00:00 چه شب‌هایی که شب به‌خیر گفتیم و نخوابیدیم، خندیدیم و دامان شاد نبود؛ بغض کردیم و گریه نکردیم، دلتنگ شدیم و دم نزدیم، چه شب‌هایی که مُردیم و صبح که رسید، دست و صورتمان را شستیم و افتادیم پی زندگی، تا دوباره شب بشود و فقط خودمان سکوتمان را بفهمیم.

آقای قربانی چه کرده:))

جایش خالی خواهد ماند و جای خالی اش از همه‌ی آنها ک هستند زیباتر است🤍✨

در نهایت ، هیچ چیز باقی نمی‌ماند ، هیچ چیز اَبَدی نیست. نه لبخندهای از تَهِ دل و نه غم‌های نفس‌گیر ، نه تو وَ نه من.

:)

@roshanaiat چقد قشنگ مینویسی مامان❤️

00:00 در عمق آدم خوش قلبی بود، من هم آدم خوش قلبی بودم،اما زندگی مسئله اش قلب نبود.

آنکه چشمانت را «در حالی‌که غمگین بودند» رها کرد و رفت، آیا شایستگی دارد که منتظر بازگشتش باشی؟!

من؟به پایان نرسیده‌ترین داستانِ جهان.

«من در بی‌حوصلگی‌هایم، با تو زندگی‌ها کرده‌ام» -نامه احمد شاملو به آیدا .