و بعد فهمیدم که بله، کسی که تو را دوست داشته باشد، نمیگذارد دربارهی احساسش گیج و سردرگم بشوی.
و اگر زمان گذشت و ما دیگر هم را ندیدیم، باور کن که همیشه با یادت لبخند روی لبهایم مینشیند.
و شب، کاش با تو مهربان باشد؛ تویی که تمام زندگیات صرف تحمل کردن و دوام آوردن شده است.
اگرچه همهچیز را پذیرفتهام، اما تا همیشه برای بعضی از نشدنها غمگین میمانم.
گفت: «انتظارِ زیاد، آدمها را تغییر میدهد؛ آنکه در انتظارت مانده، دیگر آنی نیست که در گذشته بود.
یکی از من پرسید بیشتر از همه از چی میترسی؟!
گفتم وابسته شدن،توقع پیدا کردن و عادت کردن به یک نفر چون وقتی این احساس واقعی بشه دور شدن از اون آدم دیگه هیچ وقت آسون نیست :)