در نهایت ، هیچ چیز باقی نمیماند ، هیچ چیز اَبَدی نیست. نه لبخندهای از تَهِ دل و نه غمهای نفسگیر ، نه تو وَ نه من.
00:00
در عمق آدم خوش قلبی بود، من هم آدم خوش قلبی بودم،اما زندگی مسئله اش قلب نبود.
آنکه چشمانت را «در حالیکه غمگین بودند» رها کرد و رفت،
آیا شایستگی دارد که منتظر بازگشتش باشی؟!
00:00
آنکه چشمانت را «در حالیکه غمگین بودند» رها کرد و رفت،
آیا شایستگی دارد که منتظر بازگشتش باشی؟!