eitaa logo
وارثین (کانال مدرسه علمیه ولیعصر کرمانی‌ها «عج» ارائه مطالب علمی ، اخلاقی، آموزشی و پژوهشی)
552 دنبال‌کننده
1.6هزار عکس
770 ویدیو
1.4هزار فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
🔺 « » 🔹بررسی سیر تاریخی روایت مشهور «لو کشف الغطاء ما ازددت یقینا» نشان می‌دهد اولین کتابی که در دسترس است و به نقل حدیث مذکور پرداخته است کتاب «غرر الحکم» نوشته‌ی آمُدی از علمای قرن ششم است. 🔹این حدیث سپس در کتاب‌هایی چون الفضائل ابن شاذان (600 هـ ق)، شرح نهج البلاغة ابن ابی الحدید (658 هـ ق) الطرائف سید بن طاووس (664 هـ ق) کشف الغمة اربلی (692 هـ ق) مشارق انوار الیقین (813 هـ ق) ارشاد القلوب (841 هـ ق) بحارالانور (1110 هـ ق). 🔹لازم به ذکر است روایت در تمام کتاب‌های فوق بدون سند ذکر شده است. •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk
🔻 اعتراضاتِ یک قرن هشتُمی 📚 کتاب «المحتضر فی تحقیق معاینة المحتضر للنبی و آله (علیهم السلام)» با نام اختصاری « »، اثر است. انگیزه نویسنده کتاب، ارائه نقدی استدلالی بر نظریه شیخ مفید است؛ نظریه ای که می گوید انسان هنگام مرگ، امام علیه السلام را نمی بیند.نویسنده روایات فراوانی را در اثبات رؤیت امام از سوی محتضر جمع آوری کرده است. عالمی در قرن هشتم، نقدی دارد بر عالمی از قرن چهارم. وی ردیه ای می نویسد تا برداشت بزرگ متکلمان امامیه را از احادیث تصحیح نماید. درود خدا بر هردو فخر مذهب. 💿 جای این کتاب، در مجموعه نرم افزارهای موسسه نور (به ویژه جامع الاحادیث) به حقیقت خالی است. لینک مطالعه کتاب http://lib.eshia.ir/15102/1/1 لینک دریافت کتاب http://alfeker.net/library.php?id=3873 •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk
نزدیکی به علیه السلام در باره حضرت ابراهیم دعوا بود،یهودی ها میگفتند،ابراهیم یهودی بود،مسیحیان میگفتند: ابراهیم مسیحی بود، آیه نازل شد ابراهیم نه یهودی بود نه مسیحی ، إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩم ﺑﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ [ ﺍﺯ ﺟﻬﺖ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻭﺍﻧﺘﺴﺎﺏ ﻣﻌﻨﻮﻱ ]ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ [ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺣﻘﻴﻘﺖ ] ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻛﺮﺩﻧﺪ ، لذا نزدیکترین مردم به امام رضا علیه السلام کسانی اند که در زندگی پیرو امام علیه السلام اند. @feiz114 •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk
🔸موضوع: «تأملي بر پيوند معرفت و رسانه در قرآن كريم» 🎤با ارائه استاد: آقاي دكتر بهزاد حسن نژاد 💠بيست و چهارمین نشست از سلسله نشست هاي تخصصي "محاكات" 🗓 تاریخ برگزاری: شنبه 14 تيرماه 1399 🕰 از ساعت 21 🌐نحوه برگزاری: به صورت مجازی و از طریق سامانه اسكاي روم ☎️جهت کسب اطلاعات 05132008618 🔗لینک ورود به نشست: https://www.skyroom.online/ch/ebrahim153/kashani •┈┈••••✾•🍀🌺🍀•✾•••┈┈• 💐 با ما همراه باشید ❣️دوستان‌تان را نیز دعوت کنید؛ 📚معاونت پژوهش حوزه علمیه خراسان: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/1846018082C067d491c5f 🆔 @howzehpajohesh •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk
