خانواده، عجیبترین بخش زندگیه ..
یه مشت آدم که بدون انتخاب خودت وارد زندگیت میشن و اسمشون میشه خانوادهت. آدمهایی که قراره اولین پناهت باشن، اما شاید هیچوقت کنارشون احساس امنیت نکنی؛ قراره دوستت داشته باشن، اما شاید هیچوقت اونجوری که نیاز داری، دوستت نداشته باشن.
حقیقت اینه که ما خانوادهمون رو انتخاب نمیکنیم،
نه آدمهاش رو، نه رفتارهاشون رو، نه حتی احساسی که بهمون میدن. بعضیا توی خونه بزرگ میشن، بعضیا فقط توی یه خونه زندگی میکنن.
و تلخترین قسمت ماجرا اینه که گاهی باید سالها طول بکشه تا بفهمی خونه، لزوماً جایی نیست که توش زندگی میکنی، جاییه که بتونی بدون ترس، خودِ واقعیت باشی.
برید سمت علاقتون ..
برای انتخاب شغل و رشته اصلا به این دید نگاه نکنید که آیا این کار و رشته در آینده درآمد خوبی داره یا نه، سخته یا نه، برید پی علاقتون برید دنبال چیزی که دوسش دارین.
شما صرفا نباید برای هدفی که دارید شغل سخت و رشته سخت رو انتخاب کنید، که تهشم بگید نه نشد چون بلد نیستم!
باید از مسیری که دارید برای هدفتون قدم بر میدارید لذت ببرید، لذت و آرامش مهمترین گزینهایه که هر انسان باید بهش توجه کنه!
زن نباید برای حفظ آبرو ازش استفاده بشه، نباید به دید کنیز بهش نگاه کرد، نباید ازش توقع داشت که تمام عمرش رو صرف راضی نگه داشتن دیگران کنه.
نباید مجبور باشه برای اثبات پاکی و نجابتش مدام خودش رو به دیگران ثابت کنه.
نباید قربانی تعصب، سنتهای غلط و قضاوتهای ناعادلانه بشه!
زن نه مایه ننگه، نه ابزار حفظ آبرو، نه دارایی کسی.
زن یک انسانه!
با حق زندگی، انتخاب، احترام، امنیت و آزادی.