" کافی بودن "

حالتی از وجود که در آن، نیاز به اثباتِ ارزشِ خودت را رها می‌کنی و درک می‌کنی که هستیِ محضَت فارغ از هر عملکرد، دستاورد یا تایید بیرونی پاسخی است کامل به پرسشِ جهان از معنایِ "شایستگی".*

با شروع بارون آسمون تو‌خودش پیچید خاکستری شد ؛ رنگ از روش پرید .. دونه های کوچولوی غمش همه جا پخش شدن .. گاهی که دردش اوج می‌گرفت رعد میزد وسط افقش .. آسمون با درداش تبدیل شده بود به پدیده ای زیبا و انکارناپذیر ..

برای کولر عزیزم 🎀 .

_"문득 쏟아져버린 수많은 추억 위에 너라는 색을 입혀 난"_

ناگهان روی خاطرات رنگ تورو پاشیدم * .

" آغوش "

نزدیک‌ترین فاصله‌ی ممکن بین دو قلب / اتحادِ موقتِ دو تنهایی * ..

که در آن مرزهای "من" و "تو" محو می‌شود و برای لحظه‌ای "ما" متولد می‌شود.