🔷 🔰چرا در متون کهن، آسمان سبز خوانده شده است؟ در حوزه‌ی مطالعات حدیثی پرسشی وجود دارد. در معانی الاخبارِ صدوق بابی است با عنوان: «معنى قول النبي صلی الله علیه و آله: ما أظلت‏ الخضراء و لا أقلت الغبراء على ذي لهجة أصدق من أبي ‌ذر». در این حدیث، از آسمان به رنگ سبز یاد شده است. در کتاب شریف بصائرالدرجات می‌خوانیم: عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ علیه السلام قَالَ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ جَبَلًا مُحِيطاً بِالدُّنْيَا مِنْ زَبَرْجَدٍ خَضِرٍ وَ إِنَّمَا خُضْرَةُ السَّمَاءِ مِنْ خُضْرَةِ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَ خَلَقَ خَلْقاً وَ لَمْ يَفْرِضْ عَلَيْهِمْ شَيْئاً مِمَّا افْتَرَضَ عَلَى خَلْقِهِ مِنْ صَلَاةٍ وَ زَكَاةٍ وَ كُلُّهُمْ يَلْعَنُ رَجُلَيْنِ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ وَ سَمَّاهُمَا. در این حدیث نیز، رنگ آسمان سبز و نه آبی قلمداد شده است. آیا آسمان در ادوار پیشین سبز بوده است؟ مدتی بود که این سوال، ذهن من را مشغول به خویش کرده بود. به تازگی که این پرسش را گوگل کردم، دیدم که شاید حدود 200 سال است این پرسش، ذهن قلیلی از زبان‌شناسان، زیست‌شناسان، مورخان و دین‌پژوهان را به خود مشغول کرده است. پژوهش‌هایی نیز با محوریت این پرسش ها انجام داده‌اند که: چرا در متون کهن، جای رنگ آبی خالی است؟ چرا در قرآن، تورات، ایلیاد و اودیسه و بسیاری از متون کهن، به رنگ آبی اشاره‌ای نشده است؟ چرا آسمان در این متون، آبی نیست؟ از دیدن این پژوهش‌ها، به غایت حیران شدم! هنوز پاسخی قطعی برای این مساله یافت نشده است؛ اما فرضیاتی مطرح است که پشت هر کدام از آن‌ها، به ادله‌ای گرم است: ۱. آسمان در گذشته سبز بوده و موجودات آبی‌رنگ، اندک بوده‌اند. ۲. نیاکان ما، دچار کور رنگی بوده‌اند و به تدریج و در طول تاریخ، قوه‌ی تمییز رنگ در انسان رشد کرده است. ۳. در برخی فرهنگ‌های زبانی، انگیزه‌ای برای وضع نام متفاوت برای رنگ‌های نزدیک به یکدیگر وجود نداشته است. 4. تشخیص رنگ‌ها برای اقوام بدوی دشوار و برای اقوام متمدن آسان‌تر است. •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk
😂 🔷️ فرق الشیعه در آینده در یکی از کتب فِرَق الشیعه که در سال ۱۸۰۰ق خواهد آمد می‌خوانیم: ... و در اینجا به چند فرقه از فرقه‌های شیعی که در حدود ۳۶۰ سال پیش زیست می‌کردند به اختصار اشاره خواهیم کرد (برخی عناوین، همپوشانی دارند): ، طهرانیّه، تفکیکیّه، وحدتیّه، لعنیّه،ساداتیه،طریقیه، اخباریّه، اصولیّه، شیخیه، انگلیسیه، حب اللهیّه، معزّیّه، سنَدیّه، تبریزیانیّه، حجتیه، یمانیه و ... 😂😂😂 •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️ @valiasrk
