جدی بچه هامو ناراحت کنن میزنه به سرم...

خصوصا اگه جلوی چشمم اینکارو بکنن... شدیدا تلافی میکنم...

یعنی معمولا اگه خودمو ناراحت کنن، تلافی نمیکنم... فقط وقتی تلافی میکنم که هرگز نتونم فراموشش کنم و دیگه همیشه توی سرم باشه... ولی دوستام فرق میکنن...

منم همینطور، منم... منم مردم دوستدارن بهم بگن که چی قراره بشم و منم مشکل من نیست که اونا چیزی رو که من میبینم نمیبینن...

و منم نمیدونم باید دروغ بگم یا نه... منم یه وسواس کنترلگرم و اگه بخوام فرار کنم مشکل خودمه... همه اش به خودم ربط داره، اگه حس کنم میخوام بمیرم، اینم مشکل منه... و در نهایت بله، منم همینطور...

و نه، منم راضی نیستم... و دنبال یه چیز ساده ام نیستم...

چرا “تعریف از خود نباشه.”؟ اتفاقا تعریف از خود باشه. تعریف از خوده. من عالی هستم. ده امتیاز برای من.

سلامممم😂 بنده در ماه به سر میبرم...

آریسم یه داستانیه برا خودشا

واقعا خاصه... هیچوقت نمیفهمم چی توی ذهنش میگذره...

Yes, I hate people...

گاهی اوقات میگم ای کاش ادم های معجزه بین آدم های عادی نبودن و میشد از دور تشخیصشون داد...