل مشهور در ۲۸ رجب سال ۶۰ق، به همراه ۸۴ نفر از اهل بیت و یارانش، مدینه را به قصد مکه ترک کرد. 🔸 در این سفر به جز محمد بن حنفیه؛ بیشتر خویشاوندان امام حسین(ع) از جمله فرزندان، برادران، خواهران و برادرزاده‌های آن حضرت(ع)، ایشان را همراهی می‌کردند. 🔸 علاوه بر بنی هاشم، بیست و یک نفر از یاران امام حسین(ع) نیز با ایشان در این سفر همراه شدند. ✅ در وصیتنامه‌ای که امام(ع) برای برادرش محمد حنفیه نوشته است، آمده است: 🌷 إنّی لَم اَخْرج أشِراً و لا بَطِراً و لا مُفْسداً و لا ظالماً وَ إنّما خرجْتُ لِطلب الإصلاح فی اُمّة جدّی اُریدُ أنْ آمُرَ بالمعروف و أنْهی عن المنکر و اسیرَ بِسیرة جدّی و سیرةِ أبی علی بن أبی طالب. 🌹من از روی ناسپاسی و زیاده خواهی و برای فساد و ستمگری، حرکت نکردم؛ بلکه اصلاح امّت جدّم را می‌جویم. می‌خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و به سیره جدّم و پدرم علی بن ابی طالب(ع) رفتار کنم.... 🔸 امام حسین(ع) با همراهانش از مدینه خارج شد و راه اصلی مکه را پیش گرفت و در میان راه مکه، با عبدالله بن مطیع برخورد کرد. او از مقصد امام پرسید. امام فرمود: «اکنون آهنگ مکه دارم. چون آنجا برسم، از خداوند متعال برای پس از آن، طلب خیر خواهم کرد». عبدالله امام را از مردم کوفه برحذر داشت و از ایشان خواست در مکه باقی بماند. 🔸 امام حسین(ع) بعد از پنج روز، در سوم شعبان سال ۶۰ق به مکه رسید و با استقبال گرم مردم مکه و حاجیان بیت الله الحرام روبرو شد. ----------------------- ۱.ابن‌اعثم، الفتوح، ج۵، ص۲۱؛ ۲.مقتل‌الحسین، ص۱۸۸-۱۸۹. ۳.مفید، الارشاد، ۱۳۹۹ق، ج۲، ص۳۴. ۴.صدوق، امالی، ص۱۵۲-۱۵۳.