🔶️ هشت پارسا 🔹️ پیرامون اصطلاح «الزّهاد الثمانیة» در در کتب عامه، پیرامون زهاد ثمانیه و یادکردشان بسیار بیشتر و دیرین‌تر از کتب امامیه سخن رفته است(برای نمونه: زهد الثمانیه من التابعین _نسخه ابن ابی حاتم رازی_، کتاب الثقات ابن حبان؛ الاصابه ابن حجر عسقلانی). تا جایی که می‌توان گفت این تعبیر ریشه‌ای عامی دارد. در کتب امامیه، اولین نمود در کتاب رجال کشی و بر اساس روایتی از فضل بن شاذان(م260) است(ص 97و98). آن هم پیرو پرسشی بوده که از او در این مورد شده است. نمودهای بعدیِ این اصطلاح در کتب امامیه، از همین گزارش فضل بن شاذان در رجال کشی جوشیده است(برای نمونه: جامع الرواه اردبیلی، بحارالانوار). این ترکیب در کتب عامی، فراوان‌تر، دیرین‌تر و مشهورتر از متون امامی به چشم می‌خورد. به گونه‌ای که می‌توان یقین کرد مورد پیگیریِ دانشیان بوده‌است و پرسشی که از فضل می‌شود نیز پیروِ همین پیگیری‌های عامی و تاثر امامیان از آن است. گویا پدیدآورنده‌ یا مروّج اصلیِ گفتمانِ «هشت پارسا»، علقمة بن مَرثَد تابعی (م 120) است. وی هشت نفر از تابعین را به عنوان موفقین در زهد معرفی کرده است و گزارش مفصلی از پرهیزگاری ایشان به دست داده است: عامر بن عبد الله، اویس القرنی، هَرِم بن حیّان، ربیع بن خُثَیم، ابو مسلم خَولانی، اسود بن یزید، مسروق بن اجدع و حسن بن ابی حسن بصری(زهد الثمانیه من التابعین، ص7). در روایت فضل که تنها روایتِ شیعیِ این گفتمان است، چهارنفر اول مورد تایید و مدح قرار می‌گیرند. این روایت با نکوهش ابومسلم ، مسروق و حسن پایان می‌یابد. در اینجا (رجال کشی) نامی از نفر هشتم که اسود است برده نشده‌است. البته در ذیل عنوان زید بن صوحان، گویا تتمه‌ی این گفتار فضل (با کمی ابهام) آمده است. وی در آنجا زید بن صوحان را شایسته‌ی عنوان زهد در میان تابعین می‌داند. البته بازهم اسمی از نفر هشتم (اسود) برده نمی‌شود؛ نه مدحاً و نه ذمّاً. طرفه آنکه به گمان بسیار، عامر بن عبد الله در روایتِ علقمه، همان عامر بن عبد قیس در بیان فضل است.این توحید مختلفات یا کشف تصحیف، دو مدرک دارد: 1. بودن و شباهت این دو نام در ذیل عنوان زهاد ثمانیه. 2. شباهت داستان زهد عامر بن عبد الله در نقل علقمه، با داستان زهد شخصی به نام قیس در رجال کشی(ص 95) (ماجرای حضور مار در محل نماز و عدم توجه قیس به آن که ظاهرا بیان آن از سوی امام رضا علیه السلام به عنوان نمونه ای از زهد، حاکی از مَثَل شدن آن است). در عنوان «قیس» که ذیل عنوان زهاد ثمانیه نیست، همین ماجرای مار و نماز به شکلی فوق العاده شبیه آمده است. در نتیجه عامر بن عبد الله، همان قیس و همان عامر بن عبد قیس تابعی، صاحب امیرالمومنین علی است. به دیگر سخن و بنابر حساب احتمالات: دو نامِ مشابه در دو کتاب، ذیل یک عنوان هستند (1.عامربن عبدالله و 2.عامربن عبد قیس، ذیل عنوان زهاد ثمانیه. یکی در نقل علقمه و یکی در نقل فضل). از سویی داستان زهد یکی از این دو نام (1.عامربن عبدالله) همان داستان زهد نامی دیگر است (3.قیس). از سوی دیگر این نام سوم (قیس) با نام دوم (عامربن عبدقیس) تشابه دارند. در نتیجه به گمان بسیار می‌توان گفت پرسشی که برای شخص کشی ایجاد شده که این قیس کدام قیس از قیس‌هایی است که صحابه امیرالمومنین هستند نیز حل شد. او یکی از زهاد ثمانیه است. پ.ن: اهل تحقیق و تصحیح می‌دانند که نسخ رجال کشی دارای اغلاط فراوان است و این‌گونه خطاها در ذکر نام یک فرد، امر آشنایی است. •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️ @valiasrk
قابل توجه طلاب عزیز جدول اصلاحی امتحانات پایان سال مدارس تحت برنامه سطح 2 و3 سال تحصیلی 99-98 تقدیم حضور می گردد.
⁉️ چرا به علی بن موسی، امام هشتم شیعیان، «رضا» می‌گویند؟ 🔹احمد بن أبی نصر بزنطی به امام جواد (ع) عرض كرد: گروهی از مخالفان شما گمان می کنند كه مامون پدر بزرگوار شما را رضا لقب داده ، آن هم بدین جهت كه امام (ع) را برای پذیرش ولایتعهدی راضی كرده است. 🔸امام فرمود: به خدا سوگند اینان دروغ می‌گویند ؛ بلكه خدا پدرم را رضا نامیده ، چون كه پسندیده خدا در آسمان بود و رسول خدا و أئمه هدی در زمین از او خوشنود بودند... 📎شیخ صدوق، علل الشرایع، ج1، ص237. •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk
بخش اول حضرت علی بن موسی بن جعفر (ع) معروف به امام رضا علیه السلام (۱۴۸–۲۰۳ق) هشتمین امام شیعه اثناعشری. امام رضا علیه السلام ۲۰ سال امامت را بر عهده داشت که با خلافت هارون الرشید(۱۰ سال)، محمد امین (حدود ۵ سال) و مأمون (۵ سال) همزمان شد. در روایتی از امام جواد(ع) آمده است که لقب رضا از سوی خداوند به پدرش داده شده است. او به عالم آل محمد نیز شهرت دارد.مأمون عباسی او را به اجبار به خراسان آورد و به اکراه، ولیعهد خویش کرد. حدیث سلسلة الذهب که در نیشابور از ایشان نقل شده معروف است. مأمون میان وی و بزرگان دیگر ادیان و مذاهب جلسات مناظره‌ تشکیل می‌داد که سبب شد همگی به برتری و دانش او اقرار کنند. آن حضرت در طوس به دست مأمون به شهادت رسید. حرم او در مشهد زیارتگاه مسلمانان است. ادامه دارد... •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk
بخش دوم علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب، کنیه‌اش، ابوالحسن و مشهورترین لقبش رضا است. در روایتی از امام جواد(ع) آمده است که این لقب از سوی خداوند به پدرش داده شده است؛ولی برخی منابع گفته‌اند مأمون لقب رضا را به او داد.صابر، صدیق، رضی و وفی از دیگر القاب آن حضرت است.در برخی روایات او عالم آل محمد نامیده شده است.نقل شده است که امام کاظم(ع) به فرزندانش می‌گفت: «برادر شما علی بن موسی، عالم آل محمد است.»همچنین امام جواد(ع) در زیارت امام رضا(ع) او را امام رئوف خطاب کرده است.لقب امام رئوف در بین شیعیان شهرت بسیار دارد. تولد زادروزش را پنجشنبه یا جمعه ۱۱ ذی‌القعده، یا ذی‌الحجه و یا ربیع الاول سال ۱۴۸ یا ۱۵۳ق نقل کرده‌اند.کلینی و بیشتر علما و و مورخین سال تولدش را ۱۴۸ق نقل کرده‌اند. مادر مادر امام رضا(ع) کنیزی از اهالی نوبه یا شهری در جنوب فرانسه (حوالی مارسی امروزی) بوده است که با نام‌های مختلفی از او یاد شده است. گفته شده است هنگامی که امام کاظم(ع) او را خریداری کرد، نام تُکتَم را برای وی برگزید و وقتی امام رضا (ع) را به دنیا آورد، امام کاظم(ع) او را طاهره نامید.شیخ صدوق گفته است که عده‌ای نام مادر امام رضا (ع) را سَکَن نوبیه روایت کرده‌اند. همچنین اروی، نجمه، سمانه، نیز نامیده شده است و کنیه‌اش ام البنین بوده است. در روایتی آمده که مادر امام رضا(ع) کنیزی پاک و پرهیزگار به نام نجمه بود که حمیده مادر امام کاظم(ع) وی را خریداری و به پسرش بخشید و بعد از ولادت حضرت رضا(ع) او را طاهره نامید.‌» همسران و فرزندان همسر امام رضا سَبیکه نام داشت که گفته شده از خاندان ماریه قبطیه همسر پیامبر(ص)، بوده است. در برخی از منابع تاریخی، همسر دیگری نیز برای امام رضا(ع) ذکر شده است: مأمون به امام رضا (ع) پیشنهاد داد که با دخترش «‌ام حبیب‌» یا «‌ام حبیبه‌» ازدواج کند و امام نیز پذیرفت. طبری این ازدواج را در حوادث سال ۲۰۲ق یاد می‌کند. گفته‌اند که هدف مأمون از این کار، نزدیکی بیشتر به امام رضا (ع) و نفوذ به خانه وی جهت اطلاع از برنامه‌هایش بوده است. سیوطی نیز، از ازدواج دختر مأمون با امام رضا(ع) یاد می‌کند؛ ولی اسم آن دختر را ذکر نمی‌کند. درباره تعداد و اسامی فرزندان امام رضا اختلاف است. شیخ مفید، غیر از محمد بن علی فرزندی برای وی نمی‌شناسد. ابن شهرآشوب و طبرسی، نیز بر همین عقیده‌اند.برخی، از دختری به نام فاطمه برای وی سخن گفته‌اند.[برخی، فرزندان ایشان را پنج پسر و یک دختر نوشته‌اند، به نام‌های محمد قانع، حسن، جعفر، ابراهیم، حسین و عایشه.سبط بن جوزی برای وی چهار پسر به نام‌های محمد (ابوجعفر ثانی)، جعفر، ابومحمد حسن، ابراهیم، و یک دختر، بدون ذکر اسم، یاد می‌کند. گفته شده فرزندی از آن حضرت که دو سال یا کمتر داشته در قزوین دفن شده است و گفته می‌شود که امامزاده حسین کنونی قزوین همان است. بنابر روایتی امام در سال ۱۹۳ به این شهر مسافرتی داشته است. ادامه دارد... •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk
بخش سوم امام رضا(ع) پس از شهادت پدرش امام کاظم(ع) در سال ۱۸۳ق امامت را عهده‌دار شد؛ مدت امامت آن حضرت ۲۰ سال (۱۸۳-۲۰۳ق) بود که با خلافت هارون الرشید(۱۰ سال)، محمد امین (حدود ۵ سال)، مأمون (۵ سال) همزمان شد. راویانی همچون داود بن کثیر رقی، محمد بن اسحاق بن عمار، علی بن یقطین، نعیم قابوسی، حسین بن مختار، زیاد بن مروان، المخزومی، داود بن سلیمان، نصر بن قابوس، داود بن زربی، یزید بن سلیط و محمد بن سنان، احادیثی از موسی بن جعفر(ع) درباره امامت امام رضا(ع) نقل کرده‌اند.  همچنین مقبولیت امام رضا (ع) در میان شیعیان و برتری علمی و اخلاقی وی را، ثابت کننده امامت او می‌دانند. هرچند که وضعیت مسأله امامت در اواخر زندگی موسی بن جعفر(ع) بسیار پیچیده بود؛ اما بیشتر اصحاب امام کاظم(ع) جانشینی امام رضا (ع) را پذیرفتند. ادامه دارد... •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•                                              ( ارائه مطالب علمی وپژوهشی و مشاوره پژوهشی) 🆔️@valiasrk